bayat bisküvi. evet, taze bisküvi yiyemiyorum.
ufakken kalabalık bir aile olmanın yan etkilerinden olarak 5 kiloluk koli pötibör alınırdı eve. yalnız çocuklarını iyi tanıyan anne(leri)m o koliyi en olmadık ve erişilmez yere saklar, bir kaç haftada bir çıkartırdı zulasından. doğal olarak bisküvi nemlenir, bayatlardı. ama bir kaç haftada bir yendiğinden olsa gerek, dünyanın en güzel tatlarından biriydi bize göre. böyle böyle bilinçaltıma oturdu sanırım bayat bisküvinin güzelliği.
edit:
tuzlu kahve gibi bir şey imiş meğer.