kulaklıkla bangır bangır müzik dinleyen insan  

dün akşam izmir metrosunda karşılaştığım andaval. yüksek sesli müzik dinlemek rock ve metal müziğin doğasında vardır, hiç kimse "aç bi metal, sessizce çalsın şurda" demez, ancak adı geçen şahıs, kendisinin bile gürültüden anlayamayacağıı desibelde müzik dinlemeye çalışmakta, diğer metro sakinlerine yayın yapmaktadır. şahsım da dışarıda kulaklıkla müzik dinleyen biri olarak yüksek sesli müzik dinlemişimdir ve dinleyen başkalarına da şahit olmuşumdur. ancak bu arkadaş işin bokunu çıkarmış, vagonun öbür ucundan bile duyulabilecek ses seviyesine çıkmıştır.

aslında böylelerinin tek amacı zaten insanların bu dinlediğini duymasını istemeleridir. niyetleri "veriyim metali, belki aynı tür müzik seven bi kız veya bi gotik bulurum, kapağı atarım" tarzı düşünceleridir. böylelerinin birçoğu dinlerken kendisi bile rahatsız olmakta, ama baskın olan bu apaçi düşünceler zorla dinlemelerine neden olmaktadır.

bu şekilde müzik dinleyenlere iki öneri sunmak mümkündür. birincisi hiçbir kız "aa benim müzik tarzım, mutlaka vermem lazım" demez, bu yüzden bu yöntemin kanıtlanmış bir geçerliliği yoktur. ikincisi ise olur da "benim kız düşürmek gibi bir amacım yok, yüksek sesle müzik dinlemeyi seviyorum" diyenler çıkarsa, bunlara sennheiser cx300 yüksek izolasyonlu kulaklık önerilir.

(bkz: sennheiser reklam senaryoları)

yaptığım gözlemler sonucu sert müzik dinleyenlerden ziyade ebleh arabesk ve pop dinleyenlerden oluşan insan modelidir.* (arabesk ve pop dinleyenlerin affına sığınırım ama öyle) sert müzik dinleyenlerin zaten diğerlerine oranla daha gürültülü müzik dinlediklerinin bilincinde olmalarından mıdır bilinmez, bu insanların kulaklığından çıkan ses en fazla yanlarındaki kişiye gelir. ama pop ve arabesk dinleyenlerde öyle mi efendim. vatandaşımız tüm araca*** müzik dinletmekle mükellef zanneder şahsını. bir de rumba adı verilen dünyanın en boktan ama nedense en çok tutulan melodisi ve benzeri müzikler de listesindedir bu kişilerin. bangır bangır, iç gıcıklatan, tiksindiren, sabah sabah insanın sinir katsayısını zıplatan bu kişilerin ellerinden alınmalıdır bu radyolar, mp3 çalarlar, telefonlar. zira kişisel zevkleri uğruna çevrelerindeki insanlara huzursuzluk vermekte, başkalarınınkinin başladığı yerde kendi özgürlüklerinin bittiğinin bilincinde olmamaktadırlar. bir de hiç laftan anlamazlar. adam gibi uyarırsın "kardeş biraz kısıver şunun sesini, bak rahatsız oluyoruz" dersin, "sanane be kardeşim kulaklıkla dinliyorum, o da mı batıyor" derler. e be amuagodumun, o kulaklığı götüne soksam da duyarız biz o müziği. kıs işte iki dakika kıs amuagoyum.

