|
|
- opeth in shepherd bush empire da verdiği konserin dvd sinin ismidir. bugün itibari ile amazon.com sayesinde elime geçmiştir.
konser 2 saat olup son albüm * ağırlıklıdır.
ayrıca 1 saat de opeth üyeleriyle damnation ve deliverance albümlerinin yapılışından bahseder.
güzel dvd dir. opeth in sahne performansı gerçekten sağlamdır.
amazon dan herhangi bir allahın kulu istetebilir.
- şubat 2004 çıkışlı ilk opeth dvd'si. şöyle bir track liste sahip:
windowpane
in my time of need
death whispered a lullaby
closure
hope leaves
to rid the disease
ending credits
harvest
weakness
master's apprentices
the drapery falls
deliverance
the leper affinity
a fair judgment
- avrupa çıkış tarihi 24 kasım 2003, ameriga çıkış tarihi ise şubat 24 2004 olan opeth'in ilk live albümü. ilk saat slow takılıyolar (tüm damnation albümü + harvest) sonra vitesi yükseltip üç deliverance (master's apprentices, deliverance, a fair judgement) iki de blackwater park (the drapery falls, the leper affinity) çalıp headbanger tayfayı coşturuyorlar.
yüce insan akerfelt'in biraz tedirgin olduğu gözlerden kaçmıyor. büyük olasılıkla o sırada ilk defa profesyonel bi konser kaydı yapıldığı içindir. still life'tan sonra candlelight records'u bırakıp music for nations'a geçmişlerdi hatırlarsınız. bu değişiklikten ve music for nations vs candlelight anlaşmazlığından dolayı bu kayıtta ne yazık ki candlelight döneminden (ilk 4 albüm) hiçbir parça yok. opeth'in her konserinde istisnasız çaldığı demon of the fall ne yazık ki seyircinin yoğun tezahüratına rağmen çalınmamış.
sağlık olsun diyoruz, ses ve görüntü kalitesi gayet iyi, izleyiciyi baymayacak kadar çeşitli kamera açısı kullanılmış, parçalar da nerdeyse mükemmel çalınmış. kısacası music for nations opeth'e yakışır bir iş çıkarmış. opeth severler kesinlikle kaçırmasın. sırf metalciler için diil bu dvd, özellikle ilk yarısı progresif/atmosferik rock'çılar *** için biçilmiş kaftan.
- canlı kayıt sıçmamamız lazım deyip birkaç yerde sıçtıkları konser kaydıdır aynı zamanda. öte yadan mikael bu kayıtta the drapery falls'u pop şarkısına benzetip röh dedirtmiştir. kendisinin arada şapırtada şapırtada şaşal içmesi de ayrı bi komiktir.
- bir süredir opeth dinlememiş olan beni,duvardan duvara fırlatmış konserdir. mikael'e tekrardan hayran oldum. ama konuşurken iki kelimenin arasında su içmesi biraz abes kaçmış gerçekten. bir de mikael'in başlarda duygulu slow parçaları söylerkenki efendi çocuk ifadesi master's apprentices'ta öyle bir bozuluyor ki konserin sadece seslerini dinleyesi geliyor insanın. o dişler ne öyle tavşan gibin.
- şahane bir bitişle son bulmuş konserdir. a fair judgement harika çalınmıştır ve son dakikalarındaki hareketin yüksek olmasından dolayı bitiş parçası olmaya müsaittir ve bence de harika bir seçimdir. opeth sahneyi cehennem gibi kaynatmıştır a fair judgement ile. velhasıl konser bitiminde seyircileri selamlama aşamasında mikael in azından şu sözcükler dökülmüştür.
thank you so fucking much(tahminen 2-3 kere)
"i dont really know what to say but it's a big thing for us"(heycanlı bakışlar arasında)
evet bu cümle bile herşeyi açıklıyor sanırım. grubun solistinin bu kadar heycanlanması, o işi adam gibi yaptıklarının, severek yaptıklarının bir göstergesi değil de nedir?
- öncelikle çok zor bulunan bir dvd olduğuyla başlamak gerekir. 1 ayda anca indirebildim kendisini ve 7-8 aydır hayrına seed ediyorum. böyle de düşünceli bir opeth severim işte.
opeth'in nadide bir kaydıdır. zaten roundhouse tapes dışında canlı kayıtları da yoktu, o yüzden bu dvd daha da önemli hale gelmiştir. ilk bölümde mellow gidip damnation'ı baştan sona çalmaları hatta araya blackwater park'tan bir mellow daha almaları o sakin gidişhat içinde enstrüman kullanımlarının ön plana çıkmasına neden olmuştur. akerfeldt'e zaten bir şey demek yakışık almaz ama martin lopez beni ciddi anlamda şok etmiştir. hele in my time of need'i kaç kere izledim bilmiyorum. ne yazıkki ben bu dvdyi izlediğimde martin lopez opeth'ten ayrılmıştı ve buruk bir hayranlık oldu herife karşı. in my time of need dışında windowpane ve closure canlı izlendiğinde daha gaz oluyormuş onu da anlamış olduk.
sert kısıma geçişte master's apprentices ile başlanması gaz seviyesini 2-3 kat arttırmıştır. 15 dakika önce weakness'ta klavyeyle ağlatan grup gitmiş yerine bu azmanlar gelmiş. the drapery falls ve daha sonra akerfeldt'in en sert parçamız dediği deliverance. daha sonra da the leper affinity ve herkesin demon of the fall diye tezahurat yapmasına rağmen a fair judgement'le kapanış. sert kısımdaki parçalar ortalama 8-9 dakika ve bittiğini anlayamıyor insan, resmen müzik ziyafeti. ama keşke sert kısmı biraz daha uzun tutsalarmış en azından bir morningrise şarkısı çalınabilirmiş.
bunların dışında akerfeldt'in seyirciyle diyalogları biraz komikti, hele bir yerde "burayı cehenneme çevirelim" diyecekken uzun süre takılıp kalması ve sonra panik halde şarkıya geçmesi güzeldi. cana yakın insan zaten. "kayıt alınıyor diye shitler ve fucklar az olacak" diye uyaracak kadar da efendi.
ve son olarak mikael akerfeldt insan olmadığını bu dvdyle belgelemiştir, o brutal-clean vokal geçişlerini canlı canlı görünce anladım bunu.
|
