kolbastının unutulmaya yüz tutması  

son derece hayırlara vesile olmasını dilediğim durumdur.

bu yüz tutma durumu elbette magazinel hale gelmiş insanları uyutma aletlerinin unutmaya yüz tutmasıyla ilintilidir. zira tv'ler bile bıkmış olmalı ki, artık kolbastıyı duyurmuyorlar.

oh.

(bkz: sessiz ol sessiz)
(bkz: eşeğin aklına karpuz kabuğu düşürmeyelim)

(bkz: @3806493)

(bkz: don bastı)
(bkz: ece erken)

mavi şeker yayından kalkmadığı sürece gerçekleşmeyecek gibi görünen hadise. tabi mavi şeker yayından kaldırılsın gibi bir isteğim yok aksine severek izliyoruz. *

(bkz: her çıkışın bir inişi vardır)

(bkz: nerde o günler)

trabzonspor'un üst üste alacağı galibiyetlerle değişebilecek olan durum.hugo broos'u da kolbastı oynarken görmek istiyoruz.

şu dünyada halk oyunlarının her türüne saygı duymuş hiçbirini beceremese de dans yeteneği olan insanlara gıptayla bakmış ve hatta yeteneği olmayıp da yine de özgüveni olup kendini ortalara atmış kişilere gülümseyerek bakmış biri olarak şükürler olsun nidalarıyla karşıladığım haber. aslına bakılırsa diğer halk oyunlarını icra eden arkadaşları içten içe de kıskanıyordum lakin iyi ki dansa yetenekli değilim dediğim tek tuhaflık kolbastıydı.

yediden yetmişe bir salgın halini halmış bu oyunun yavaş yavaş ortadan kalkması en büyük temennisi olan, kolbastı denince fenalık geçiren, birçok dostunun düğününe katılmayan, artık televizyonu açmaya bile korkar hale gelmiş benim gibi dostlarıma diyorum ki gözümüz aydın dostlar. bitti bu çile.

ligin bitmesi trabzonspor'un kolbastılara ara vermesi sonucu gerçekleşen durum, bu hafta diyarbakır maçı sonrası olmadı iki hafta sonra trabzondaki maçtan sonra tekrar gündeme oturacaktır.

bu aralar benim de dikkatimi çeken olay. artık eskisi gibi reyting almıyor demek ki. ayrıca (bkz: çok şükür)

(bkz: işte biz o gün dirileceğiz)

bu giriyi temenni eden sadece 12 kişi olması nedeniyle üzerinde bi kez daha düşünülmesi gereken hayret ifadesi

kolbastı oynayanların bi köşede ölmesinden kaynaklanan durum. bizim mahallede var misal bi köşe. şimdiye kadar oynayanlar gelip oracıkta rahmetine kavuştu. sanırım kalpleri dayanamamış bu hıza. kısmet

ülkemizde davulla zurnayla kutlanacaktır.

ey televizyonlar karşısında deli gibi zıp zıp zıplayan estetik yoksunu dansözler. siz de biliyordunuz ki, günün birinde gına getirecek insanlar. bırakacaklar izlemeyi, sizi gördüklerinde saniyesinde televizyonu çevirecekler.

ey kollarını rüzgarda sallanan üzüm salkımı gibi sağa sola savuran genç kızım. tamam "ilginç" ve "ucube" olduğun için izleniyorsun, raple karıştırınca estetik olmaya aday oluyorsun, ama aday.

yeni figürler geliştiremiyorsun, saçları salla, elleri çapraz biçimde ileri uzat, kaseyi azcık dışarı çıkarcak şekilde domal, sonra hamsi balığı gibi titremeye başla.

horon'u onyıllardır zevkle izlerken, bu ucube ne horon ne rap olabilmiş, arafta kalmış titreme metodunu(siz dans diyorsunuz adına) ilk 10 saniye, "aaa ne ilginç, ayakta kıvranıyor gençler" diyerek izledim. devamı gelmeyecek sen de biliyorsun. istersen sağını solunu yırt, 1 metre daha yükseğe zıplamaya çalış.

kısa süreliğine popüler olursun belki bir kez daha.

o kadar.

(bkz: bana bunun doğru olacağını söyle)
(bkz: everything is gonna be ok i promise)

allahımıza bin şükür
(bkz: aydın)

unesco'nun acilen duruma el koyması gerekir. işe öncelikle kolbastıyı unesco dünya mirası listesi'ne almakla başlamalılar. gerisi çiş gibi gelir zaten.

tanım yapacaktım ama dedirten başlık klişesiyle bitiyor hepsi o yüzden dur dedim kendime... tekrar deniyorum;
kesinlikle doğru olmasını dilediğim, artık hakikaten sıkan kolbastı hakkında duyduğum, okuduğum en güzel şey.
keşke hepimiz kolbastı ne lan diyebilseydik, keşke aslında hiç olmasaydı! kolbastı bir tatlı veya bir et çeşidi falan olsaydı mesela... bu da aklıma külbastı dan geldi

yanlış olan iddiadır.
doğru olsa keşke ama, değil işte. bir karadenizli olarak her sokakta, her düğünde kolbastı duyuyorum. beynimin içinde çalıyor bütün gün adeta.
ama neyse ki bir azalış varsa diğer bölgelerde en azından onlar kurtulur, bizler burada, kolbastının vatanı olan yerde, bununla başa çıkabileceğimizi düşünüyorum, ya da dünyanın geri kalanı için katlanabiliriz en azından bir süre.

(bkz: azalarak bitsin)

(bkz: nerde o günleeeerrrr)

bir anda parladığı gibi bir anda da unutulacaktır. unutulması gereklidir. kaldı ki bizim çiftetellilerimiz ona bir milyon basar.

artık adını bile duyduğumuzda mide bulantısına neden olan bu tiksindirici oyun için hayırlı olucak olan durum

bitsin ve türevi müzikler,danslar çıkmasın ortaya lütfen.