le fate ignoranti  

(bkz: cahil periler)

birdenbire adlı jenerik müziğiyle dağıtan, konusu her ne kadar değişik avrupa filmlerinden ve almodovar'ın annem hakkında herşey'inden esintiler taşısa da insanı etkileyen, saran, sarsan ferzan özpetek filmi...

pazar gecesi saat 22:00 de kanal d ' de gösterilecek olan filmdir.

kaçırılmaması gereken yapımdır.

bünyesindeki nazım hikmet atıflarına dikkat edilmesi gereken film.

-- spoiler --

bir de michele ve antonia öpüşürken sanki ikisi de massimo'yla öpüştüklerini hayal ediyorlar gibi geldi bana.

-- spoiler --

aşkın sınır tanımadığını gösteren film. insanların yadırgadıkları hayatların aslında ne kadar hoş ve huzur içinde geçebileceği gösteriliyor.

--spoiler--

evde hasta yatan çocuğun antonia'ya bardağın düşüp kırılmasının ardından anlattığı bir efsane vardır: eğer olurda bir bardak elinizden düşer ve kırılırsa bu bir sevdiğinizi kaybettiğiniz anlamına gelir.

filmin en sonunda michele antonia'nın onu geri bırakıp gittiğini düşündüğü sırada yere bir bardak atar ve bardak kırılmaz, çünkü o sırada antonia hava alanında geri dönmeye karar vermiştir.ve film böyle biter...

--spoiler--

ferzan özpetek filmi.samimi,sıcacık bir filmdir.müzikleri özenle seçilmiştir.ismini cahil periler adlı bir tablodan alır.filmin en içime işleyen yeride bu tablonun arkasındaki yazıdır:

tüm "arzuluyorum"ların için
tüm "yapamam"ların için
tüm "döneceğim"lerin için
hep bekleyeceğim.
bu sabrıma aşk denir mi?

cahil perin

antonio ve massimo evli bir çifttir. massimo bir trafik kazasında hayatını kaybeder. bunun üzerine antonio evliliği boyunca kocasının acaba kendisini aldatıp aldatmadığını merak eder ve arastırmaya baslar. fakat bu arastırmanın sonucunda umduğundan daha fazla dumur edici bir durumla karşı karşıyadır. kocasının aslında evliliği boyunca bir erkekle ilişkide olduğunu öğrenir. bir dünya olay molay. en sonunda da kocasının sevgilisine aşık olur. falan filan.

ferzan özpetek'in kan bağı olmayan insanların birbirlerine nasıl sıkı tutunarak bir aile oluşturabileceğini çok samimi bir dille anlattığı filmidir.italyan yaşam tarzından kesitler sunar..müziklerinden tutun oyuncu kadrosuna kadar çok samimi bir havası vardır kesinlikle görülesidir.

film olarak güzel ama şöyle bir düşünüldüğünde hiç de hoş bir hayat tarzı değil filmde anlatılan..evli bir adam karısını bir erkekle aldatır,kadın adamın ölümünden sonra bunu öğrenir,gidip o adamı bulur,adamın hayli kalabalık bir hayatı vardır,kimin girip çıktığı belli olmayan bir evde bir gay,bir transeksüel,hasta bir adam,bir türk kadın,sürekli sevgili değiştiren ve hepsi tarafından aldatılan bir kadın birlikte yaşamaktadır.kavga ederler,her şeyi normal karşılarlar bir de sürekli yemek yapıp sofra kurarlar..özellikle ölen adamın karısıyla gay sevgilisinin dost olması insana çüş dedirtir..

bir ferzan özpetek klasiği.en sevdiğim filmi diyebilirim belki de.içinde bir tane de nazım şiiri bulabilirsiniz.

bu geç vakit
bu sonbahar gecesinde
kelimelerinle doluyum;
zaman gibi, madde gibi ebedî,
göz gibi çıplak,
el gibi ağır
ve yıldızlar gibi pırıl pırıl
kelimeler.
kelimelerin geldiler bana,
yüreğinden, kafandan, etindendiler.
kelimelerin getirdiler seni,
onlar : ana,
onlar : kadın
ve yoldaş olan...
mahzundular, acıydılar, sevinçli, umutlu, kahramandılar,
kelimelerin insandılar...

