lakposhtha ham parvaz mikonand  

ispanyolca dublajlı izlediğim(bi düşünün kürt vatandaşların ağızından ispanyolca sözcükler dökülmekte)bu sebepten fazla etkilenemediğim, amerika-ırak savaşı sırasında değilde savaş öncesinde ırakta geçen olayların yeraldığı hoş,izlenesi ve ilginç bir film

savaş öncesi ırak halkının durumunu anlatan,izlenmesi gereken bir film...

bahman ghobadi'nin yine "sarhoş atlar zamanı" kadar etkileyici bir filmi...mayın tarlaların da savaş ortamında büyüyen çocukların konu edildiği film, insanı tokatlayan sahnelere sahip...gözlerin uçan kaplumbağa aramaması kaydıyla izlenmeli...

iran yapımı etkileyici film.. ırak'taki amerikan işgalini türkiye sınırındaki köylülerin gözünden yalınca anlatmış.. oldukça başarılı..

özellikle final sahnesinden sonra yönetmenin notu insana diyecek söz bıraktırmayan harika bir film. ırak'a yapılan savaşın haklı yada haksız olduğunu düşünen yada mevzu üstüne kafa yormayan herkesin izlemesi gereken bir film. hollywood filmlerinin arasında bir nefes bir soluk...

senaryo yazarı ve yönetmeni bahman ghobadi olan iranın oscara aday gösterdiği filmdir ki bence o dandik oscar alan filmlerden çok daha kalitelidir. saddam sonrası ırakta çekilen ilk filmdir. abd ırak savaşı öncesi durumunu bir nebze gözler önüne serdikten sonra savaş sırasındaki ırak'ı bize farklı bir açıdan bir mülteci kampındaki yaşamdan kesitler sunarak gösteriyor. belki de en iç kanatan tarafı da çocukların oyuncaklarla değil mayınlarla ve silahlarla uğraşması idi. şahsen bahman ghobadi'yi tebrik etmek isterdim adam ilk yarıda bi fiske vurdu ve ağladık ikinci yarıda kaldırdı kaldırdı bi ton gerçeği suratımıza öyle bir vurdu ki ışıklar yandığında artık hıçkırıklarımı tutamıyordum. muhakkak izlenilmesi gereken bir film olduğuna inanıyorum.

amerikalıları kahraman gibi gösteren film..türkiye ırak sınırında demokrasi mayını başlığı altında kimyasal silah arayan amerika'nın ırak'a savaş açmasına 1 hafta kala sınırda yaşananları mülteci çocukların gözünden anlatır bahman ghobadi bu filminde...

filmin başrolündeki satellite önderliğinde çocuklar kendilerinden daha lüks yaşam şartlarına sahip yaşıtlarından farklı olarak savaş sırasında nasıl hayatta kalınır konulu dersi başarıyla geçtikleri halde defalarca alma şansına! sahiptirler...

bu ders sırasında;
mayın nasıl imha edilir?(iki kolunuz olması gereken yerde olmasa dahi)
tam otomatik silah nasıl doldurulur ve ateş edilir?
hardal,biber ya da diğer gazlardan nasıl korunulur?
istemediğiniz,sahibi olmaktan utandığınız,sizin içinizden çıksa da size ait olmayan bir bebeğe nasıl annelik yapılır?
hızlandırılmış kurslarla anlatılır ve öğretilir.

yönetmen tüm bu sıradışı deneyimleri çok başarılı oyunculuklarla çocuklardan elde ederken washington'a saygı duruşu yapmayı da ihmal etmez..çocukların para kazanmak için imha ettiği mayınların amerikan malı olmasını ya da filmini amerikan muhafızakarlarının tam ortasına çıkarıp oskar dansı ettirmeyi önemsemediği gibi..

muhakkak orjinal altyazılı izlenilmesi gereken film..düblajlı hali çok berbat olmuş...o minnacık çocuğun kendi dilinde kendi sesinden anne baba deyişi ile bizim ergenlik çağına giriyomuş edası veren borazan sesin anne deyişi arasında ki en büyük fark içtenlik...o minnacık çocuğun anne deyişinde ki yüreğinizin cızlama sesini dublajlı haliyle asla duyamazsınız...

an itibariyle türkçe düblajlı izleme şanssızlığına maruz kaldığım film..
savaş öncesi ırak'ı anlatırken filmin ucuz amerikan filmleri gibi seslendirilmiş olması, filmdeki trajediyi ikiye katlamış kanımca..

ayrıca düşünmeden edemedim, biz bu filmi dahi amerika özentisi gibi seslendirdiysek durum hiç de iç açıcı değil..

(bkz: iyi uykular türkiye)

ve amerika demokrasiyi çocukların yüzünde göremedi..

kürtçe dublajından izleyip pek bir hüzünlendiğim filmdir. çocukların hali çok acıdır, çok acıklıdır. filmi olmasa da çocukluğunu yaşayamayan başka çocuklar için (bkz: filistin) (bkz: intifada)

gün itibari ile; saat 23:00'de business channel'da yayinlanacak olan; savaş sonrası ırak'ını, çocukların gözünden anlatan film.

