kendisi ile birçok ortak özelliğimiz yanında bir tanesinin daha yeni farkına vardığım kardeşim. gerektiğinde hayvan gibi çalışıyoruz, ama sadece gerektiğinde.
şu an bulunduğumuz sayfanın bile http:// alanına baktığımızda farkına varabileceğimiz (ya da fark etmeyeceğimiz, ya da bilmek istemediğimiz) kesit.
buralara yazdığımız her şey, toplanılan her zirve de örneğin aynı yaşamdan alıntı.
ya da örneğin, aslında en çok gözümüze batıran, kukla oynatıcısını götüyle güldüren başka bir kesit, gidip oy kullanmamız (adam olduk sanıyoruz kendimizi, bayağı bir matah ettiğimizi düşünüyoruz).
zaman zaman içki masasında ülkemizi veya dünyayı kurtarmaya kalktığımızda belki de farkındalığa oldukça yaklaşıyoruz, çünkü 'kurtarılması gereken' bir kavram önümüzde duruyor. fakat kukla oynatıcısı hemen bir 'kurtarıcı' metaforu geliştirip bunu toplumsal kodlarla kafamıza kazıdığını anımsatıyor ve.. kuklaların yaşamından başka bir ayrıntıya geçiyoruz böylece.
uzamı yırtmak olanaksız.
