lise 1. sınıfı okuduğum, bir tarafta ralli pisti ve deniz, diğer tarafta tüpraş boruları manzaralı, kocaeli ilinin devlet fen lisesi. 99 depremi öncesinin öğrencileri bilirler, necoş ve katil vardır en ünlü.
lise 1'in sonuna doğru "lan biz burdan mezun olunca naapcaz? ben burdan ayrılmak istemiom hiççç..." diyerekten 2 sene sonrasını düşünüp ağladığım fakat bir deprem belası yüzünden o ağlamadan birkaç ay sonra ayrı düşmek zorunda kaldığım canım lisem.. zübüğüyle horuzuyla güle oynaya en güzel bir senemi geçirdiğim süper manzaralı okul..
hayatımın en güzel eğitim öğretim yılını* geçirdiğim;
yangın merdivenlerinin bir kalça darbesiyle açılması;
öğrenciler okuldan rahat kaçsın diye bel hizasında yapılmış demirleri ve yetersiz bahçe aydınlatması;
sırf öğrenciler rahat sigara içebilsinler diye bahçedeki devasa atatürk heykelinin arkasındaki boşluk;
öğrenciler rahat rahat batak oynayıp alem yapsın diye anahtarları öğrencilerde olan belletmen ve depo odaları;
yine öğrenciler kendilerini baskı altında hissetmesinler diye her gece tek bir öğretmenin nöbetçi kalması;
3 katlı yurdun ilk katındaki kızlar bölümü ile üst kattaki erkekler bölümü arasında tek bir kapının olmaması, üstelik o bir tek nöbetçi öğretmenin de yurdun giriş kapısını kitleyerek kendini yurdun dışında bırakması ve kaldığı odaya çekilmesi;
gece okula dönen öğrencileri samsun, ufak rakı gibi rüşvetler karşılığında yurda gizlice soksun diye bekçi yapılan oğlancı yusuf abisi ile unutulmayacak lise.
(bkz: tüpraşın bacalarını tersten gördüm)
pansiyon binasında, sabahlara kadar oturup muhabbet edilen, tüm okulla kaynaşabilmeye ve platonik lise aşıklarının uzun uzun birbirini kesebilmesine vesile olan, türlü iskambil kağıdı oyunları oynanan ve fallar bakılan, nadiren ders çalışılan yemekhaneye sahip olan okul..
yazdığı komik şarkı ve şiirleri, kimse çalmasın diye notere onaylatan zübüğü,
ordan bakıyorum burdan bakıyorum, e işime de geliyo diyen cellosu,
siz var ya siz, pazartesi sınavınız var diyen bıdığı ve tabi diğer alem hocalarıyla,
3 yıl kesintisiz geyiğin, arkadaşlığın ve zırtapozluğun mekanı.. son gün, ayrılırken ağlamaktan kafayı yediğim lisem.. geleneksel aylık sınıf buluşmaları düzenleyecek kadar birbirini seven arkadaşlardan oluşan bi sınıfta okumayı bana hediye eden okulum..
etütte batak oynarken yakalanıp disipline gönderildiğim fen lisesi. güzel bir seneme mekanlık etmiştir. muhteşem anılarla doludur... bunlardan "necoş" ile ilgili olanları ayrı bir eğlencelidir.
hakkında anlatılcak hem çok hem az şey bulunan,bir sene öncesine kadar bıktım bu okuldan yeter be düşüncesini bana yerleştiren,şimdilerde ulan ben bu okuldan nası ayrılcam seneye diye düşündüren,etraftaki pis havasına rağmen güzel arkadaşlıklar kurduran halen öğrencisi olarak bulunduğum güzide okul
akşam pembe suratlı amcadan alırsın votkanı koyarsın meyva suyunun içine; sahile inip yurtta yapılan cemaat baskıları ve ödp'nin o sene barajı geçip geçemeyeceği üzerine derin muhabbetlere dalarsın. sonra herşeye rağmen bir beşiktaş maçı kenetler okul bahçesinde 50 kişiyi, kolkola koşturur denize paralel. bir de yıllar sonra özleniyormuş bunu farkettim.
tarih itibariyle kantininde dört playstation ve plazma tv bulundurarak kantinini nerdeyse playstation cafeye dönüştürmüş ilim irfan yuvası.