(20 eylül 1945)

çok güzel bir sona sahip; samimi ve sıcacık ferzan özpetekfilmi.

due destini şarkısına ev sahipliği yapan film.

ti ricordi giorni
chiaro del estate
quando parlavamo fra le passaigate

mai non ti vorrei veder cambiare mai...

başta "sabrımın adı aşk olabilir mi" gibi bir çok manalı cümleyi barındıran,nazım hikmet in evrensel boyutta olduğunu gösteren,insanların birbirlerini olduğunu gibi kabul etmelerini,insanlar arasındaki bağı anlatan tamamen duygu filmi.michele rolündeki stefano accorsi nin oyunculuğunun göz doldurduğu bu film adını magritte 'nin cahil peri (la fée ignorante) tablosundan almıştır.

ferzan özpetek'in kült filmlerinden birisi. istisanasız her filmde bir eşcinsel teması olsa da bu tema hep arka planda izleyicinin gözüne sokulmadan işlenmiştir. serra yılmaz ın oyunculuğuna diyecek hiç bir şey yok. her zaman o içten ve abartısız tarzıyla insanları kendine hayran bırakmıştır bu filmde de. koray candemir de filme farklı bir yüz olarak ayrı bir hava katmıştır.

tapılası müziklere sahip defalarca bıkmadan usanmadan izlenebilecek ferzan özpetek filmi.

ciddi anlamda etkileyen, sürükleyen, izleyiciyi bir anda içine alan, izlemeyenlerin mutlaka izlemesi gereken enfes bir ferzan özpetek filmi. film daha ilk dakikalardaki kaza sahnesiyle insanın aklını başından alıyor. tek sinir bozucu yanı koray candemir'in o koskoca kulakları. neyseki pek fazla görünmüyor ortalıkta. ben şeyi anlamadım. bir insan eşcinsel olan kocasının sevgilisine nasıl aşık olabilir ki? onu nasıl öpebilir ki? ne bileyim..

demek ki oluyormuş.
demek ki neymiş?
aşk sınır tanımazmış.

yani, heralde.

---spoiler---

''sabrımın adı aşk olabilir mi?''

---spoiler---

ferzan özpetek'in en iyi filmidir kanımca efendim filmde eşcinsel konusu sizi rahatsız etmeden çok etkileyeci bir şekilde anlatılmıştır. birdenbire parçası ise filme ayrı bir soluk ve renk katmıştır. o masa etrafındaki eşsiz dostluk ve arkdaşlığın farklı sexual hayatların buluştuğu o küçük dünyalarında ki o muhteşem mutluluk ve birlik olgusunu barındıran eşsiz filmdir. filmde koray candemirin rolü ve kendisi biraz oyunculuk deneyimleri olmadıgından sırıtmış olsada stefano accorsi'nin muhteşem oyunculuğu ile taçlanmış ve italyada bir çok ödül almış muhteşem bir filmdir.

nazım kokan filmdir. daha en başında dalar insan düşünmeye, sabrım aşk mıdır diye...

ferzan özpetek'in şahsımı ağlatmış,güldürmüş, umutlandırmış ve kendisine hayran bırakmış filmidir.bütün aşık kadınların birincil kabusudur ya öteki kadın(lar).
yüzleşmekten korkar bütün kadınlar,beyinlerinin en ücrasına atarlar bu fikri.film tam da burdan yola çıkıyor.öteki?ama kim?izlenmemesi kayıp filmlerden.nokta.

massimo ile michele'yi buluşturan bir nazım hikmet kitabı.sonradan öğreniyoruz ki aslında bu kitap antonia için.michele'nin en sevidiği şaire,nazım 'a değer veren kişi de antonio.massimo micehele ve antonia ortak bir yerde birleşiyor.massimo ile michele'yi birleştiren kitap bu sefer michele ile antonia' yı birleştiriyor.filmin bir sahnesinde michele ve antonia öpüşürken ikisi de massimo ile öpüştüklerini zannediyorlardı.belki bu ikisinin birbirlerine yakınlık duymasının sebebini birbirlerinde massimo'yu bulabildikleri ya da onu hatırlıyor olabildikleri için mis gibi görünebilir.ama ikisinin massimo haricinde de ortak birşeyleri paylaştıkları görülür.en sevdikleri şair nazım.bunun vurgulanması gerçekten ilgi çekici.

emir karekterini canlandıran koray candemir konuk oyuncu gibi duruyordu.rolününün gerçek yaşamıyla da benzer olması, yani filmde de müzisyen ve türk oluşu nedeniyle filmde çok yapay duruyordu.gerçekçi ögelerin dozunu artırmak da filmi yapay kılabiliyor.