kral uther'in dük tintagil'i öldürüp (merlin'in tezgahıyla) tintagil'in kalıbına girerek güzel karısı igraine ile sevişmesi sonucu doğan çocuğudur. kral uther daha sonra igraine ile evlenmiş olsa da igraine'in kendisini kocası zannederek sevişmesi benim gözümde uzun süre kral uther'ı adi bir tecavüzcü, merlin'i de muhabbet tellalı olarak bırakmıştır.
artus (ayı) ya da art-uther (uther'in ardılı) anlamlarına gelebilir. arthur kralın vaftiz ismidir(yani arthur hristiyan töreniyle vaftiz edilmiştir), ilk doğum adı gwydion'dur, bu keltçe'de parlak olan anlamına gelir. saçları yüzünden bu ismi aldığı söylenir.
pek çok efsanede britanya'nın büyük kralı olarak geçer, fakat adının rastlandığı en eski tarihi belge olan i gododdin adlı belgede kendisinden savaşçı lord olarak bahsedilir. belki britanya'nın roma istilası döneminde parlamış ve halk tarafından sonradan tahta geçirilmiştir, gerçekte bu olmuş olabilir fakat efsanelere göre o zaten varis olarak doğmuştur.
arthur, uther pendragon*'un yüce kral seçildiğinde kendine eş olarak aldığı avalonlu igraine'den doğar. küçük yaşlarında küçük bir krallığı olan sadık şövalye ector'un yanına gönderilir, ector'u babası, onun oğlu kay'i ise kardeşi zannederek büyür. çok genç yaşta babasının ölümü üzerine tahta çıkar. arthur merlin'in büyük umut bağladığı, özel olarak yetiştirdiği bir insandır, merlin arthur'un eski din ve kültürü yenisiyle kaynaştırıp barış sağlamasını bekler, fakat her yandan saldıran sakson istilacılar varken bu öncelikli olamaz pek.
arthur taç törenini hem hristiyan hem de pagan kurallarına göre yapar, iki halkı da koruyacağına dair ant içer. pagan töreni gereği, kutsal geyik avına çıkar, sonra avalon'un bakiresiyle birlikte olur. sonradan o bakirenin öz kızkardeşi morgaine olduğu öğrenilecektir, ki bu kendi felaketine yol açar. oğlu mordred çok sonra babasını öldürecektir.
arthur saksonlara karşı direnir, hristiyanlığın sömürgesine karşı paganizmi korur; tüm umutların bağlandığı, barışı britanya'ya geri getireceğine inanılan isimdir. gölün leydisi'nin, merlin'in bile tüm umutlarını bağladığı kraldır. fakat ne o, ne de şövalyeleri o umulan zaferi getiremez.
yine de hiçbir efsanenin sonunda arthur'un yenildiği yazmaz, sadece bir gün, uykusundan kalkıp geri geleceği, excalibur'u gölden geri alacağı ve britanya'yı barışa kavuşturacağı yazar.
yıllar boyunca onlarca yorum getirilen karekterdir. hatta bu adamı kutsal kase'yi aramaya bile göndermişlerdir ki paganlığın genel bir inanç ve hristiyanlığın daha britanya topraklarında hoş görülmediği dönemlerde yaşamıştır bu adam. yıllar boyuda ilgimi çekmiştir beni asla gerçek anlamda bir araştirmaya itmesede o kadar okuduğum izledigim ve dinlediklerimden çıkan belli şeyler vardır bunların başında kral arthur'un halkın zor dönemlerde sıradan kişileri bile kahramanlaştırma propagandasının ürünü olması ihtimaller arasında en çok yüzdeye sahip olanı olmasıdır. belkide hiç yaşamamış bir karektertir. ama eğer yaşadıysa hangi hikaye olursa olsun kesinlikle ihanete uğramıştır. bir bilgenin öğrenciliğini yapmıştır. kamelot gibi dünya üzerinde asla var olmamış ve olmayacak ütopik bir krallığın krallığını yapmıştır. aslında kral arthur şovalyeliğin öğretmenliğini yapan bir figürdür aynı robin hood'un önceden attığı oku diğer bir okla ortadan ikiye ayırması gibi
efsanenin bize söylediğine göre aslında kral arthur ölmemiştir. çünkü kraliçeler tarafından ölmeden gölde bir kayıkla alınarak “avalon” adasına götürülmüştür. kelt diline göre “avalon” kelimesi “elmalar adası” manasına gelir. elma ağaçları, bilginin ve sonsuz yaşamın ağacıdır ve öteki dünyanın sembolleridir. kelt mitolojisinde bir öteki dünya inancı vardır ve bu dünya ölümlü dünyaya yakındır, kimi zaman arada geçişler olabilir. bunu arketipsel dünya olaral algıladıklarını düşünebiliriz. avalon adası da öteki dünyadadır.bazı hikayeler ise bize kral arthur ve şövalyelerinin kristal bir mağarada uyuduklarını ve halk ne zaman kötü duruma düşse; arthur’un yeniden ülkeye dönerek onu kurtaracağı; hatta bir çok kötü zamanda enkarne olarak geri gelip halkı kötülük ve zulümden kurtardığına inanılır. burada da bir “dönüş mitosu” vardır. arthur, insanlar tarafından değil, tanrı tarafından seçilmiş bir kişidir. bir”kader-insanı”dır.
