kitsch  

kısaca ve özetle rüküş.derinlemesine açıklamaları mimarlıkta okuyan arkadaşlara bırakıyorum.

eski moda, bayağı, sığ. ayrıca enteller tarafından "tırt" anlamında da kullanıldığı görülür.

(bkz: kült)

(bkz: ostentatious)

genellikle başka bir esere/ürüne/duruma "benzemesi" için yapılmış, bu yüzden içi boş, özü olmayan sanat eseri (?), tasarım, nesne, durum, vs. "kiç" okunur.

görende kötü bir tat bıraktığından bahsedilir, gören kişinin sosyokültürel durumuna göre de değişir tabi. birilerine göre "çok güzel" olan bize göre kitsch olabilir. kitsch'ten tamamen arınmış bir yaşam zordur, ne kadar kaçarsanız kaçın o sizi bulur. zaten genellikle eğlencelidir kitsch, fazla dert edilmez (sanat ve tasarım dışında tabi).

modernizm kitsch'ten kaçmaya çalışırken postmodernizm onu kucaklar, zaten temel olarak her türlü kategorizasyona olduğu gibi elit kategorizasyonlara da karşıdır postmodernizm, ayrı bir kitsch kategorisine inanmaz, elitlerin de çoğunluğun zevkine saygı duymayı öğrenmesi gerektiğini söyler.

çevreden biraz örnek verelim netleşsin: dalga geçtiğimiz eski türk filmleri (özellikle türkücülere özel çekilenler), şarkıları ve klipleri (hey corç versene borç), bazı yeni türk filmleri (maskeli beşler ırak, dünyayı kurtaran adamın oğlu), elektronik eşya üzerinde olsun ya da olmasın dantel, küçük seramik biblolar, kuş sesli kapı zili, aslan kafası şeklinde kapı zili, cep telefonu melodileri (veya zil sesi olarak sevilen şarkıların koyulması), minibüs süslemeleri, eski istanbul evi şeklinde boyanmış trafo kulübeleri, banu alkan, genç parti, marilyn monroe kıyafetli seda sayan, gülben ergen live in istanbul. şimdi dikkat ettim de, türkiye gibi "yaptım oldu" bir ülkede kitsch fazlaca yer kaplamış vaziyette. disneyland, las vegas gibi yerlerin kitsch olup olmadığı ise ciddi ciddi tartışılmakta.

absolut da duruma el atmış tabi: http://www.absolutad.com/...

bilinçli olarak, "bu kitsch olsun da ilgi çeksin" diye yapılırsa camp denir. banu alkan camp'tır bu durumda herhalde.

scissor sisters-i don t feel like dancin'

burhan altıntop'un evi.

rüküşlüğün kalesi diye bilinse de, eskinin hatıralara olan tutku, yeniye olan merak, 60ların,70 lerin rock'n rolluna, 80 lerin diskosuna, modern mimamrinin empresyonizmine olan ilgiden meydana gelen belkide en eğlenceli sitil.

milan kundera'nın varolmanın dayanılmaz hafifliği kitabında süper bir özdeşleştirmeyle anlattığı şeydir. "kitsch bokun kesin reddidir" der kundera,"insan varoluşunda temelden kabul edilemez olan herşeyi kapsamı dışına atar.ölümü perdelemek için kullanılan bir paravandır".*

tanımına, artık, kendi de dahil olan kelime.

yoz beğeni, soysuz, zevksiz, rüküş, pespaye...

popüler kültür ile etkisi gözle görülür biçimde artan, yoz beğeniyi temsil eden, yığınların estetik zevklerine hitaben yapılmış yapmacıklı her türden süsleme unsuru, ucuz duygulanım barındıran, incelmişlikten nasibini almamış kaba estetik kategori... güzelin güzeli... good, better, the best
kitsch diye nitelenirse daha iyi anlaşılabilir... aşırı güzel, güzel olamayacak kadar güzel... bulandıracak kadar güzel...

