kirlenmiş hissediyorum kendimi insan içine karıştıkça,
sosyalleşmekten bahsetmiyorum, bir sürü insan tipiyle karşılaştıkça, bir sürü kısır insanla, kör sağır dilsiz insanlarla... insan içine karışıp insanlarla muhattap oldukça kirleniyorum, üstüm başım kirleniyor, hücrelerim kanserleşiyor, beyin zarımın üstü küfle kaplanıyor, görmesem de hissediyorum.
zaten herkesin kirli olduğunu görünce iletişime kapanmak istiyorum, televizyona , dergiye gazeteye... saf bilincimin türlü pislikle günden güne batması, pislikler arasından gerçeği seçemez hale gelmesi... geçen gün kendimi,bakımlı, açık giyimli, kendisinin bir çok erkekle gezdiği bilinen bir kadının arkasından "mal" diye söylenirken buldum.
cinsel deneyim yaşamış bi kıza "kirlenmiş bu!" veya yeni regl olmaya başlamış kıza "kirlenmeye başlamış" demek kadar kirlenmiş bir yargıydı bu
oysa kirlenmemiş saf mantık o kadının erkekler kadar bu haka sahip olduğunu görür ve sikik toplum kurallarıyla kirlenmemiş olduğundan böyle bir yargıda bulunmaz.
hayatını kirlenmişliklerle düzenleyen o kadar çok insan var ki, hatta tüm dünya böyle insanlardan oluşuyor. tüm algıların açık, tüm bilincin saf olduğu çocukluk yıllarındaki gibi yaşamak veya anne karnına geri dönmek mümkün müdür bilmem ama bildiğim şu ki, "kirlenme" yi algılayışımız bile kirlenmiş.