arthur’a verilen diğer bir isim ise “the once and future king” tir. yani bir zamanların ve de geleceğin kralıdır. onun zamanında aynı marcus aerilus’ta olduğu gibi mükemmel adalet hüküm sürer ve herkes mutludur. sakson saldırıları o ve şövalyeleri tarafından defedilmiştir ve ülke kaostan kurtarılmıştır. tüm mitolojilerde olduğu gibi kahramanlar kötülükle savaşmış ve ülkeye düzeni geri getirmiştir. ülkeye barış getirmek için, birbiri ardına geçen yıllar boyunca savaşırken hiçbir zaman camelot’ta oturup kalesinin zevkini çıkaracak boş zamanı olmamıştır.
arthur, yalnızca bir kişiye bağlılık yemini etmek yerine, bilgelik ve hakikat adına, hangi tanrı’ya ibadet ederlerse etsinler bütün insanlara adil davranmaya ve bütün ülkeleri yönetmeye yemin ederek, hangi zamanda yapıldığı bilinmeyen, kutsal emanetlerin kılıcını almıştır.
arthur,herkeste gerçekten sevgi ve bağlılık uyandırmıştır. arthur’un doğasının sırrı bu olmuştur; herkesin mutlu olmasını istemiştir. cahil ve zalimler karşısında sert, ama herkese karşı cömert ve nazik olmuştur.
kral arthur “arthur’un sancağı;altında savaşmak isteyen herkese açıktır" demiştir. arthur, insanları bir yüce kralın bütün ihtişamı ile yönetmeye başlayıp bir kardeşlik çekirdeği oluşturmaya başladığında, savaşan bütün krallar birbirleri ile savaşmak yerine zorba düşmanlarına karşı elele verebilmişlerdir.
adalar etrafları sularla çevrili olduğundan gerek fiziksel gerekse ruhsal açıdan çevrelerinden soyutlanmış, izole edilmiş yerler olarak sembolize edilirlerdi. bu görüşle adalar hem tanrıların barınması için hem de ölülerin ruhlarının yer alması için ideal yerlerdi. adalar aynı zamanda inziva yerleri idi. bu bakımdan insanın kendi kendine dönmesi, ada gibi kendini soyutlaması da ada sembolizmi ile belirtilir. adanın etrafının sularla kaplı olup çevresinden soyutlanmış olması, buraların yargı için de ideal olduklarının düşünülmesine neden olnuşlardır. ayrıca burada karar veren yöneticiler de insan etkisinden uzak, sadece tanrıları dinleyerek karar verdiklerine inanılıyordu. keltlerde de ölenlerin ruhlarının batı adalarına gittiğine dair inanç yaygındı.
kelt mitleri, arthur efsanesi ile paralellik gösterir. örneğin, mağarada yaşayan bir “ayı tanrı” mitosu vardır ve bu mitosta anlatılan tanrı’nın özellikleri neredeyse tamamen arthur’u çağrıştırmaktadır. aynı zamanda kelt dilinde “arth” kelimesinin de “ayı” anlamına gelmesi de ilginç bir gerçektir. nihayetinde arthur, döneminden sonraki krallar için bir arketip olmuştur.
gerçekten yaşamış mıdır, yoksa sadece bir mit midir, orası net olarak bilinmiyor.
