korku filminin sonradan korkutması  

başıma çok sık gelen bir olaydır.son olarak ring 2 filmini izlemiş, izlerken bayağı gülüp dalga geçmiştim.lakin, film bilinç altıma işlemiş olacak ki, olaydan bir hafta sonra bir gece bütün ışıkları söndürmüş, televizyon karşısında uyukluyordum..uyku bastırınca televizyonu kumandayla kapattım..tam o sırada ekrandan çıkan beyazımsı ışık bana aniden filmdeki beyaz ekranlı sahneyi hatırlattı. kendi kendime:
"saçmalama kızım ya..offf ne samarası...uyumalıyım..başka yerlere bakmalıyım...mesela ..duvar"...
bu sırada perde aralığından duvara yansıyan yuvarlak ışığı görmemle la havle çekmem bir olmuştu..
"ahhssskkttrr...saçmalama kızım ya saçmalamaa...mantıklı ol..taa ne zaman seyrettin filmi...bi sn yaa....ayyyyy....ne zamandı?....ıhhhh...bir hafta önceeee.......ıhhhhh...uyumalıyım...samara yok...salak bi japon o.....yok yok yok...

izlediğim korku filmini korkunç bulmadığım halde film bitince tuvalete veya mutfağa koşarak gidip gelmemi,bu işi yaparken yüreğimin ağzıma gelmesini ve o sırada bildiğim tüm küfürleri etmemi sağlayan durum.

bir korku filmi için başarının simgesidir. görsel efektler yerine bilinçaltı oyunlarına yüklenilmiştir. halka'nın amerikan versiyonuna gülmemizin fakat ringu'da ölüp ölüp dirilmemizin nedeni budur. hayal gücüne bırakırlar ki yalnız kaldığımızda harekete geçsin tüm gölgeler, yatağın altından çıksın tüm canavarlar.

(bkz: jetonun paraşütle düşmesi)

exorcist'i izlerken hiç korkmamak, hatta bazı yerlerinde sıkılmak ama ondan sonra akşam eve gelindiğinde abuk subuk şeyler düşünmek. ikide bir acaba yatak kıpırdadı mı diye kontrol etmek. yaklaşık 1,5 sene filmin etkisini az da olsa hissetmek. aradan 3 yıl geçtikten sonra filmdeki olaylara benzer bir olayın gerçek bir tanığı ile konuşmak dinlerken tüylerin diken diken olması ve hala ilk günkü kadar korkmak.

tamamiyle bilinçaltıyla alakalıdır. japonların çok iyi becerdiği bir iştir. bilinçaltı pis bir şeydir ve bunu kullanmakta çok başarılı bu eşek sıpaları *. sinir yaptım şimdi düşününce.

izlediğiniz filmin hikayesinin sonradan gerçek bir öyküden alınmış olduğunu öğrenmeniz. zaten insanı en çok korkutan filmler değil filmlerin öyküsüdür.

(bkz: shutter)
bir hafta boyunca gece banyo yapamadım.

gece yatmadan önce film izlenir izlerken hiçbir şey yoktur, ancak baş yastığa konup, gözler kapatıldığında canlanıveren görüntüler sonucu meydana gelen hadisedir. bir süre gözlerini kapatamaz ve karanlık odaya da bakamaz insan.