konuşarak yaptığı işi meşrulaştırma güdüsü  

bana göre en önemli savunma mekanizmalarından biri. beyin yıkama da diyebiliriz. eskiden utanma diye bir şey vardı. şimdi insanlar utanmaları gereken şeylerden bahsederek yaptıkları şeyi meşrulaştırıyorlar. mesela bize en yakın örneği vereyim. itü'de kız yok, itü'de bir erkeğe dört erkek düşüyor muhabbetini bolcana yaparak kendilerini adeta bir kurban gibi gösterip kızlara yavşamayı gayet hakları olan bir şeymiş gibi göstermek konuşarak yaptığı işi meşru göstermekten başka bir şey değil. böylece rahat rahat konuşabilecekleri bir ortam hazırlamak sadece.
başka bir örnek de çormak, hacılamak fiilinin türemesiyle ortaya çıktı. eskiden izinsiz almak diye bir kalıp vardı. şimdi hacıladım diyip yaptıkları eylemi birden normalleştiriyorlar. bu beyin yıkamaktan başka bir şey değil de nedir?
bu sözlükte ise hoşsohbet arı sözü başka bir örnek. ama allah'tan zirve sonrası sözlüğün dayanılmaz bir hal alması diye bir girişimde bulunuldu da bu konuda bir gerileme yaşandı.(gerçi sözlüğün o dönemlerinde yoktum. ama böyle bir gerçek var diye söylüyorum.)
gerçek hayattan daha çok bahsetmek isterdim ama orayı unuttum şimdi.
sözümü de şunlarla bitirmek istiyorum. yanlış her zaman yanlıştır. insan ne kadar kötü durumda olursa olsun kendine hakim olmalı, daha doğrusu olmaya çalışmalı.

edit başlıkta "konuşarak"tan sonra virgül var.

zeytinyağı gibi üste çıkma alışkanlığı olan insanların,konuşarak,saçmalayarak,ses yükseltip çirkeflik yaparak başvurdukları yöntemdir.bu yolu benimseyen insanlarla başa çıkmak için sabır ve inat gerekir.

(bkz: kendini kandırmak)

bir nevi vicdanını rahatlatma işidir...

hiçbir sözcük yaptığın işi farklı gösteremez sen insanlara nasıl gösterirsen göster herkesin kendi gözleri vardır gördüğüne inanır sana hı hı der kibarca aklındakini değiştiremezsin ağzını açsa söylediklerinin panzehirini saçabilir sana bin pişman olursun. insanları kendini kandırmaya çalışmak zavallılık zaten...

1. bazı durumlarda özür dileyememekten doğan mahcubiyeti gidermek için kullanılan yöntem.

2. yapılan işin meşruiyetine duyulan inanç dolayısıyla ve savunma iç güdüsüyle konuşmaktır.

ilk durum için diyeceğim şudur ki, ideal olanı özür dilenmesidir elbet. ama insan mahcup olmuştur ve aslında söylediği şeyler özür mahiyetindedir ve anlayın işte üzmeyin daha fazla.

ikinci durum için de birşeyler söylemek gerekirse, insanın hem yaptığı işi yapmaya devam etmesi hem de -afedersiniz ama- öküz gibi birşey yokmuş gibi davranmasından iyidir. en azından gerçekten haklı bir gerekçesi olabilir.

savunma hakkı kutsaldır nitekim.

haksızsam haksız deyin.

- evet şu an üzerindeyim ve yavaşça cinsel ilişkiye gireceğim. şartlar uygun olursa anal ilişki de düşünüyorum.

hitabet yeteneği olan kişilerin, özellikle toplum geneli tarafından yanlış olarak kabul edilebilecek fikirlerini, davranışlarını konuşmaları sırasında meşrulaştırıp toplumdaki daha az eğitimli kesimlerin o yanlışları görmesini engelleyecek şekilde kendini haklı çıkarma çabası. eğitimli insanın, bir adamın bağırıp çağırmasıyla değişecek düşünceleri olmadığı için bu kişiler toplumun alt tabakasını etkisi altına alır.

meşruiyet nedir? geçerli kılmak... eğer sen bazı amaçlarını geçerli kılmak istiyorsan, desteğe ihtiyacın vardır. amaçların topluma zarar verecek amaçlarsa, arkana alacağın kişilerin bunu görmesini engellemek istersin. bunu da silah zoruyla değil konuşarak yaparsın. aslında zekice bir davranıştır.

bu yazdıklarım size tanıdık geliyor mu?? şöyle bir bakalım kim saatlerce boş konuşup insanları arkasına alıyor, sonra da tepemize çıkıyor...

size bunu bir şiirle açıklamak ister bu deli gönül:

rengarenk ışıklar yanar, yakınca ampulümü...
tedaş gelip kesecek elektrüğümü...
ey vatandaş, uyuma,haydi hep beraber kalkınmaya...

(bkz: akrostiş)

ps: şiirin böyle abuk sabuk birşey olmasında hiçbir suçum yoktur. ne olurdu ki adamın ismi 4 dize oluşturacak şekilde olsaydı. ancak üçleme çıkıyor adamdan. bu da manidar olmadı değil hani...
(bkz: üçün biri)

toplumumuzda her türden sapkınlık cinayet yolsuzluk affedildiği için gereksiz bir güdü diyebilirim. yani ne gerek var meşruiyete, gayrimeşru işleri yürütenler daha iyi koşullarda yaşıyor zaten. gene de işte insanın içinde kendini haklı görme isteği depreşiverir bazen.