larda yüzen al sancak  

bir roni margulies kitabı.

müzik eğitimcilerinin en büyük derdidir. okulda çocuklara korkma sönmez bu şafaaaak (hhhhh)* larda yüzen al sancak diye nefes almamaları milyon kere öğretilmeye çalışılsa da sonuç hep aynıdır. elbette ki istiklal marşının güftesi ve bestesinin prozodi hataları vardır ama bu bir ülkenin vatandaşlarının 3 saniye geç nefes almaya üşenip kendi marşlarını yanlış söylemeleri için bir bahane olmamalıdır. bakınız kalabalık bir grupla istiklal marşı söyleyenlere, al sancakları hep larda yüzdürürler. istiklal marşına özen göstermek, onu sadece ayakta söylemekten ibaret değildir.

bir benzeri de "sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak o be" şeklinde olan es hatası.

roni margulies'in aynı adlı kitabından aynı adlı yazısı. yazının ilk paragrafı;

''milli marşı ''korkma'' sözüyle başlayan bir ülke biliyor musunuz? vatandaşları ''ne var korkacak? bizi korkutmaması gereken şey nedir? korkacak bir şey var besbelli, ama ne?'' diye düşünmeyen, korku içinde saçını başını yolmayan, ama çok büyük ve ölümcül iki tehlikeyle karşı karşıya olduğu hem milli marşı hem tüm milli kurumları tarafından her gün vurgulanan bir ülke.''

''dünyanın zaten sokaklarda bayrağa en çok rastlanan ülkelerinden biriyken, bir de en büyük şehrinin dört bir yanına şehrin her yerinden görülebilen, iyi dalgalanması için paraşüt kumaşından imal edilen dev bayraklar asan bir ülke düşünebiliyor musunuz? sanki bu ülkenin halkı sık sık bellek kaybı geçirip ''biz nereliydik yahu? hangi ülkenin vatandaşlarıydık biz?'' diyerek paniğe kapılıyor veya ''bizim bayrak kırmızıydı galiba, ama üzerinde ne resmi vardı?'' diye meraka kapılıyormuş gibi.

veya bir başka ülke düşünelim; bu ülkenin vatandaşları ayıların bile çıkmaya cesaret edemeyeceği yükseklikte dağlara çıkıp uzay gemilerinden bile görünecek boyutlarda harflerle ''ne mutlu buralıyım diyene'' yazıyor olsun. sonra da harfler hava koşulları nedeniyle pislenip soluklaştıkça dağlara tekrar tekrar tırmanıp taşlara taze kireç sürüyor olsun.''

"liz muhipleri cemiyeti"nin kafaya çok taktığı dizelerden bir bölüm.

diğer versiyonları da şiir haliyle okunurken, virgüle dikkat etmeyip anlamı değiştirmektir:

1. kıtanın 4. satırı "o benimdir, o benim milletimindir ancak" dır,
ama "o benimdir o benim, milletimindir ancak" şeklinde o benimdir ile o benim birleştirilerek okunur, en azından anlam pek değişmez.

6. kıtanın 4. satırı "verme, dünyâları alsan da bu cennet vatanı" dır,
genelde ne anlama geldiğini düşünmeden, ezbere, "verme dünyaları, alsan da bu cennet vatanı" diye okunur, verme ile dünyaları birleştirilir, ki burda anlam tamamen zıttına dönmekte, tüm şiiri katletmektedir.

yapmamak lazım bunları şiir okurken, her ne kadar, ilkokulda hocanın "herkes x şiirini ezberlesin, yarın tahtaya çıkıp okuyacak" mantığı yer etmiş olsa da bilinçaltında, ezbere davranmamak, ne okuduğunu anlamak, buna uygun okumak lazım, hele ki bu istiklal marşıysa.

(bkz: prozodi)

ilginç olan ilkokullarda istiklal marşının bestesini yapanı ezberletirler ama şuan kullanılan beste yarışmada birinci seçilen değildir. birinci seçilen beste bir süre kullanılmış sonra bi gün şimdiki bestenin sahibi olan şef kendi bestesini de ekistradan çalınca atamız beğenmiş ayakta dinlemiş. o gün bugündür bu beste ilen yaşamak zorunda kalmışız.

bu sonradan müdahale yüzden marşımızın prozodi hatları ile dolu bestesine, müziğine söylenirken laflarımızın* çoğu yanlış adama gidiyormuş meğer. neyse sonradan gerçeği öğrenince ikisinin de adını unuttum iyi oldu.