konya dışında olduğun zamanlarda etliekmek için deyim yerindeyse ölmek, mevlana'ya gitmek için can atan insanlara tuhaf tuhaf bakıp "lan hergün okula giderken önünden geçiyorum ben" demek, buluşulacak yer sorulduğunda istemli yada alışkanlığının kurbanı olup zafer demek, "orttaam" * , "goçum" * kelimelerini bol bol kullanmak, her gidilecek düğünde "etli pilavda varmıymış" diye sormaktır..
bir silahın nasıl tekrar doldurulacağını gösterirken "it, it, şurdan" gibi basit, kayı boyu türkçesi zamanından beri bile fazlaca değişikliğe uğramamış bi ifadeyi "yiit, yiit, şordan, lan yit!" şekline sokabilmek.
50 gram pastırması yüzünden kokabilecek olan nadide sultan hayranı olma potansiyeli yüksek insandır kendileri kokulardan ve göğüs meraklıları olduğundan rahat anlaşılabilirler. meclisten dışarı laf sarf etmek bu kadar mı zor olur sorarım sizlere.
dökmektir. örnek verelim: "bi çay döksene."
her düğünde pilav beklemektir, pilava gitmektir.
"bacanaknapan?" sorusunu sık kullanmaktır. ("bacanak" "ortak"la yer değiştirebilirken "napan?" fixtir.)
gittin mi havzan'a gitmek; etliekmek, bıçakarası, mevlana -artık bu şekilde kullanılmıyor sanırsam- yemektir.
izlenimler bu şekilde efenim..
+1: bir de ayaza alışkın olmaktır. (o soğuğa rağmen, başka şehirden gelenler gibi yüz mimiklerini bir daha kullanıp kullanamayacaklarıyla ilgili teorilerle kafayı bozduklarını sanmam. yoksa halleri nice olurdu.)
x-gel şurda etli ekmek yiyelim
y-acıktım valla yiyelim
x-nasıl süper dimi?
y-bu etli ekmek mi? lahmacun diil mi bu?
x-ne lahmacunu lan, etli ekmek bu
y-lahmacuna benz........
x-etli ekmek olm etli ekmek, ikilettirme beni etli ekmek bu!!!
burada x bariz konyalıdır. etli ekmeğe lahmacun dedi diye adam döven bir tek konyalıları biliyorum ben.