kolaya kaçmak  

büyük bir çoğunluğun yaptğıdır bu aslında.
çok zor şartlarla karşılaşıldığında umut yok diyerek vazgeçmek bir de üstüne üstlük mantık çerçevesinin arkasına sığınmak ki aslında bazen mantıklı davranmak yanlıştır insan bazen salt duygu olmalıdır,
açıklamalarda bulunmak yerine iki kelimeyle beğenmediğini belirtmek,
bu vatan kalkınamaz diyerek yurtdışına gitmek,
bin bir türlü ortaya koyduğumuz bahaneler de zaten kolaya kaçmanın bir yolu.
bir de bunu marifet sanmıyorlar mı *

(bkz: sabunlamak)
büyük olasılıkla tembelliğin ve art niyetliliğin sonucudur.

çok susadığında su içmek yerine kola içmek

(bkz: kocaya kaçmak)

işler biraz boka sarınca yanınızdakinin hayatını mahvetme pahasına da olsa s.ktir olup gitme karaktersizliğini gösterebilmek. sonra da yüzsüz yüzsüz "ay ne var bunda bak ben unuttum seni hadi sen de unut" demek. aradan geçen uzun zamana karşın gelip birşeyleri tamir etmeye çalışacağına gününü gün etmek.
(bkz: çok aferin)

pratik zekanın devreye girmesi

karikatürü de vardı.
bi yanda dev kola şişesi diğer yanda fanta. ve kolaya doğru koşan karakter.
- abi hep kolaya kaçıyosun ya biraz da fantaya kaçsana.

(bkz: leman)

sürekli zor ile uğraştıktan sonra ne kadar idealist olursanda ol bünye "yeter artık" diye isyan eder. düşünürsün ki yaşadığın çevrede,ülkede idealist olmak beş para etmiyor kolay yolu tercih edersin. fakat serde yine hedefler varsa hiçbir şekilde eski yaşanmışlardan ders almayıp zoru seçersin.