(bkz: fahri abi)
yeni binasına taşınacağı haberleriyle bizleri derinden etkileyen gideceği yerin de çöp fabrikası yanı olması nedeniyle "yağmurdan kaçarken doluya tutulmak" dedirten fen lisesi
98-99 döneminde hava sıcak diye cam açık uyursanız odacanak bir çorap içindeki taze bok kokusuyla uyanabileceğiniz okul. yan masanın diil üst kattaki erkeklerin hediyesidir bu bok. ben değil onlar utansın.
2006 da mezun olduğum ben okuldan ayrıldıktan sonra kız ve erkek yurtlarının binalarının ayrıldığı duvarların üstüne dikenli teller takıldığı ve her tarafın kameralarla 24 saat izlendiği istihbaratı alt dönemdeki kardeşlerimiz aracılığıyla tarafıma iletilmiştir tahminim çekilmez bi yer olmuştur. bizim zamanımızdaki serbesliğiyle bile sıkılmamıza rağmen yinede geceleri bilgisayar odasının menteşelerini söküp sabahlara kadar multi oyunlar kapışılması ,pansiyonun altındaki gece etüdü odalarında kız erkek karışık pişti monopoly vb. oyunlar oynanması ,manzarası önündeki körfez pisti , sevk almak suretiyle senenin yarısının devamsızlıkla geçirilmesi,yan taraftaki askeri gazinosu, sene boyunca bitmeyen spor turnuvaları, kantindeki fahri abinin menüleri, kültür odası, canın sıkıldımı inip iki tek atılan sahili ,dincileri ,komünistleri, ülkücüleri ,inekleri ,serserileri ve her biri bi başka cins olan hocalarıyla 4 yılımı yemiş ama yatılı olması münasebetiyle de yıkılmaz dostluklar kardeşlikler doğurmuş ilim irfan yuvasıdır arıca taşınacak olmasıda beni hüzünlere boğmuş ve anılara terk etmiştir.
1991 yılında kurulmuş şu an kocaeli'nin körfez ilçesinde 95 evler mahallesinde bulunan ama kısa süre içinde izmii'in alikahya beldesine taşınacak olan okuldur. yıllar yılı ülkemize birçok değerli mezun vermiş, birçok insanın okulu ve yuvası olmuş önemli bir fen lisesidir.
yeni yerinin yeni öğrencilerine hayırlı olması dileğiyle...
öncelıkle bizim okul (kkfl) asla ilim irfan yuvası değildir.(bkz: mezunlar) adam akıllı adam az cıkmıstır. o okulda yenmeyen bok kalmaz. idare boştur hatta yoktur. harbıden yoktu lan inanın arastırın. ineklermiş miş. . . bana yaptığınız en manyak şeyi anlatın fen lisesı olmayan okulunuzda. anca fıfa07' de uzaktan şut çalışması.. offff geçen bi' ınternet cafeye gittik..lann okuldan kactık oolum biz harikayız lann!
yani biz körfez sahilinde içip yapılacak herşeyi yaptık.
kayık çaldık açıldık battık. bir daha boşaltıp açıldık bir daha battık. kayıkla karşıya geçtik(korfezden)petrol dubalarına çıkıp sahil güvenliğe karşı işedik.(meğer kamera varmış sonra öğrendik) gorebildiğiniz en büyük tepeye artos adı takıp oraya çıktık aklımıza gelen ilk tenefüste. biz körfezden ağvaya yürüdük. ve daha neler neler... şimdi kim inek kim moron siz karar verin fen lisesi hakkında yazı yazanlar.
bir de çiçeği burnunda mezunlar derneği olan okuldur. adı da kkflmed dir. yatılı hayatını insana sevdirir bu okul. memnuniyetsiz ayrılanı çok değildir.