(bkz: kiç)

sanatta günümüzde bir estetik strateji olarak da kullanılıyor... warhol kitsch'i bilinçli olarak işlerine dahil etti... günümüzde ise kitsch dendiğinde ilk akla gelen sanatçı jeff koons...

(bkz: camp)

tanrısal bokun varlığını inkar etmektir.

içimizde biyerde, şu herşeyin olup bittiği yerde hani, bok da var işte..

mistik, acayip bi şeydir kitsch. gördüğünde tanırsın. adeta "anlatılmaz, yaşanır!"

bak bu da kitsch oldu. bildin mi?

rüküşlük derecesi artık nesneye sanatsal bi değer atfedilme noktasına geldiğinde söylenen söz.

saatli kolunu objektife sokan asker fotoğrafı.

hani bi yandan da kolpa demektir.

özellikle 80'lerin sonu 90'ların başından bu yana türkiye'nin içinde bulunduğu durumdur.

bütün tanımlama çabalarına rağmen üstünde tam anlamıyla uzlaşma sağlanamayan bir kavramdır. genel olarak üst tabakanın kendinden uzak tutmaya çalıştığı, buna karşılık alt tabakanın kucakladığı değerlerdir ve estetik bir kategoridir. örneklemin evreni "iyi" temsil edemediği durumlarda da kullanılır.

kitsch ürünler ucuzdur, yapmadır, statükoyu korumaya yöneliktir, düşük değerlidir, ortalama insanın duygularına yöneliktir(bolca duygusallık içerir), popülerdir, ortalamaya yaklaştırdığı için güvenlidir, sorgulatmaz, klişeler içerir.

sınıfsal hareketliğin (feodal kültürden, kapitalist kültüre geçişin) olduğu yerlerde hızla ortaya çıkıyor ve tampon görevi görüyor. ülkemizde kırdan kente doğru yapılan o büyük göç kitsch'sel estetiği körüklenme sebebidir.

dolmuşlar,
arabesk,
sinema ve tv'de kahramanların hiç tuvalete gitmemeleri veya tuvalete lavabo demeleri,
avrupa yakasında bir tane bile türbanlı bulunmaması,
çocukları leyleklerin getirmesi,
plastik çiçekler ve böcekler,
che'li tişörtler,
hazır mesajlar,
düğün salonları ve düğünler,

kitsch, e verilebilecek örneklerdendir.

işportada satılan, içine kırmızı gül yerleştirilmiş çerçeveler, saatler falan vardır. görmüşsünüzdür onlardan. işte bana göre o kiç değildir. kiç olan o çerçeveyi tezgahtan alan, kollarını ileriye doğru dik bir şekilde uzatıp, çerçeveye bir de biraz daha uzaktan, karşıdan bakmaya çalışan ve “güzel” diye düşünen insandır. onun beğenisidir. tasarımların beğeni olmadan kiçlik mertebesine ötelenmesi biraz zor gibi.

ankara maltepedeki içkale otelinin ön cephesi..sayın nevin gültekin hocamızın örneğiydi
(bkz: nevin gültekin)
(bkz: mimarlık bilimi)

dalgaların içinden çıkan atlar, "ehe bu resimde kaç tane kaplumbaa var?" denilen sürreal resimler, bilimum ıspanak, kereviz bitkileri ile tekrarı yapılan tablolar bu alana giriyor, kimileri tarafından kitsch apayrı bir sanat biçimidir. sanatı anlayamayan halk tabakasının çok sevdiği şeylerdir bu yüzden elit kesim tarafından pastırma tadı, soğan kokusu ile bir tutulur, evet kusra bakmayın o çok sevdiğiniz bob rose bile bu kendini bilmez akımın üyesidir, ama faydalıdır evini pembeye-siyaha boyayan dangalakların sayısını azaltır, şampanya köpüüü renginin de yükselmesini sağlamıştır.