italyan asıllı bir anne ve fransız asıllı bir babanın karışımından, monaco da 1916 da dünyaya gelmiş olan fransa nın anarşist şarkıcısı. konserlerinde, insanlığın toplum adına kurduğu her türlü düzen, tapınak ve yasa kavramına karşı çıkan anarşistlerin simgesi, siyah gömleği ve boynuna doladığı kırmızı fularıyla bütünleşmiş bir sesi vardı. yaşamı boyunca sözleri de kendisine ait olan yaklaşık 350 şarkı besteledi. ama daha da önemlisi,
baudelaire,
rimbaud,
apollinaire,
aragon villon ve
verlaien gibi şairlerin şiirlerinden yaptığı bestelerdi.
bir röportajında ise jean paul sartre için şunları söylemişti:
'bütün şarkıcılar sartre ın ardından giderek ulaşacaklarını sandıkları kırılgan bir geçmişin önünde kuyruğa girmişti. sartre, yüzyılımızın kuşkusuz en önemli aydınlarından biriydi, ama yazdıklarının çoğu anlaşılmaz şeylerdi, öyle ki kendi de dönüp okuduğunda hiçbir şey anlamıyordu.zaten şiirden de hoşlanmazdı.'
14 temmuz gibi ironik bir günde, 77 yaşında, san casciano da ardında şu dizeleri bırakarak aramızdan ayrıldı.
zamanla her şey unutulur.
tutkular unutulur,
sesler unutulur.
o sesler ki,
yoksul insanlarındır ve
'geç kalma sakın üşütme kendini'
derler usulca kulağınıza...
