kurşun kalem  

yeri ayrıdır. uçlu kalemin verdiği güvensizlik duygusunu vermez insana. kullanışsız ve demode kalır uçlunun yanında ama fellik fellik uç ararken, yazmaya hazır bir şekilde sizi bekler.

resim çizerken çok faydası dokunan lakin kopya yazmak için hiç uygun olmayan kalem türü.

uzay çalışmalarında rekabetin en çok kızıştığı zamanlarda rusların amerikalılara attığı çalımlaradan birisi.hikayesi şöyle:
malum sebeplerden uzayda tükenmez kalem ve türevlerini kullanmak mümkün değildir.bu yüzden amerikalı bilim adamları uzayda kullanılabilecek bir kalem üretebilmek için uzun çalışmalar yaparlar.bu çalışmalara yaklaşık 1 milyon dolar harcanır ve tabi sonuçta böyle bir kalem icat edilir.amerikalıların bu zahmetli çalışmalarına karşın rusların aynı soruna buldukları çare daha ekonomiktir: kurşun kalem.

bilgin insanların söylediği silahın kılıcın değil kalemin olmalı lafının nerden geldiğini gösteren nesne.(bkz. kalem kılıçtan keskindir)

ilkokuldan beri çocukları kurşun fenomeniyle baş başa bırakan hede..tavsiye ettiğim isimler;
-gül kalem
-çiçek kalem
-börtü böcek kalem
(bkz: make love not war)

uçlu kalemin yasak olduğu ilkokulun ilk yıllarında kullandığımız, yanında kalemtraş taşımak gibi bir zorunluluğu barındıran ve öss'de değişik bir versiyonu "sınav kalemi" olan, kara kalem.

1790 'larda birbirinden habersiz mucitler tarafından fransa 'da ve avusturya 'da icat edildi. kurşunkalem yapımcıları çok geçmeden, kurşunun iki bileşeni grafit ve kilin farklı alanlarda kullanılmasıyla farklı sertlikte kalemler üretilebileceğini buldurlar.

ilkokulda saftirik bir arkadaşımın uyarısıyla ucunu yersem kanser olacağımı öğrendiğim kalem.o yüzden olsa gerek insanoğlu yıllardır kurşun kalemi yazmak için kullanır.

uçlu kalem kadar akıcı hareket etmeyen parmağı yoran kalemdir kendileri.

kurşun kalem insana her zaman yaptığı hatadan dönebilmeyi hatırlatır. silebilirsiniz zira.

2 tür bulunur. 1:gerçek kurşun kalem 2:uçlu kalem
birincisi kendisini özümsemiş ne olduğunu bilen,dost,karizmasının farkında olan,hayatını dolu dolu yaşayıp sürünmeden biten ve yok olabilen kalemdir.hb,b,2b gibi çeşitleri olur.kara kalem çalışırken en faydalı kalem çeşididir.
ikincisi düzenbazdır.ajda pekkan gibi sonsuza kadar yaşayacağını düşünür.dost canlısı gibi görünmesine rağmen aslında içten içe -ben şöyleyim ,ben böyleyim tavırları içinde olur.yeri gelir ucu tıkanır,eğilir işe yaramaz hale gelir ama kalemliğin bir yerinde kendine yer edinir.yer kaplamaya devam eder.öyle bir his bırakır ki atamazsında.
bu yüzden ikinci tür kalemi yani uçlu kalemi sevmem ben.ha kopya yazarken bundan iyisi yoktur o ayrı mesele.

doğallığı ve emeği simgeleyen güzelliktir. bir kurşun kaleme dokunmanın ve onunla yazmanın da bambaşka bir tadı olmuştur hep içimde. harflerdeki o kalın, kendinden emin duruş nedense garip bir etki bırakır insanda.. parmaklarıma ondaki enerji geçer sanırdım küçükken. sanki yazan ya da düşünen ben değildim de kurşun kalemdi. ilkokul öğretmenim bir yazımı okuyup sen mi yazdın bunu diye sorduğunda cevap verememe nedenim olmuştur. öyle bakakalmıştım...
sanki canlı gibi yol alır ellerimde. nedendir bilinmez kullanmama rağmen uçlu kalemleri benimseyemedim. ne kokusunda ne de sesinde o canlılık yok.

