kirpiğin kaşına değdiği zaman  

uzun kirpikli insanların kirpiğini, kirpik kıvırma maşası ile kıvırdıkları zaman.

kirpiğin rimele doyduğu;ayşeciğin ise çikolataya doyduğu ana denk gelen zaman

aynı zamanda güneş gözlüğüne ve gözlüğe de değdiği zamandır.

iç gıdıklayıcı bir kaşıntı hissetiğiniz zaman.

takma kirpiğin abartıldığını anladığın andır.
(bkz: filiz akın)
(bkz: eski türk filmleri)

arif sağ'ın pek güzel yorumladığı türküdür.

(bkz: bülent ersoy)

özgür akdemir diye genç bir türkücünün pek leziz yorumladığı türkü.

rengahenk türküler albümünde özgür akdemir'in yorumladığı güzel bir türküdür, evettir.


kirpiğin kaşına değdiği zaman
bekleme sevdiğim vur beni beni
sevdanın şafağı söktüğü zaman
diyardan diyara sal beni beni

saçların rüzgarı tel tel biçende
dudağın dilinden şerbet içende
gönlünde duygular ateş saçanda
alevden gömleğe sar beni beni

hasreti bırakıp özlem getiren
güllerin yerine diken bitiren
gönlümde yarayı açan o tren
ötünce hatırla yar beni beni

her ne kadar türk dil kurumu itiraz etse de türkü "kipriğin kaşına" diye söylenir. "kirpik" diye söylenmez.

t=0 anıdır.

benim bu 'an'dan, yani kirpiğin kaşa değmesi anından anladığım, bu anı yaşatan kişinin oldukça hiddetçi biçimde gözlerin kısıp kaşlarını çattığı andır. bu durum olduğunda bana bu kızgın halini yaşatma (ya da daha fazla sinirli kalıp üzme kendini) direk vur beni, diyebilecek kadar gururlu birinin yazdığı sözler silsilesinin ilk cümleleridir.

(bkz: çikolatanın süte doyduğu an)

zurnanın zırt dediği andır.

sevgilinin ölmek isteyeceği andır türküye göre. o kadar güzel bir andır ki, "ölsem de gam yemem" der sevdicek.

öyle midir? öyledir.

upuzun kirpikler yerden kaldırılıp o eşsiz gözler yüzünüze değiverdiğinde...

öleyim be! valla öleyim.