kesinlikle izledikten sonra sırıtmaktan kendinizi alamayacağınız, audrey tautou'un mükemmel performansıyla renk bulan film.. (çoğu kızımız da amelie tipine bürünüp gezmekten kendini alamamıştır)
bir dönem hayatımın fonunu oluşturmuş "jean pierre jeunet" filmi. bunalımdaysanız antidepresan niyetine tavsiye edilir. ayrıca fransızca öğrenmenin en iyi yolu amelie'ye bulaşmaktır.
en güzel sahnelerinden bir tanesi çocuk amelie'nin elinde fotoğraf makinesi bulutları çekmesiydi.bir diğeri için büyümüş amelie'nin nino'yu görünce erimesini söyleyebiliriz.
müzikleri yann tiersen yapımı olan,her izlendiğinde insana mutluluk veren,güzel fotoğraf kareleri içeren, bir sahnesinde amelie elini çuvala soktuğunda yaşadığım ilginç hazza anlam veremediğim, sinema eleştirmenlerinin paris konusunda fazla milliyetçilik yapıldığı(örneğin filmde hiç bir zencinin ve yabancının yer almaması) ve fransızların ideal parisini yansıttığı gerekçesiyle hakkında negatif eleştiriler de ortaya koyduğu film.
hayattaki güzelliklerin ne kadar fazla olduğunu ve aslında bizim kendi isteğimizle onu kaçırdığımızı gözümüze gözümüze sokan film. la valse d'amelie diye de bir müziği vardır ki akıllara zarardır. gülmek ile ağlamak arasında bir yola sokar kişiyi. ***
sacre coeur'de amelie'nin nino'ya el sallamasından sonra giren la valse des vieux os'un ikinci saniyesinde nino'nun 'hey!' diyerek ona doğru koşmaya başlamasıyla tüm zamanların en güzel anı olarak belleğe kazınmış filmdir.
bu filmi sevdiyseniz ve uzun sakin filmlerden hoşlanıyorsanız, o zaman bir başka güzel aşk filmi için les amants du pont neuf tam size göre. fonda da bol bol paris kullanılmış zaten
