|
|
- okurken insanın gözlerini dolduran mükemmel denebilecek bir eser. okuyunca her şey daha da iyi anlaşılıyor. anneler çocuk yapmadan önce herşeyi düşünüyorlar bizim için. bütün bunları gözler önüne seriyor eser.
- insana "fallaci sanki bu olayı yaşamış" dedirten eser. zira hikayedeki anne kimi zaman çok umutlu, kimi zaman çok çaresiz ve karamsar olabilmektedir. bu duygusal perdelerin araları ise oldukça kısadı, aynı hamile bir kadının ruh hali gibi. acıklı da bitmektedir nitekim
- "ama kendi kendime hep o kötü soruyu sordum:ya doğmak hoşuna gitmezse?ya günün birinde haykırıp suçlarsan beni:sana kim dedi beni dünyaya getir diye?neden dünyaya getirdin beni, neden?"diye başlayan beni benden eden,italyan yazar oriana fallaci'ye ait eser...
(karde, 02.12.2005 17:31)
- oriana fallaci'nin müthiş romanı.
kitabın adı önce şunu düşündürür: bir anne karnındaki çocuğa mektup yazar, sonra çocuk bir gün o mektubu okur. oysa ki o çocuk hiç doğmaz, bu yüzden doğmamış bir çocuktur.
- bir dönem kadınların salya sümük okudukları kitap.
tamam iyidir hoştur da yalan rüzgarı ambiyansı yaratmak niyedir..
bunda ağlayan bunda da ağladı, gözlerimle gördüm;
(bkz: yüreğinin götürdüğü yere git)
- orianna fallaci nin kitabı.yaşadıklarının dile gelmesidir denilebilir, kendi çocuğu için yazmıştır ve bu kitabın önceli vardır aslında bir insan isminde ; bu kitapta da yunanistan komünistlerinden alexandros panagoulis' in hayatını onunla tanışmasını, ona olan aşkını, davasını ve 1979 yılında öldürülüşüne kadar olan süreci anlatır.bahsedilen doğmamış çocuk ise bu ikisinin çocuğudur işte..
|