8.15 beşiktaş vapurunda rastladığım insan modelidir.
üstünde bir mont , altında bol bir kot ama zencilerin giydiği gibi , hani böyle altına yapmış ama donunda lök gibi durup da yerçekiminin etkisiyle kotu aşağıya doğru çeken bu yüzden de belde durmayan bir kot giymiş bir sığırcan.
bunu yetiştiren ana babada kabahat aslında. bunun bir suçu yok çünkü. küçük yaşta öğreteceksin çevrene rahasızlık vermemeyi ki bunun yaşına geldiğinde kulaklıkla bangır bangır müzik dinlemesin.
ben anlamıyorum , bu sığırcık' ın dinlediği müziği dinlemek zorunda mıyım. hayır değilim.
kitap okuyordum o esnada , kafamı kaldırıp sığırcık ' ın yüzüne baktım. gözgöze geldik. sığırcık o esnada şarkı söyleyen daha doğrusu avaz feryat bağıran kıza eşlik ediyordu. doğal olarak sığırcık oralı olmadı. müzik dinlemeye , eşlik etmeye ve hafif hafif kımıldanmaya ( dansediyor için için ) devam etti.
aldırış etmeyeyim dedim ama aldırış etmemem mümkün değil aslında.
bir de pejmürdeki , sakallar uzamış , çene altı sakalı biçimsiz , bıyık desen bıyık değil. saçlar diken diken yapılmış jöleyle ama o da pejmürde , bir de kiloluyuz , düve gibiyiz.
hani beşiktaş ' a değil de eminönü ' ne gidiyor olsak diyeceğim ki kapalıçarşı ' daki esnafın yanında çalışan lise terk veya beklemeli elemanlardan...ama değil , biz beşiktaşa gidiyoruz , dolayısıyla bu arkadaşın beşiktaş çarşısında bir yerde çalıştığına emin oluyorum. üniversite öğrencisi değil çünkü , elinde kitapları , bir çantası filan yok. ehh genel haline bakacak olursanız kitap taşımayacak yani kitaplardaki herşeyi kafamda tutuyorum olm ben , yaladım yuttum hepsini tavrı pek yok.
neyse , sığırcık , merdivenlerde oturan üniversiteli çıtırı bir müddet kestikten , ben kendisine bir kez daha baktıktan , o bu bakışa bir anlam veremedikten , müziğin o lastik asfalta sürtünüyormuşcasına çıkardığı cayırtıyla biraz sallandıktan sonra vapurda dış tarafa çıktı.
rabbime şükrettim o an.

sabah sabah beni deli etmiş insan kişisi. gayet de hoş, modern bi hatun. kılık kıyafeti janti bir öğrenciymiş izlenimi veriyordu. çıtırdan çok cool sıfatına mazhar bi kızcağız. buraya kadar herşey iyi hoş da ille iphoneunu göstereceksin diye bizim kulaklarımızın ırzına geçmeye ne gerek var güzeller güzelim? tamam, müzik zevkin de iyi, ama sabahın köründe yolculuk yapan herkes uykusunu senin kulaklıklarından yükselen şebnem ferah - perdeler şarkısıyla açmak zorunda değil. kıs birazcık şunun sesini, kendi duyacağın kadar dinle.
anlar mı diye ters ters baktım bi ara ama banamısın demedi. ben de sabah sabah gün başlangıcında adrenalin seviyesini yükseltmemek adına ses etmedim. madem özgürlük, demokrasi yok cart yok curt diye bi taraflarınızı yırtıyorsunuz işinize gelince, o zaman senin dinlediğin müziği dinlediğin volümde duymak istemeyenlerin varlığını da kabul edecek, saygı göstereceksin. kulaklık denen bişey icat etmişler, kişiselleştirmek adına. dinlediğin müziği umuma yaymanın ne anlamı/gereği var allasen...

(bkz: gece kulübünde kulaklıkla mp3 dinlemek)
(bkz: yolda mp3 dinlerken sokak çalgıcısına para vermek)

bunu toplu taşıma araçlarında yapanların kulaklıklarını çekip"madem bizde dinlicez neden bu kulaklığı taktın?"diyesimin geldiği insanlardır.

geçen gün metrobüste canlı canlı emre aydın dinlememe sebebiyet vermiş insandır.

