|
|
- dördüncü nesil hoşgelmiş yazar. nesildaş, üniversitedaş. edirne girilerini bekliyoruz.
- sözlüğe giriş yaparken kimulanbendenönceludmilladiyekayıtolan nickini cidden kasıp,copy paste yapmadan yazdığını düşündüğüm,hatta bildiğim yazar.umarım kapmıştır benden birşeyler.*
- "ben demiştim" dedirtecek yazar. umarım yanılırım
düdüüt; yanıldım
- 10 aydır sözlükte yazar olmama rağmen hoşgeldin dilekleriyle bana derin nostaljiler yaratmış yazar. teşekkür etmeyi borç bilirim sanırım.
- ister istemez ludmillaya karşı bir antipati beslememize sebep olan yazar,,
- nicki sayesinde ludmilla'dan cevap beklediğim yazarın ismi*.
hakketen kim ulan ludmilla?
yok ki öle bi yazar?
- başlıklar arasında gördüğümden beridir görüyorum yaklaşık 11 dakikadır böyle bir nicki bulan yazar için alkışş!!!
- o isim cesur bir orman kadınına aitti..
- okuyana kadar canımı çıkarmış nick.
(anise, 03.11.2007 01:15)
- kısa süreli bir çaylaklığın ardından dönüşünün muhteşem olması için çalışmalara başlamış yazardır. ludmilla'yı bulana da 100 bin yetele ödül kampanyasını an itibariyle başlatmış bulunmakta.
- der ki;
vazgeçtim ve artık gidiyorum. bir kez daha gitmeyi ve yürümeyi tercih ediyorum vazgeçişimden son derece mutluluk duyarak. zamanı gelmişti çok önceleri ve sen en büyük haklılıklarından bir tanesini yaşıyordun belki de ben anlamasamda… ya da en büyük haklılığını yaratmak için uğraşıyordun yine ben anlamak istemesemde… kim bilir?
bir kez daha başım dik yürüyebilmiş olmanın verdiği huzuru içimde taşıyorum, inandığı şeyleri yapmış olmanın rahatlığı ve inancını yitirmemiş olmanın verdiği güçle yere bakmadan, geriye bakmadan, sadece ileriye doğru yürüyorum.
zordu, kolaydı, iyiydi, kabustu, kimseyi ilgilendirmiyor. çünkü ben zaten kendi kendime, belirsizce çırpınarak büyüttüğüm bu çiçeğin de dünyadaki tüm çiçekler gibi bir gün solması ihtimalini göze alarak ellerimi toprakla bütünleştiriyordum ve solmasını, sadece bir gülümsemeyle karşılıyordum. bu öyküde kırgın olduğum, küskün olduğum hiçbir şey yok. bir pişmanlığım da yok “senin, benim nezdimde herkes gibi olmayı seçişinin dışında”. bunu da kabulleniyorum tüm solan çiçekler gibi ve bırakıyorum toprağa hakettiği gibi gitmesi için. hiçbir zaman bıkmadan, sıkılmadan, yaşama sevincini kaybetmeden yürüyeceğim farklı yollardan, farklı tümseklerden, şelalerden, nehirlerden geçeceğim. zümrüd-ü anka kuşu gibi bir kere daha doğacağım küllerimden, eskisinden daha parlak, daha güçlü. ve kendi içindeki efsanelerine bir yenisini daha yine kendi masalında katarak. kimseyi kırmadan, kimseye kızmadan, kimseyi yarı yolda bırakmadan ve hiç sitemsiz! yolun sonuna kadar korkmadan gideceğim. yol biterse, biz bitersek yapacak bir şey yoktur diyeceğim. cüret edeceğim masallara ve yine düşüp acısada bir yerlerim aynı şeyleri bıkmadan söyleyeceğim. tabii aynılarına yenilerini ekleyerek ve büyüyerek.
bir kelebeğin kanadındaki alacalı renkler kadar güzel olsun diye uğraşacağım yine çiçeklerim… kimsenin görmediği bir dünyada, bilinen kişilerden görülmemiş kahramanlar yaratacağım. yine kendi sayfalarıma yazılar yazacağım aynı şimdi yaptığım gibi.
yanlış anlama gizli bir sitem yok çünkü artık sende herkes gibisin…
|
