|
|
- sivasta ikâmet etmekte olan yeğenlerine göre cem yılmaz'ın işi, mesleği.
(bkz: ukte)(choban, 17.10.2005 19:51 ~ 19:52)
- komiklik hadisesinin ikinci el olmuş versionu, hatta "erkekten, çok kullanılmış ve kirli" hali bile olabilir. komikçilik üç aşağı beş yukarı kralcılık ile denk düşer. komikçilik ve komikçiyi bir miktar bok atmak suretiyle tanımamız gerekirse eğer :
komikçi; kendi zamanı içinde komikliğini kanıtlamış geyikleri yaşatma misyonunu benimsemiş ve kendi esprilerini üretmekten ziyade muhtelif kaynaklardan toplamayı tercih eden kişidir.
komikçiyi tespit etme yolları : miyadını doldurmasına rağmen aynı şeyleri tekrar tekrar kullanabilir. sene 2006 olmasına rağmen halen, zamanlı zamansız bir şekilde hügonun amına koyim nidası koyabilir. "o değil de" gibi bir çok keywordler kullanılabilir.
günümüz komikçilerine baktığımız zaman, mevcut komikçilerin veritabanlarını oluşturan bir kaç isimle karşılaşmak mümkün.
mesela : "o diil de bi ilhan irem vardı nooldu" şeklindeki yiğit özgür esprisi 2003'ten beri geçerliliğini korumakta ve komikçilerin spesiyallerinde sağlam bir konumda yer almaktadır.
aynı şekilde umut sarıkaya, şahan, şahin k gibi isimler de komikçilerin yemek listesinde sağlam bir yer işgal eder.
komikçiliğin kendini tekrarlama kısmına bakacak olursak eğer pek kötü sonuçlar çıkıyor karşımıza. mesela kemikleri kül olmuş iki okur garibanları bile komikçilerin kalbinde büyük bir yere sahip. miyadını doldurmuş espriyi tekrar tekrar sunmak bir miktar necrophilia, tabiri caizse ölü sikiciliğe benziyor. itü sözlükteki bir kaç populer örneğe bakacak olursak:
eskiden yeniye doğru:
ananızı sikti orospu cocukları : ağustos 2002 (ek$i orijinli) (rooney versionu da güzeldir)
2 okur kimsiniz la: kasım 2004
alman çeşmesi: ocak 2005
tabi artık yazdığım zamanı bile hatırlayamadığım ancak yazar uçunca* silinen bir "dil dostu" ibaresi vardı allahtan unutuldu. ancak umudum tantra'da.
televizyonlarını yeni açan seyircilerimiz için not... mevcut örnekler ister bkz ister tırnak içinde her yere monte edilebilir.
bu kadar yazıyı bir cümleyle özetlemek de mümkündür sanıyorum.çağın vebası, dünyanın sonu vs değil elbet, ancak "komikçilik kötüdür kakadır".
hatta (bkz: kaka) , aşağı yukarı böyle bir şey sanıyorum.
- (bkz: alman çeşmesi)
- hadi komikçilik popülist mantarı olmuş, güldürmek sempatikliğin ölçütü haline gelmiş. peki komikçilik yapan komikçiden çok komikçiye gülerek tepki veren komikazelerin haline ne demeli? yaşın aksine durdurulamayan, sınırsız ve bitmeyen gülme efektlerine, smileyin parantezlerin uzamasına ne anlam vermeli?
ota boka gülmekten öte herşeye gülen, gülmek için kasan insanların bulunduğu bir ortamda komikçi ön plana çıkmasın da, alemin kralı olmasın da kim olsun? "en komik çocuk" oyunu oynayarak atılan her atıfa, yapılan her espriye aynı şekilde gülerek karşılık verenlerin komikçiliğe prim yapmada hiç mi bir suçu yok? küçük yaşlarda oyuncaklarla oynayamayışının verdiği; ana-baba şefkatinden, bayram gezmelerinden, çizgi filmlerden mahrum bırakılarak güldürülmeyen çocukların 25 yaşında komikçiliğe katkıda bulunması hiç mi düşünülmüyor komikçilik analizinde? entel ayakları yaparak gönülleri fethetmenin, kalbi (hatta vücudu) çalmanın yanında komikçilik yaparak aynı şeyleri elde eden insanlar alkış görürken entelektüel neden eziliyor?
herşeye gülmekten öte hiçbirşeye gülmeyerek ağız hareketini doğal frekansa bağlamak var iken istemli, koşullu gülmeyedir isyanım. herkes istediği zaman güldürebilirken fazla güldürenin komikçiden çok sempatik olmasınadır isyanım. komikçi her yerde komikçilik yaparken komikçiye her ortamda isteyerek veya istemeden, bilerek veya bilmeden prim verilmesinedir isyanım.
|
