koçum benim  

"helal olsun koçum benim" şeklinde iğrenç bir jenerik müziğine sahip "beyaz gölge" özentisi gençlik dizisi.

ali poyrazoğlu tarafından kaleme alınan ve yepyeni bir tarzla tiyatro oyununun içinde yaşam koçluğu eğitiminin de verileceği gösteri.
ali poyrazoğlu oyunuyla ilgili şunları demiştir:

"koçum benim bir yolculuk hikâyesidir, mutluluğa yolculuğun hikâyesi. bir yaşam yolculuğunda insanın dağcığında bulunması gereken başlıklardan yola çıkarak güldürürken düşündüren, düşündürürken güldüren bir oyun. aşktan, ikili ilişkilerden, insanın kendisiyle barışma yöntemlerinden ve mutluluk arayışından bahseden bir oyundur."

koçum benim gösterileri 15 temmuz'da bodrum kale'de perde açacak ve sırasıyla bodrum, izmir, fethiye, çeşme, ayvalık, antalya, bursa, ankara ve istanbul'da yapılacak olan gösterilerle deavm edecek.

tüm masrafları kamil koç tarafından karşılanacak olan gösterinin biletleri kamil koç terminallerinden ücretsiz olarak temin edilebilecek.

reyting uğruna harcanmış bir dizidir..

bugüne kadar duyduğum en içten ''koçum benim'' hitabı, 26 ağustos 2006 türkiye slovenya basketbol maçını anlatan murat kosova tarafından serkan erdoğan'a söylenmiştir.

ali poyrazoğlu'nun yeni oyunu. oyunda yaşam koçluğu dersi de veriyormuş. kamil koç sponsorluğunda yazın turne yapacakmış ve davetiyeliymiş, davetiyeler kamil koç yazıhanelerinden ücretsiz temin edilecekmiş.
ayrıntılar sanırım kamilkoc.com.tr'de ya da yolculuk dergisi'nde vardır.
hepsine internet aracılığıyla ulaşabilirsiniz.

gerçekten güzel bir oyundu, ali poyrazoğlu iki saat kesintisiz sahnede kaldı. ankara meb şura ağzına kadar doluydu ki zaten çok büyük bir salon değil. çok güzel olaylar, çok güzel öyküler anlattı, yeri geldi gülmekten yerlere de yatırdı.
kaç oyun kaldı bilmiyorum ama, kamil koç biletiniz varsa gidin bu oyuna bence. gerçekten güzel çünkü.

şizofren dergisinde ömer fikret şen'in yazdığı, serhat özev'in çizdiği köşenin adı. yeni kurulan dergide dikkati çekmiş köşe.

tarık akan'ın ilerlemiş yaşına rağmen 35'inde genç bir adamı oynadığı (eski karısı, sevgilisi, ona asılan diğer kadınlar hep 30 yaşlarındadır) sürrealist bir diziydi. iki bölümde bir ismet badem konuk oyuncu olarak görünür, kıçı kırık bir lise takımının maçlarını sunardı. ayrıca nehir erdoğan'ın kocaman bir burunla başladığı dizide senaryo gereği trafik kazası geçirdikten sonra burun estetiğini de aradan çıkarması ile hatırlanır: nehir erdoğan'ın güzelleşme yönünde geçirdiği evrimi izlemek için bu dizinin bir ilk, bir de son bölümüne bakınız... ama tüm gerçeküstü yanlarına rağmen engin altan, yasemin ergene, ismail hacıoğlu... gibi bugünün jön ve jöniye'lerini * ilk kez ekranda gördüğümüz dizi olması yönüyle özeldir. bir de, tipik lise dizilerinden farklı olarak saçma sapan mafya tipli serseri öğrenciler barındırmaması ile güzeldir, oyunculuklardaki düşük kaliteye rağmen eğlencelidir...

ozan güven'in ayrılmasından sonra murat prosçiler'in kadroya dahil olması bence çok başarılı bir seçim olmuştur. (bkz: yirim)

edit büdüt: ya yalnız itiraf etmeliyim ki jenerik müziği iğrençti! rahmetli melih kibar'ın yüzkarası bir eser... özellikle o sözleri yok mu? ibret olması dileğiyle açıklıyorum:
"mangal gibi yüreğiyle / helal olsun koçum benim / çelik gibi bileğiyle / helal olsun koçum benim"
evet, hâlâ aklımda... hafıza olmuş çöp kutusu... çılgın bediş'in sözlerini de hatırlıyorum zaten, ıyyyyhh!
işin tuhafı, bu müzik aynı zamanda basketbol takımının marşı olarak da çalınırdı... hayır abicim, anlamadığım, marşın takımı coşturması gerekmiyor mu? koç'a yazılmış bir marş sizi nasıl coşturuyor? mal mısınız oğlum siz?? pöh...