hır hır hırr sivriltme sesi, kağıtta bıraktığı ve insanda uyandırdığı hissiyat. aşık olunası varlık.

hayatımızın her anında yanımızdadır kurşun kalem.kağıda değdiği anda bıraktığı ilk tozla,yazarken sürekli aynı tonda çıkan hışır hışır sesle,belkide elimize ilk aldığımız kalemdir.her ne kadar zamanla yerini uçlu kalemler alsada aslında o hep bizimledir aslında.bazen bir ustanın kulağının arkasında,bazen kızların zor anlarında imdadına yetişen toka,hatta çoğu zaman zar bulamayınca altıgen olan kalemin her yüzüne sayıları yazarak zar olarak kullanmak...hem kurşun kalemin ayrı bi saygınlığı da vardır.neden sınavlara giderken illa yanınıza 2 tane kurşun kalem alın denir?ya da ne zaman bir sayı probleminde ali'nin parasının 2/7 si ile rotring aldığı sorulmuştur?artık ona eski değeri veremesek de o hep bizimle.arkasında silgisi,renkli desenli modelleriyle hep kalbimizde...

çocuk, büyükbabasının mektup yazışını izliyordu. birden sordu :

"bizim başımızdan geçen bir olayı mı yazıyorsun ? benimle ilgili bir hikâye olma ihtimali var mı ?"

büyükbaba yazmayı kesti, gülümsedi ve torununa şöyle dedi :

"doğru, senin hakkında yazıyorum. ama kullandığım kurşun kalem yazdığım kelimelerden çok daha önemli. umarım büyüdüğünde bu kalemi sen de seversin."

çocuk kaleme merakla baktı ama özel bir şey göremedi.

"iyi ama bu kalem benim hayatımda gördüğüm diğer kalemlerden hiç farklı değil ki ! "

"bu tamamen nesnelere nasıl baktığınla ilgili. bu kalemin beş önemli özelliği var ve sen de bu özellikleri kendinde benimseyebilirsen hep dünyayla barışık bir insan olursun."

"birinci özellik : harika şeyler yapabilirsin ama attığın adımları yönlendiren bir el olduğunu asla unutma. bizim için bu el tanrı'dır ve her zaman kendi kudretiyle bizi o yönlendirir."

"ikinci özellik: zaman zaman her ne yazıyorsam durmam ve kalemimin ucunu açmam gerekir. bu kaleme biraz acı çektirse de sonuçta daha sivri olmasını sağlar. bu yüzden bazı acılara göğüs germeyi öğrenmelisin, bu acılar seni daha iyi bir insan yapar."

"üçüncü özellik : kurşun kalem, yanlış bir şey yazdığında bunu bir silgiyle silmene her zaman olanak tanır. yaptığımız bir şeyi sonradan düzeltmenin kötü bir şey olmadığını anlamalısın, aksine bu bizi adalet yolunda tutmaya yarayan en önemli şeylerden biridir."

"dördüncü özellik: kurşun kalemin en önemli kısmı, kalemin yapıldığı ahşabı ya da dışarı yansıyan şekli değil, içerisinde yer alan kurşunudur. o yüzden her zaman kendi içine bakmalı, en çok onu korumalısın."

"beşinci ve son özelliği ise her zaman bir iz bırakmasıdır. aynı şekilde sen de hayatta yaptığın her şeyin bir iz bırakacağını bilmeli ve her hareketinin farkında olmalısın."

