latife tekin  

1957 yılında kayseri'nin bünyan kazasına bağlı karacafenk köyü'nde doğdu. dokuz yaşında ailesiyle istanbul'a geldi. ilk kitabı sevgili arsız ölüm 1983 yılında çıktı. ardından berci kristin çöp masalları (1984), gece dersleri (1986), buzdan kılıçlar (1989), aşk işaretleri (1995) ve ormanda ölüm yokmuş (2001) adlı romanlarını yazdı.

eleştirmenlerin kankası...

gecekondu geleneğinin nasıl başladığını ,öykü tadında ,mükemmel bir şekilde berci kristin çöp masalları nda anlatmış olan yazar.

(bkz: muinar)

"öylece akıp giden bulutlara bakıyorum,ben mi kayıyorum,yer mi,gök mü bilemez oldum,usulca kımıldanıp sağa devrilsem ölüp gideceğim,solumda hayat,sağımda ölüm,kendime,nasıl olsa yok olacaksın,burda olsun,bitsin diyorum,kalbim çarpmaya başladı.milim milim sağa kayıyorum,birden o bulutu görüp ayıldım,bir bulutun köşesi doksan derecelik açı yapmıştı."

geçer ormanda ölüm yokmuş ta.
en aşmış yazarlarımızdandır.

bana göre en iyi eseri everest yayınlarından çıkan ormanda ölüm yokmuşolan yazar. iki arkadaş olan emin ve yasemin'in hikayesi sizi de onlarla beraber yaprak topladıklar ormana sürükler. kitapta soyut anlatım ile beraber kullanılan imgeler öyle güzeldir ki hayal gücünüzün sizi oradan oraya götürmesine engel olamazsınız.

1980lerde parlamaya başlamış yıldızlardan biri. onu okurken bir kadın bu kadar mı bir yandan hayatını korur bir yandan da bu derece sıcak yazar diye şaşırmaktayım. gösterişten kaçınan harbi, delikanlı bir ablamızdır.

karabük belediyesi'nin düzenlediği festivalde akp'li belediye başkanı ile papaz olan yazar.

(bkz: http://www.ntvmsnbc.com/...)

her ne kadar laikçi-kemalist-ulusalcı olmasam da kendisine gösterilen tavrı lanetlediğim yazar. halkın hassasiyetlerini gözetmemişmiş. bugün yıldönümü olan sivas katliamını dün gibi hatırlıyorum. aziz nesin'i de "halkı tahrik etmek"le suçlamışlardı. kimse lafı ağzında gevelemesin, bu coğrafyada tahammülsüzlüğün hatta linççiliğin kod adı hassasiyet. önümüz arkamız sağımız solumuz kutsal. sözünü sakınmayan tahrikçi.

edit: eskiden buralar hep bağ bahçe idi.

eleştiri ile hakaret etmeyi birbirine karıştıran.bir de kendini haklı göstermeye çalışan yazar.

karabük festivalinde hüseyin erer ve konukları hakkında onları öven sözler söylemediği , hakiki görevini yapıp gerçek yazar kimliğini ortaya koyarak günümüzdeki ve geçmişteki olayları eleştirdiği için susturulmaya çalışılmış , bir de yetmezmiş gibi sarhoş damgası yemiştir.ayrıca oraya yazarların niye çağırıldığını anlamamızı sağlamıştır.

geçtiğimiz ay .. bir festivalde bir belediye başkanını kaba sözlerine maruz kalan yazar.. latife tekin daha gençken dikkatleri üzerine çekmiştir... (bkz: yalçın küçük) 'ün haksız eleştirlerine arşı.. (bkz: alev alatlı) sadece buna karşı (bkz: aydın despotizmi) adlı bir kitap yayınlamıştır... 2004 yılında ki (bkz: unutma bahçesi) adlı kitabı (bkz: ali çolak) tarafından yılın edebiat adına en iyi gelişmesi olarak değerlendirilmiştir... (bkz: ormanda ölüm yokmuş) (bkz: gece dersleri) gibi kitapları aforizmalar tasvirlerle doludur.. sembolist bi yazardır denebilir...

karabük de katıldığı bir festivalde, konuşma sırasında akp’li karabük belediye başkanının hakaretlerine maruz kalarak, kürsüden indirilen yazar. görünen şu ki; akplilerin artık eleştiriye tahammülleri kalmamış.
ama hedef çok yanlış. kitapları her ne kadar edebi damak tadıma uymasa da maruz kaldığı bu durum hiç hoş değil. ki kendisi gayet sakin bir insan.

