|
|
- leff, toplama; neşr de yayma, saçma demektir.
1- leff ü neşr-i müretteb
birinci dizede söylenen kavramların karşılıkları ikinci dizede aynı sırayı izlerse düzenli leff ü neşr sanatı yapılmış olur.
yüzün ile gözün katında anmak
gül ile nergisi terk-i edebdir
( senin yüzünün ve gözünün huzurunda gül ve nergisi anmak, edebi terk etmektir, saygısızlıktır.)
ahmedî
2- leff ü neşr-i gayr-i müretteb
düzensiz leff ü neşrde ise birinci dizede verilen kavramların tekâbülleri , ikinci dizede ters ya da karışık olarak bulunur.
gülşene nergis ü gül hayli letâfet verdi
şimdi açıldı dahi yüzü gözü gülzârın
( gül bahçesine nergis ve gül hayli güzellik verdi, şimdi gül bahçesinin yüzü gözü açıldı.)
bâkî
- (bkz: söz simetrisi)
- hemen akla şu beyit gelir:
bâran değil, şafak değil, ebr-i seher değil
gözyaşıdır, ciğer kanıdır, dâd-ı ah’tır.
|
