kutlama  

kutlamaktan olumsuz emir.

sezen aksu'nun yeni albümü deniz yıldızı'ndan bir şarkı.

memleketime çoktan bahar gelmiştir
başakları şimdiden göğe ermiştir
dağlarını gelincik basmıştır
yer, gök ve yürek çiçek açmıştır

kirazlar olmadan tez vakitte
asmanın sürgün veren dallarında
nergisin, zerenin taç yapraklarında
seninle baharı kutlamaya geliyorum

başımı omzuna yaslamaya
hayata yeniden başlamaya
bağında, bahçende, pınarlarında
içimi yıkamaya geliyorum

caddelerinde kızlarla oğlanlar
oynaşıyordur şimdi, ah! hem de nasıl
başlayan, biten, tazelenen aşklar
başlıyor ömrümüzde yeni bir fasıl

(bkz: kalabalık içinde yalnız gürültü içinde sessiz)

o kadar umutlu bir şarkı ki, olanca umutsuzluğa rağmen insanın önüne gelen ilk baharda, ömründe yeni bir faslı başlatacak kudrete sahip olduğunu sandırıyor. şarkı bitince hüsran. beraber baharı kutlamak, iç yıkamak şöyle dursun, kurulan hayaller suya yazılıyor.
tek şükredilen şey, sezen aksu'nun 5 dakika 3 saniyeliğine bu hayali kurdurabilmesi oluyor.

bir aşk şarkısı gibi sanki. bir sevgiliye söylenebilecek en güzel cümleleri barındıran içinde. duyulduğu anda sezen aksu şarkısı denilecek şarkı.

zaman zaman kendisini zorla dinletme potansiyeline sahip şarkı. sezen'in daha önce söylediği gibi, "hayat zorlaşınca, çıkmaz sokaklarda soluksuz kalınca..." söylenebilecek, dinlenebilecek bir şarkı. o "lalalalala" derken diyorsunuz ki "evet, hep beraber kenetlenip, böyle lalalala diye sokaklarda dolaşabiliriz, yapabiliriz bunu", "içimi yıkmaya geliyorum" diyorsunuz gideceğiniz şehri çoktan bilerek...
sevgiliden çok bir şehre yazılmış gibi, gibi, gibi...
ya da öyle inandıran.