(bkz: aman kaçırma)

iran-ırak yapımı.savaşı çocukların gözünden anlatmaya çalışmış film. olay ırak savaşından bir hafta önce türkiye sınırında ki kanbiyo köyünde geçer. para karşılığında köylülerin tarlalarını mayınlardan temizleyen çocukların hikayesi anlatılır. iran sinemasının çocuk oyuncular kullanarak çekmiş olduğu etkileyeci filmlerden bir tanesi.(bu arada iranlı yönetmenler bu taktiği de iyi benimsediler.ne de olsa çocuk oyuncu olarak yapmış olduğu hatalar göz ardı edilir ve çocuklar her zaman sevimlidir.)
kolu kesik çocuğun olayları önceden tahmin etmesi saflığın ve iyi niyetli olmanın gücünün simgesidir.filmin sonunda gözü kör küçük çocuğun ayağına taş bağlanarak bir göle atılması ise filmin çok sert bitmesine sebep olmuştur.

not:filmde bir çok defa ironi kullanılmıştır.bunların en güzeli ise satellite'e(çocukların başı) bir çocuk arkadaşının saddamın düşürülen meşhur heykelinin bir kolunu parayla alıp getirmesi ve ilerde bunun çok değerleneceğini söylemesidir.

iranlı kürt yönetmen bahman ghobadi ’nin iran-ırak ortak yapımı filmi.
çocukların gözünden savaşın dehşetli sahnelerine çocukça bakışlar atıyor film. ellerine geçen herşeyi bir oyuncağa dönüştüren çocukların hikâyesi. her şeye rağmen çocuk kalanların hikâyesi.
ama bir karakter var ki filmde, zorla tecavüz edilen hayatının altında kalmış halepçeli küçük bir kadın, anne, adı agrin.
halepçe katliamında annesi babası kardeşlerini öldürenlerin ve hayatta kalan tek abisini dirseklerinden aşağısı kolsuz bırakanların ona ömür boyu taşımaları için verdikleri utancın simgesi; kucağında küçük, kör bir oğlan çocuğu.
hayatta yürüyecek mecali kalmamış küçük annenin yüreğinde hep bir uçmak hissi.
sonunda uçar.
savaşın çocukların yüreğinde ne denli derin darbeler açtığını gösteren dehşet bir film.

yönetmenin filmin sonun eklediği yorumu söyleyecek başka söz bıraktırmıyor:
filmimi diktatör ve faşistlerin politikalarına kurban edilen tüm masum dünya çocuklarına ithaf etmek istiyorum. bahman ghobadi.

motorsiklet günlüğü bi gün önce gösterimden kalktığı için onun yerine arkadaşımla gittiğim film anlatmak istediği şeyleri motorsiklet günlüğünden daha iyi anlattığana inandırmıştır beni fakat arşivlik değildir bir kez izlenir

kaplumbağalar da uçar filminin orjinal adı.

baghman qubadinin harika filmi. bir kürt köyünün savaştan hemen önceki durumunu anlatır. filmin ana karakteri agrin isimli kız çocuğudur. hep korkarak yaşamış olan agrinin, korkarak yaşamaya devam etmeye çalışması özellikle etkileyicidir.

kaliteli film, tam bir fakir ülke dramı. işlenişiyle içimizden bir şeyler alıp götürse de konu, bundan en fazla 90 yıl önce bunlardan çok daha kötü durumlara göğüs gerdiğimizi ve efsaneyi andıran bunca kahramanlığımıza rağmen tek tük kötü işlenmiş filmlerde bunların anlatıldığını görüp üzülmüşümdür.

asıl adı "turtles can fly" olan, "sarhoş atlar zamanı" filminin yönetmeninden, ırak'taki çocukların yaşantısını konu alan, son derece etkileyici bir film.

(bkz: @2038781)

(bkz: turtles can fly)

yönetmenliğini bahman ghobadi'nin yaptığı kuzey ırak'ta bir kürt mülteci kampında geçen, öyküsüyle zaman zaman gülümseten, ama çoğu zaman hüzünlendiren filmdir.
final sahnesi insanın içine külçe gibi oturuyor. yürekleri dağlıyor. henüz izlememiş olanları uyarayım bu film kesinlikle bir akşam vakti güzel vakit geçirmek için izlenecek bir film değil.

bir bahman ghobadi filmi. film avrupadaki festivallerde birçok ödül aldı. 2004 yapımı olan ve iran - ırak ortak yapımı olan filmde; amerika'nın ırak'a müdahalesinden hemen önce, türkiye - ırak sınırındaki bir mülteci kampında yaşayan ve mayın toplama işinde çalışan çocuklar anlatılır. filmde; savaşın, toplum ve bireylerde (özellikle çocuklarda) sebep olduğu yıkımlar anlatılmakta. uğradığı tecavüz sebebiyle ölmek isteyen küçük bir kız çocuğu (agrin) ve ona aşık olan hayat dolu bir çocuk (satellite) etrafında gelişen film, izlenesi filmler sıralamasında en üst sıralarda yer almalıdır.

an itibari ile kanal 24'te gösteriliyor.

"hayattan geriye kalan uçurumun kenarındaki mavi lastik ayakkabılardır" diyen film.
biraz ağır gelebilir.

çocuğun gaz maskesiyle oyun oynaması,maskeyi oyuncak zannetmesi ayrı bir hüzüne sürükler insanı.

bernardo bertolucci, "bahman ghobadi'nin lakposhtha hâm parvaz mikonand filmini izledikten sonra bir saat boynum ağrıdı." demiştir.

ırak-iran ortak yapımı olan ve ırak'taki abd işgalini anlatan güzel bir filmdir.

sevemedim ben bu filmi. tamam güzel görüntüler içeriyor ve hoş bir konusu var. yine de cık sevemedim.