(bkz: paulo coelho)

ilkokulda hayatımızın en güzel çağında kullanmamız şart olmuş kalem türü. bir hb mi 2b mi türleri vardı.şerefsizler özellikle köşeli yaparlardı bu veletlerin parmaklarına birşey olmaz düşüncesiyel.eve giderken orta parmağın yan tarafı işaret parmağının tırnak altı kalem izi...

allahtan sonradan hayatımıza tükenmez pilot dolma kalem girdi...

marangoz kulak arkası süsü.

içindeki şeyin bildiğiniz tabanca kurşununa benzer bişi olduğunu düşünürdüm eskiden. kömür olduğunu anlamam uzun zamanımı aldı. tabi tabanca kurşununun kimyasını hala daha bilmiyorum ve bu anlattığım şaşılcak bişi değil çünkü ben tramvayların iki başı olduğunu ve tırnakların dipten uzadığını daha bu yaz keşfettim. yani.. şey.. sadece sarışın olmadığım için kurtulmuyorumdur yine de aptal sarışınlıktan di mi..

çocukluğumun amına koyan 'ders gereci'. bak ders gereci diyorlar bir de buna, gidip sikesim geliyor böyle diyenleri. ulan ders gereci nedir. kırtasiye malzemesi de, yazı yazma aracı de, kağıdın ekürüsi de. neymiş, ders gereci. siktir ordan.

üçüncü sınıfta uğur diye bi göt vardı. bunların kırtasiye dükkanları vardı. hergün başka kurşun kalemle gelirdi ibne. çocuk o yaşta uçlu rotring kalemlerin ortalık malı olduğu gerçeğini öylesine özümsemişti ki marjinallik olsun diye kurşun kalemle takılıyodu. kalem yere düşünce eğilip alma zahmetine bile girmiyodu. ninja turtles kalemkutusundan çıkardığı yepyeni, adeta natura kokan, ucu üretildiği fabrikada mükemmel şekilde açılmış kalemiyle yazmaya devam ediyordu.

tamam ben de maddi sıkıntılardan olabildiğince uzak bir çocukluk geçirmiştim fakat 'lala robot' yazılı kalemkutumda hiçbir zaman 982731973 tane sıfır kurşun kalemim olmadı lan. yere düşen kalem benim için namus demekti. ucu kırılan kalem benim için şeref demekti. çalınan kalem benim için ahlak demekti. tüm bunlardan yoksun bir ibnenin tam önümde oturması kaderin bir cilvesiydi belki de.

kurşun kalem namustur, şereftir, ahlaktır.
kaleminize sahip çıkın.

kurşun kalem; icadına kuşların çok çok sevindiği ürün.

(bkz: kelebek etkisi)

kurşun kalem bulunmadan önceki kalemlerde kuş tüyü kullanılırdı. insanlar mürekkeple yazabilmek için tüylü kalemler kullanırlardı. yazar masalarında kuş sütü bulunmazdı belki ama kuş tüyünden geçilmezdi... kuşlar tarihte çok çekmişti yazar çizer takımından. yazar çizer takımı deyince; bunun içinde bakkal defterini tutan da var, limandaki gemi kayıtlarını tutanlardan tutun da, gemilerde yaşayan kaptanlar, ordudaki subaylar bir dolu insan...

öyle kolay bulunan serçe, güvercin vb. her kuşun tüyünden de kalem yapılmaz, yapılamazdı. her kuşun etinin yenmediği gibi her kuştan da kalem olmazdı. kalem olarak kullanılacak tüyler özellikle ilkbaharda "canlı canlı" yakalanan kuşların tüylerden yapılırdı. burada dikkatlerden kaçmaması gereken nokta kuşların canlı yakalanma gereği, malum tüyleri için yakalanıyor, tüylerin her birinin sağlam, her hangi bir zedelenmeye uğramamış olması çok önemli. bu yakalanan kuşların da her tüyünden kalem olmazdı. sol kanadın ilk beş tüyü olmalıydı. sağ elle yazanlar için sol kanadın tüy açısı dışa eğim olarak en uygun açıyı verirler. en zor bulunduğu için en arzu edilen ve pahalı "kalemlik" tüyler kuğu tüyleriydi... güzelim kuğular ah güzelim kuğu tüyleri az süzülmediler masalardaki kağıtlar üzerinde boyunları yine bükük, hüzünlü hüzünlü...

