çok fazla nedeni olabilen bir duygu. köpek,kedi,böcek,godzilaa,sinek,(bkz. arı),kellik polis,yakalanmak,katledilmek,sevilmek, sevmek,ölmek,(bkz. yaşamak),sensizlik,çaylaklık,kilo almak,hastalanmak,kokmak, düşünmek,kırılmak,kırmak,öldürememek,ölememek,duyup da anlayamamak,korkmak,eline bir şey olması,ayağına bir şey olması, cehennem, (bkz. tanrı),(bkz. şeytan),cin,(bkz. insan),(bkz. ayı),acı,(bkz. aşk),...
bir evvel yaşadıkların gelir aklına. bu yoldan giderken, taşa ayağın takılıp düştüğün gelir.ikincikez geçerken yoldan daha temkinli olursun. çünkü tekarar düşmek, tekrar aynı acıyı çekmek istemezsin. hep aklının bir kenarında o anki korkuların vardır. yenmek istersin ama yenemezsin korkularını!
çekinmek, endişe etmektir. hangi birimiz korkmadık ki? çekinen, endişe eden kuşaktık biz. çünkü 80'lerde çocuk olmuştuk; çünkü ihtilali birebir yaşayan insanların çocuklarıydık. hep temkinliydik; her konu her yerde konuşulmamalıydı. en çok susmak öğütlendi bize; susup dinlemek. işte bu yüzden çekindik, korktuk konuşmaktan. sonra konuş dediler, zorladılar. ilk başlarda zor gelse de, ses çıkarmaya başlayınca devamı geldi; korkmanın fayda etmediği aslında zarar olduğu anlaşıldı.
feci boyun kasılması yaratabilen durum. (bkz: kendimden biliyorum)
paul atreides ve güce susamış anasına göre akıl katiline kapılarını açmak.
türk tasavvufuna göre köpeklik. (tanrı diye bildiğin sevgilinken dünyadan korkuyorsan hayvanoğlu hayvansın modeli)
neymiş, kimse beğenmemiş.
korkuyorum efendim, özür de dilemiyorum.
sabahın 6 sında en çok değer verdiğin insanlardan birinin aniden kanama geçirip, bayılması sonucunda ne yapacağını bilememek ve birden panik yapıp o insanın gözünün önünde acı çekmesine sadece put gibi durup bakmak. o anda tek düşündüğün şey o insanı kaybetmekten ileri gelen bir korku. evet en değer verdiğin insanı yitireceğini düşünmek kesinlikle kişinin korkuyu bedeninde yaşatmasına bir örnek olabilir.
üçbuçuk atmaktır. şuan benim attığım gibi "acaba ölücek miyim lan neden bu kadar sık hasta olamaya başladım ki" diye kafa yemeye sebep olan his. adak adadım valla bi iyileşiyim..
aldırmak istiyorum bu duygumu. korkmadığım her şeyden çocuk misali korkmaya başladım senden sonra. oysa ben yalnızlığa alışmıştım, her şeyle tek başıma başedebiliyordum. sen geldin, ben küçük, masum bir çocuk oldum.
az önce deprem oldu, korktum. yanımda yoktun. olmayacaksın da sanırım artık. varlığını hissetmek istedim soğuk mesafeler aramızda. korktuğum için mi yoksa bana " korkma, ben yanındayım " demediğin için mi ağlıyorum bilmiyorum.ihtiyacım olduğunda olmamana alışmış olmam lazım oysa. gitmelerine, korkularına, vazgeçmelerine alışmış olmam lazım. ama olmuyor.
kendimi dağıtmakdan korkuyorum birde. işte kötü tarafı da bu. verdiğim sözlerin hep arkasında durdum ama bu kez duramamaktan korkuyorum. yeni günden korkuyorum ben aslında. başlayacak yeni günden.
