l avare  

moliere'in en bilinen eseridir.

(bkz: cimri)

moliere'in en güzel ve en tanınan oyunudur. harpagon'un çok zor ifşa edilebilmesinden dolayı bu rolü genellikle haluk bilginer gibi ustaların canlandırması gerekir. rolün altından çıkılabilinmesi için harpagon'a özgü bir ses tonuna sahip olunabilmesi şarttır. tamam her oyuncu her rolun altından kalkabilir ama böylesi daha güzel ve daha canlı olur.

birçok tiyatro tarafından sahnelenmiş moliere in unutulmaz eseridir.günümüzde bile hala geçerliliğini koruyan öğeler içermektedir.
2004-2005 sezonunda oyun atölyesi 'nde haluk bilginertarafından da eşsiz bir sunumu gerçekleştirilmiştir.

cimri diye nitelendirdiğimiz pek çok kişinin özellikleri harpagon aracılığıyla karikatürize edilip ön plana çıkmıştır.

harpagon sadece para konusunda değil her konuda cimridir.yakınlarına sevgi göstermek, yardım etmek konusunda cimridir, çocuklarına sevgisini vermek konusunda cimridir.eğer harpagon sevecen bir baba, yardımsever bir dost olsaydı fakat para konusunda yine cimri olsaydı oyunun adı paragöz olurdu.

bu oyunun nesine gülüyoruz?

harpagon'un aşırılığına, cimriliğin uç noktasında olmasına, cimriliğini kabul etmemesine, her konuda normalden farklı olmasına, cimriliğin kabul edilme sınırlarını aşmış olmasına ( her konuda cimri, sevgide, yardımda, şefkatte)

son olarak;

komedyaların genelinde olduğu gibi bu oyunda da sorun çözülüyor, harpagon'un sandığı bulunuyor.fakat harpagon buradan bir ders alıp kendini düzeltmiyor.

eğer oyun bir tragedya olsaydı cimri,sonunda trajik bir yalnızlığa bürünecekti.oysa bu oyun bir komedaydır ve olay tatlı olarak sonuca bağlanıyor.

kişileri için;

harpagon - cleante ve elise' nin babası.
cleante -harpagon' un oğlu, marianne' nin sevgilisi
elise - valere' nin sevgilisi
valere- anselma' nın oğlu
mariane -cleante' nin sevgilisi, harpogon buna aşık
anselme - valere' nin babası

baş kahramanı harpagon'un takıntılı, paranoyak halini okurken ya da izlerken hayretlere düşülecek ünlü bir molière oyunu.
evinin bahçesine gömüp sakladığı altınlarla yaşamaktan rahatsızlık duyar harpagon.insan ilişkilerini yalnızca çıkardan ibaret görür. sevgiye de bu şekilde bakar. hayat ve insanlar paranın çevresinde dolaşarak bir bütünlük oluştururlar onun için.

en önemli sahnelerden biri ise harpagon'un farkında olmadan kollarından birini öbürüyle tutup, tuttuğu kolun onun kolu değil de hırsızlık yapan, paralarını çalmaya çalışan birinin kolu olduğunu düşünmesidir. komik demekten çok trajikomik diyebileceğimiz bir sahnedir aslında.

moliére in dandik bir oyunudur. başta ülkesi fransa olmak üzere birçok ülkede vasat altı bir eser olmasına rağmen neden bizim ülkemizde bu denli abartıldı, anlaşılır bir şey değildir.
cimri, aslında içler acısı bir kişiliğe sahip olan harpagonun güya mizahi dille anlatılmış sosyal yaşantısını içerir. bu konuya epey uzaktan ve üstünkörü bakarsak evet anlamlı bir çıkış noktası diyebiliriz lakin okuyunca bir numarası olmadığı anlaşılır. tam üç yayınevinden okumama rağmen sanat pırıltısı göremediğim en fazla trajikomik diyebileceğim bir oyundur.
moliére'in çok daha güzel eserleri vardır, bu zaten fetret devri verisidir. abartılacak, "aaee moliére ama bu, deli misin sen!" gibi çılgına bağlayacak bir durum yoktur.

mehmet birkiye performansı ile ankara'ya gelecek oyundur. domuz gribi nedeniyle tereddütteyiz, gitsek mi gitmesek mi diye. fakat sanırım dayanamayacağız.