uygun tüylerinden kalem yapılmak üzere yakalanan kuşlar her zaman öldürülmez yine bırakılırlardı, bazıları da özel çiftliklerde "kalemlik kuş" olarak beslenirdi. tabi tüyleri yolunmuş ve doğaya bırakılmış kuşların dengesizliği, artık eskisi gibi uçamayışları insanoğlunu pek ilgilendirmiyordu ne de olsa tüyleri yine büyürdü, büyüyecekti... tüyler kuştan alınır alınmaz hemen kullanılmaz ve şarap gibi dinlendirilirdi ki bu genellikle bir ile iki hafta arasında değişen bir süreydi.

gözden kaçırmamamız gereken bir diğer nokta da; kalem olan kuş tüyleri kuşların kanatlarındayken engin göklerdeki kadar özgür olmasalar bile yazarların beyinlerindeki özgürlük kıvılcımlarının geniş kitlelere ulaştırılmasında eski çağlarda çok önemli roller üstlenmişlerdi.

derken kurşun kalem bulundu ve kuşlar derin bir nefes alarak uçmaya başladılar... bu sefer de ormanlardaki ağaçların belleri bükülmeye başlamıştı ki başka başlık ve girilerin konusudur, uzun konudur burada değinmemek gerekir.

özetle kuşlar ve ağaçlar yazar çizer takımından çok şey çektiler...

ta ki bilgisayar bulunana kadar. demek ki neymiş bilgisayarla kuşlar ve ağaçlar arasında müthiş bir ilişki varmış. bilgisayar bulunmuş kuşlar ve ağaçlar kurtulmuş. bilgisayar çevreci bir icatmış.

girinin son sözü; "kurşun kalemi" sözü kim bilir belki de "kuşun kalem tüyü"nden günümüze değişe değişe gelmiş yerleşmiştir güzel türkçemize...

gökten üç elma daha düştü, bir kelebek etkisi daha keşfedildi. kuşlar ve ormanlar, bilgisayar kullanan yazarları çok sevmektedirler. açıklık bir alanda, bir ormanda, parkta, deniz kenarında diz üstü bilgisayarınızda bir şeyler yazarken bir kuş cıvıldarsa, veya bir ağaç size bir yaprağını sunarsa bilin ki size kendi dillerinde sevgi gösteriyorlardır.

hiç bir kalemin yerini tutamadığı yazarken ayrı bir haz veren kalemdir. ve genellikle yazarlar -biz sözlük yazarlarından çok tanınmış belli başlı yazarları kastediyorum- bu kalemi kullanmayı pek bi severler. nostaljidir bi yerde. bana göre de saflıktır, temizliktir ve günümüzde yerini alanları düşününce ilk göz ağrısıdır, çocukluğumdur bi de.

gördüğünüz de garip duygulara bürünmenizi sağlayan belki de en önemli şey o güzel kokusudur kalem olmasından öte..bu koku bazen ilkokula ilk başladığınız o günü, bazen bir pazar gecesi son anda yapılan ilkokul ödevlerini, bazen de çok sevdiğiniz birine sadece bu kalemle mektup yazma isteğinizi hatırlatır..birşeyler yazma görevinden çok onu kurşun kalem yapan sadece o güzel ağaç kokusudur.

uçlu kalem tarafından pabucu dama atılmış,nedense artık kullananların garip karşılandığı ve o kadar ki artık kullanıldığında hocanın bile sen neden kurşun kalem kullanıyorsun sorularına muhattap olunabilen kalem.(sanane kardeşim sana giren çıkan mı var denmek istenmiş ancak sadece alışkanlık hocaam diyerek geçiştirilmiştir.)

çocukken yapıldığı gibi değişmemiştir kurşun kalemi açıp ucunu sipsivri yapma isteği, büyük bir zevktir. yaş bu yaş olmuştur ondan ve kalemtraştan vazgeçilememiştir.

yazan kısmının ana maddesi karbon olmasına rağmen kurşun kalem ismini almış, bir zamanların vazgeçilmezi.