barış manço'nun benzerine az rastlanır güzellikte şarkı sözleri olan, yanlız gece buluşan aşıkları eski kol düğmelerine benzeterek anlattığı muhteşem şarkısı...
dinledikten sonra bünyeyi öyle bir gam keder kaplar ki; ne olduğunu anlayamadan iki damla yaş süzülüverir gözünden.
geride kalan,unutulamayan ve imkansız hale gelen aşkları anlatan,şahane
barış manço parçası...
düğmesiz manşetleri olan gömleklerin maşetlerini birleştirmek için kullanılan, en güzeli kendi isminizin baş harflerinin işlenmiş olduğu düğmeler olan araçlar.
sevgilinize almamanız gereken bir hediyedir ki herhangi bir ayrılık sonrası bu şarkı canınızı epey acıtabilir...
insanın aşık olunca karşısındakine vermek istediği hediyedir kol düğmeleri...
ayrıca barış manço'nun söylediği insana her dinlediğinde güzel anılarını hatırlatıp, hüzünlendiren bu şarkının sözleri ise şöyledir:
hatırlarım bugün gibi sessiz geçen son geceyi
başın öne eğik bir suçlu gibi bana verdiğin hediyeyi
iki küçük kol düğmesi bütün bir aşk hikayesi
iki düğme iki ayrı kolda bizim gibi ayrı yolda
akşam olunca sustururum herkesi her her şeyi
gelir kol düğmelerimin birleşme saati
usul usul çıkarır koyarım kutuya yan yana
bitsin bu işkence kalsınlar bu arada
heyhat sabah gün ışıldar yalnız gece buluşanlar
yaşlı gözlerle ayrılırlar düğmeler gibi
bizim gibi bizim gibi ayrılırlar bizim gibi ayrılırlar...
ayrılığa mecbur olmak ancak bu kadar güzel ve gerçekçi anlatılabilir dedirten güzel şarkı
ayrılığı en iyi anlatan,insanı,dinleyince hüzünlendiren barış manço'nun en güzel şarkılarından biri.
insanı sadece dinleyince değil giri yazarken bile duygulandıran, boğazından midesine doğru bir düğüm indiren, gözleri hafiften nemlendiren harika bir şarkı
"akşam olunca sustururum herkesi her her şeyi
gelir kol düğmelerimin birleşme saati
usul usul çıkarır koyarım kutuya yan yana
bitsin bu işkence kalsınlar bu arada"
kısmı insanı katanayla ikiye bölen bir samuray gibidir, bir süre kendinize gelemezsiniz. dinlerken dikkat edin.
kol düğmeleri kadar şanslı olmak istiyor bazen insan.. en azından bir kavuşma saati olsun, belki bir saniye ve yalnızca bir kere;ama vuslat sonsuzda bir yerlerde olmasın diye..
96 senesin de bir doğum günü partisinde hoşlandığı kız bu şarkıyı sevdiği için ona çalma sözü verir, karşılığında da o şarkı boyunca onunla dans edecektir nedense bu şarkı 27 dakika boyunca hiç bitmez... işte öyle bir şeydir...
insan ruhu zekasının yardımıyla sadece iki kol düğmesini bu kadar derin tanımlayabilirken, derin bir zerafeti ve nadide güzelliği olan evreni, bilimi, aklı ve edebiyatı nasıl tanımlar.
ne kadar sürer insanın kendisini aradığı soruların cevabı ve sonrasında üzerine konuşmalar, diyaloglar. insan ırkının ruhunun derinliklerine işarettir iki kol düğmesi, üzerine yazılmış satıların aydınlığında.
böyle güzel başka bir şarkı bilmiyorum. daha farklı yorumlar yapmak isterdim bu şarkıya uygun, ama bulamıyorum.
barış manço ne yapmış, nasıl hissetmiş anlayamıyorum.
bir de hep "o"'na kol düğmesi hediye etmek istiyorum, gelecekte...
"bu sözleri yazan insan olamaz" dedirten barış manço şaheseri. çok içten, yaralayıcı ve ağır bir parça. hemen üstüne
gamzedeyim deva bulmam açılırsa daha br fena oluyor.
dinlerken insana keşke bir kol düğmesi olsaydım dedirten şarkı.
aşkı ve ayrılığı bu kadar iyi anlatabilen başka bir şarkı yoktur bence..
insan dinlerken o kadar tuhaf hissediyor ki ağlasın mı yoksa çok kısa bizaman da olsa diğer eşini bulduguna şükür mü etsin bilemiyor..
...biz bir dalın üzümüyüz aslında
birimiz şişede şarap;
birimiz kadehte şampanya
ikimiz ömür boyu çakırkeyif...
barış manço'nun ilk '
türkçe' şarkısı imiş ve lise sonda yapmış (kaynak sorarsın da gösteremem diye -mış kullandım, kaynak lazım değil diyorsan kesinlik kipiyle okuyabilirsin -o ne diye sorma!-).. bence sanat hayatına zirveden girmiş rahmetli..
