henüz sözlükler yeryüzünde görülmeden önce kusursuz yazar vardı. ilk sözlüğe ilk giri girildiği zaman ise sonsuz bir karanlığa gömüldü. nerede olduğunu bilen yok.
onun soyundan gelenleri koruyan ve kollayan bir tarikattan söz edilir. derler ki, onun kanından bir yazar bir gün tekrar login olacak ve kusursuz giriyi yazacak.
sözlük kelimesini çin harfleriyle 101 farklı şekilde yazabilecek felsefi bilgiye erişmiş yazardır. zamandan önceki zamanda yaşadığı rivayet edilir. kaybolmadan önce söylediği son sözleri ise hala halk arasında dolaşmakta ve bütün gizemini korumaktadır.
bir süre talebeliğini yaptım.kendini ilime adamıştı.birgün sessizce aramızdan ayrılıp gitti.katmanduya gitti diye duymuştum.en son beijingde görmüşler bir daha da haber alamadık kendisinden.bekliyoruz kendisini.geri geleceğinden eminim.
gece geç vakit, fransa'nın bu en gözde iki yazarı metroda karşılaşırlar. uzunca bir sessizliği, le clezio bozar: "azizim butor, biz neden çok yazıyoruz?"
butor yanıtlamaz elbette, uzunca suskunluğun ardından, trene binip ayrı yönde uzaklaşırlar.
gece geç vakit, le clezio telefon sesiyle uyanır, arayan butor'dur. az ve öz konuşur usta yazar: "azizim clezio, kötü yazıyoruz da ondan."
iki yazarın bir tür entelektüel rekabet içinde bulunduklarını söylemeye gerek yok sanırım; ek olarak, bu küçük anektod, kusursuz yazarlığın bir tür "sehl-i mümteni" ustası olmaktan geçtiğini de anlatabilir.
kendi içinde dengeyi bulmuş ve sözlükte de onu koruyan yazardır.
her bilgi içeren girisi için bir anket doldurur. her yorum içeren girisi için bir tane de polemik girisi yazar. atladığı her olta için bir sazan tutar.
kusursuz olduğunu zanneden yazardır. anca kendine göre kusursuzdur yani. gün itibariyle, başka bir sözlükte görülmüş olaydır. imla hataları konusunda çok kusursuz olduğunu bağıran birisi, inanılmaz yazım hataları yapmıştır. ilk hatası da değildir. bu bir örnektir. bol keseden atmak zararlıdır efendim. el, elden üstündür. ukalalık da çoook kötüdür. madara eder adamı.