les choristes  

(fr) koro.

yönetmenliği christophe barratier'un, senaryosu christophe barratier ve philippe lopes-curval'a, müzikleri ise bruno coulais ve christophe barratier'a ait 2004 yapımı fransız film.

fransızlardan ve filmlerinden nefret eden beni bile oldukça etkilemiştir.

hikayesi ise şöyle (kaynak: beyazperde.com):

sene 1949, savaş sonrası fransa’sı... clement mathieu, erkek öğrencilerin eğitim gördüğü bir yatılı okula öğretmen olarak gelir. birbirinden çok farklı ve asi çocukların arasında ne yapacağını şaşıran clement onlara en iyi bildiği şeyi öğretmeye karar verir, müzik! kurduğu koro sadece kendisinin değil tüm çocukların hayata bakışını değştirecektir.

fransız yönetmen christophe barratier’in senaryosundan yönetmenliğine, her safhasında bulunduğu koro’nun müzikleri de kendisine ait. barratier, 15 dakikalık kısa filminden uyarladığı koro’nun oyuncu kadrosunu oluşturabilmek için 40 farklı koroyu dinlemiş ve en sıradan bulduğu çocuklarla hiçbir profesyonel yardım almadan altı ay boyunca çalışmış.

en iyi yabancı film dalında oscar ve altın küre adaylığı başta olmak üzere pek çok adaylık kazanan film müzikleriyle de büyük başarı topladı. fransa’nın oscarları sayılan sezar ödüllerinde ise en iyi müzik ve ses ödüllerini kazandı.

klasiğin her zaman doğru olduğunun canlı kanıtı olan film...

babam beni cumartesi almaya gelecek...

müziği kullanarak çocukların eğitilebileceğini vurgulayan güzel bir christophe barratierfilmi .filmde söylenen parçalar ise ayrı bir tat bırakmaktadır insanda.pépinot adlı çocuk ise kalpleri parçalamaktadır.ne varsa avrupa sinemasında var zaten.

fransız yapımı bir film. konusu ıslahevinden gönderilen yaramaz,zeki olmayan,suçlu çocukların eğitiminde iyiliğin ve müziğin önemi. kötü müdür,idealist öğretmen,yaramaz çocuklar,vs. seyredilebilir bir film.

filmin en güzel sarkısı olan "vois sur ton chem" in sözleri:


vois sur ton chemin
gamins oubliés égarés
donne leur la main
pour les mener
vers d'autres lendemains

sens au coeur de la nuit
l'onde d'espoir
ardeur de la vie
sentier de gloire

bonheurs enfantins
trop vite oubliés effacés
une lumière dorée brille sans fin
tout au bout du chemin

sens au coeur de la nuit
l'onde d'espoir
ardeur de la vie
sentier de la gloire.

sorunlu çocukların kaldığı bir yatılı okula gelen öğretmenin okulda yaşadıkları ve çocukların değişimine katkısı konu edilmektedir.
jeux d enfants ve le fabuleux destin d amelie poulain ile birlikte bir gün içinde izlenmesi tavsiye edilir. bu üç filmin izleyenlerde aynı tadı bırakacağı kuvvetle muthemeldir. les choristes ise diğerlerine göre daha duygusaldır; zira biraz gözyaşı ile izleyenlerin sayısı azımsanmayacak derecededir.

yatılı okulda yaşanan olaylar çerçevesinde gelişen,müzik ile haylaz,içine kapanık küçük çocukları etkileyen,her çocuğun müzik ve koro içerisinde yeri olmasını destekleyen müziği ile bütünlük sağlayıp başarılı olmuş bir filimdir. en etkili sahneleri yine filmin final sahneleri olmuştur.tavsiye edilecek izlenmeye değer fransız filmidir.
(bkz:http://andr3.net/movies/choristes_full.png )

2005 oscar töreninde beyonce nin soundtrack ini hanım hanımcık bir eda ile seslendirdiği filmdir.
filmi gözyaşlarına boğularak izledikten sonra da aceleyle filmde koronun seslendirdiği "vois sur ton chem" indirilerek defalarca dinlenir.

1949 senesinde geçen bir fransız filmi olmasına rağmen karakterler ve aralarındaki bağın sıcaklığı bu filmin soğukluğunu eritiyor.

izlenilmesi gereken bir film.

yönetmeliğini christophe barratier'in yaptığı, nasıl desem, iyi film, sıcak film. hani tanımadığınız insanlar için karşılıksız bir şeyler yapıyorsunuz ya... ne bileyim işte... pepinot, bütün cumartesiler senin olsun.
baş rol oyuncusu gérard jugnot (mösyö mathieu) filmin bütçesine katkı için evini ipotek etmiş. ya da ona benzer bir şey yapmış.
tüm yapım ekibini kutlamak lazım. zaten yeterince kutlayan olmuş; bir sürü ödül ve adaylıkla.
bir de o çocuğun sesi gerçekten büyüleyici. hani müziğin büyüsünü yaşatabilen cinsten insana.

cumartesi günü biten bir film. bu kadar anlamlı olabilirdi.
umutsuz vaka olsanız da pepinot gibi, birgün rüyalarınız gerçekleşebilir.

yanılmıyorsam candan erçetinin bu film için seslendirdiği bir şarkı vardır.

mathieu'nun okuldan ayrılma sahnesi çok etkileyicidir:
---spoiler---
gıcık müdür mathieu'nun çocuklarla vedalaşmasına izin vermemiştir.bunun üzerine o da hiç sınıfa uğramadan doğrudan dışarı çıkar.iki adım atar.ve bir anda yukardan kağıtlar yağmaya başlar.sınıftan atılan kağıtlar.bütün çocuklar üzerlerine çeşitli veda cümleleri yazmışlardır.mathieu bu manzarayla çok duygulanır.
---spoiler---

morhange karakterini oynayan, muhteşem sesli soprano çocuk jean baptiste maunierin kendi sesiyle oynadığı film.yaşanmış bir hikayeden senaryolaştırılmıştır ve film içinde eğlenirken, sonunda yoğun duygusal boşalımlar yaşatabilir.yaşamda ve sanatta biz görmesekte gerekli özverinin meyvesini vereceği mesajı vardır.ayrıca, en iyi soundtrack albümlerinden birine sahiptir.

yönetmenliğini christophe barratier'in yaptığı, 2004 yılına ait bir fransız filmidir. herkesi kendi alanına çeken müziğin ve güzel çoçukluk anılarının birleştiği oldukça güzel bir yapımdır. filmin en güzel sahnesi, bana kalırsa, pepinot' un bir cumartesi günü - tıpkı hayal ettiği gibi- mutluluğa kavuşmasıdır.

-biz seninle iyi arkadaşız dimi?
-evet
-öyleyse söyle 5 artı 3 kaç eder?
-53
(bkz: pépinot)

hafiften ölü ozanlar derneği'ni andırır ama başka bir havası vardır. bir tek filmin başında elemanın hocasının ismini hatırlamaması tuhafıma gitmişti. adam hayatını değiştirmiş sonuçta senin.

o diil de ben o pepinot' u ilk hikayesini duyduğum anda evlat edinirdim. ufacık bi çocuğun her cumartesi savaşta ölmüş babasını beklemesine kimin yüreği dayanabilir ki? öylesine masum...