öncelikle başlık, "kulaklıkla bangır bangır müzik dinleyen mal/öküz/uyuz" gibisinden açılmamış olduğu için teşekkür ederim, eğer öyle olsaydı şahsıma mal/uyuz tip gibi şeyler dediğiniz için çok alınır ve üzülür, bir daha da sözlükte yazmazdım..

nedenleri vardır efem, nedenleri!
etrafindakilere dinlediği müziği dinletmek derdiyle sesi açanları bilmem de, şahsen bana yetmiyor, en son ses seviyesi bile yetmiyor bana, hatta içine kapanık ve utangaç bir göt olduğum için bazen "ses dışarıya gidiyorsa çok utanıcam şimdi" diye de düşünüyorum ama yapacak bir şey yok, müziğim önce gelir ve diyebilirsin ki, "o ses seviyesi seni sağır edecek" ben de sakin ol john! yaptığım şeylerin bedeli sadece beni ilgilendirir ve günü geldiğinde o bedelleri ödemeye seve seve hazır olduğum gibi gerekirse ada için ölmeye de hazırım richard derim..

ayrıca eşeği kaçıranda hiç mi suç yok?! bazen aldığın kulaklık ne yazık ki sana verdiği ses kadar dışarıya da ses kaçırsın diye üretilmiş oluyor adeta, o yüzden suçlayacaksak kulaklık üreticilerini de suçlayalım biraz lütfen. ama, "yok abi, bazıları sırf başkalarına hava olsun diye sesi o kadar açıyor, sana bişii demiyoruz zaten" dersen, eyvallah derim, giderim buralardan. gittim.

ilerki zamanlarda, sürekli kulan çınlaması rahatsızlığından müzdarip olacaktır.

o benim ne oldu ? illa bunu yapmak için toplu taşıma araçlarında olmak gerekmemektedir. gidilir sahile oturulur orda da bangır bangır müzik dinlenir. oda da yatağında karanlıkta uzanmışkende bangır bangır kulakla müzik dinleyebilirsin. ben seviyorum bunu. cidden. tamamen kendimle oluyorum o zama en azından ben öyle hissediyorum.

müziği duymak ayrı şeydir, müziği dinlemek ayrı...

müziği dinlemek için sesini sonuna kadar dayamak zorundasındır...

bas gitarı duymak için... derinden genel piyano emprevizasyonlarını dinleyebilmek için... trompet solosu öndeyken sessiz sakin çalan gitaristin bastığı o muhteşem akoru duyabilmek için... vokalin sesindeki her bir vibrasyonu, çatlamayı, -hele bir konser kaydıysa- detoneyi duymak için... o detonelerde bile duygu vardır aslında... o sırada davul solosu aksak bir soloya başlar... duymak istesiniz her bir trampet vuruşunu, altosunu, zilini... iki ölçü sonra bas girer yavaştan yavaştan... daha da açarsınız sesini ki kaçırmayasınız... böyle böyle kendinizden geçersiniz işte... (bkz: orgazmdan daha keyifli anlar)

o sırada öğle vaktinde gitmekte olduğunuz şehirler arası otobüsten ön sırada oturan hanım kız arkasını döner ve çemkiren ses tonuyla "biraz kısabilir misiniz lütfeaaan, uyuyamıyoruoom" der...

içinizden kırmızı noktalı küfürler sayarak sesi kısarsınız. gitti bas solo... geçmiş ola...

keşke sesini biraz daha açabilsem, müziği daha da fazla hissedebilsem diyen insanlardır.* burdaki amaç insanları rahatsız etmek ya da dinlenilen şarkılarla otobüstekilere hava atmak değildir. şarkıyı dinlemek değil yaşamak istersin, kendini konser alanında gibi hissetmek istersin. bunun için o ses o kadar açılır. eğer çok rahatsızlık veriyorsa sesin kısılmasını rica etmeniz yeterlidir, bu anlayışlı insanlar anında isteğinizi yerine getireceklerdir.