sevgili arsız ölüm,gece dersleri,aşk işaretleri,berci kristin çöp masalları romanların yazarı.eserleri ingilizce, almanca, fransızca, italyanca, farsça ve hollandacaya çevrilmiştir.değişik üslubu ile kuşağının yazarlarına öncülük eden postmodern yazar.

myndos kazıları ile ilgili yapılan panelde, myndos gibi tarih ve kültür hazinelerinin devletin ortak hazinesi olduğunu ve kazı alanının kamulaştırılması gerektiğini söyleyince üzerine yürünmüş yazardır.

üstüne yürüyenlerin ise, ilgili arazinin sahibi olan silah tüccarının adamları olduğu söyleniyor. daha da yoruma gerek yok bu ülkede yaşarken, buyrun haberi kendiniz okuyun:

http://www.milliyet.com.tr/...

ormanda ölüm yokmuş isimli eserinde bambaşka bir evrene ve kurguya yelken açan yazar:

"taşı hiç acıtmamış,

acıtmadan iğne yapan iğneciler vardır,

eli ne kadar hafif,ne yumuşak,

bak,görüyor musun?

tıpkı onlar gibi" diyor.

"soluğuyla okşamış mermeri,

dudaklarıyla yapmış sanki,

sıcak sıcak öpmüş taşı.

heykel,olduğu yere nasıl yakışır biliyor musun?

olduğu yeri inkar ederek,

hiçbir yerde durmuyormuş gibi yaparak,

gerçek bir sanat eseriyle karşılaştığımda

dilim alttan yukarı tatlanıyor,

sanat müzelerinde,galerilerde

neden bir sevişme odası yoktur,

hiç anlamamışımdır."



demek suretiyle beni benden almıştır,

muinar kitabında.


hamiş:bunu seven,bunu da sevdi.

(bkz: @3378901)

rüyalar ve uyanışlar defteri adlı kitabı sansüre uğramış.

http://www.odatv.com/...

şiir dili gibi roman dili olan yazar.

"yoksulların hakikatlı düşmanı yazı! seni pılık pırtık hayatımızın muammasını daha da koyulaştırmak için kullandım" demiş yazar. buzdan kılıçlar'ın arka kapağındaki yazıdır.

hala gece derslerinin ötesine geçememiştir.

son kitabı akpsever yayınevleri tarafından sansürlenmiş, hükümeti ve politikalarını eleştiren kısımlarının çkarılması şartı öne sürülmüş, sonunda doğan kitap'tan sansürsüz çıkarılmıştır.

cemal süreya'ya göre türk edebiyatının kibariyesi'dir kendileri.

yerli gabriel garcia marquez'dir. çok klişe bir benzetme olduğunu biliyorum ancak bu ikisi çok yakın akrabadır. büyülü gerçekçilik diye bir tarzı kabul ediyorsanız -bazı eleştirmenler reddetmektedir bunu- türkçe'deki ilk örneklerini vermiştir bu kadın. ilk cümlede başlar büyü ama asla gerçekçiliğini kaybetmez. yazdığım son cümle çok anlamsız oldu, az bekle ben şunu örnekleyeyim en iyisi...

"bir kış gecesinde, gündüzleri kocaman tenekelerin şehrin çöpünü getirip boşalttıkları bir tepenin üstünde, çöp yığınlarından az uzağa, fener ışığında, sekiz kondu kuruldu. sabah konduların üstüne yılın ilk karı düştü. borca alınmış ziftli kağıtlardan, inşaat tahtalarından, at arabalarıyla harmanlardan taşınan briketlerden kurulan sekiz konduyu, ilkin çöp ayıklamaya gelen insanlar gördü. sepetlerini, torbalarını, sırtlarından indirmeden, topluca, kondularun yanına koştular. kondularının başında bekçilik eden kurucularla lafa tutuştular. sert, zorlu bir rüzgar sesleri orta yerinden bölüp durdu. bir ara konduları alıp gidecek oldu....."

yukarıdaki alıntı, berci kristin çöp masalları kitabının ilk cümleleridir. kitabın tamamı ve diğer kitapları (hepsini okumadım, bir kısmı diyeyim de sonra yalancı çıkmayayım) bu tarzdadır. "lan bu muymuş, latife tekin dedikleri" şeklinde bir tepki verdiysen, siktiret okuma. sevmezsin sen bunu...