kompozisyon  

giriş gelişme sonuç bağlamında yazılması gereken ve kendine özgü bazı kuralları olan yazım türü. giriş tek paragraf olur, gelişmede olay örgüsü, sonuçta sonuç yumağı falan filan. bi de lisede yazılanların yüzde 90'ı "insanlar..." diye başlardı nedense.

(bkz: biraraya getirme)

giriş, gelişme, sonuç üçlemesinin birleşiminden oluşan yazın

yazamayanların "hocam, girişi bi yazsam gerisi gelicek" diye kendilerini avuttukları yazı türü.

(bkz: günümüzde)

sanatta yapıtın oluşturulacağı öğelerin bir araya getirilmesiyle oluşturulan kurgu.

uyumlu bütünlük

ilkokul çağının gülüdür kompozisyon, eğlencelidir. her ne kadar giriş gelişme ve sonuç bölümlerinden ibaret olduğu bilinsede o zamanlar bu giriş çelişme ve sıçıştır bir ilkokul öğrencisi için. 3 ten 5 e kadar sırasıyla"ayağını yorganına göre uzat", "akılsız başın cezasını ayaklar çeker"," damlaya damlaya göl olur" gibi ata sözleri ile coşarken ortaokul sıralarında "istisnalar kaideyi bozmaz" sözü ile bi hassiktir oluverirsiniz. "noluyo amna koyym, istisna ne demek kaide kim" gibi sorularla afallar, ben en iyisi götümden sallıyım, tutar belki dersiniz..

"kaide: her yılın 26 aralığında coşkuyla kutlanan bir bayramdır. istisnalar............error"^$%&" diye başlamamaktır.. ama siz bi başlayın gerisi gelir onun...

"eğitim ailede başlar,okulda devam eder." cümlesini kullanmayan,en azından kullanıldığına şahit olmayan bir kişi bile yoktur olamaz..

yazı türü olarak bilinse de sözcük anlamı "uyum"dur.
yani her konuda kompozisyon yapabilirsiniz. müzikte, kılık kıyafette, restorasyonda... yazıdaki kompozisyon da düşüncenin ve dilin belli bir uyum içerisinde olmasıdır.