kişinin delirdiğini anladığı an  

hayatını kökünden değiştirebilecek kararları saniyeler içinde düşünmeden verdiğini farkettiği andır.

(bkz: nasıl delirdim)

şerefsizim bi cinnet herşeyi halleder cümlesinin hayatının anafikri olduğunu anladığı andır.

kişinin, delirdiği anı fark edecek bilinçte olduğu an; yani aslen delirmediği andır. dolayısıyla paradoksal bir döngüdür, döner de durur:
-delirdim mi ben?...e bunu düşünebiliyorsan delirmemişimdir heralde, ama o an için delirmiş bu an için düzelmiş olamaz mıyım, yok yok delirmiş olsam şu anda da deli kalırdım ve delirdiğime dellenmezdim, deli miyim ne...vs.

(bkz: kişinin delirdiğinin farkına varamadığı an)

hacettepe'yi bırakıp,öss'ye girmeye karar verdiğin an.

her şey için artık çok geç olan andır. geriye dönüşü yoktur. giden gitmiş, aldatan aldatmış, ölen ölmüş, acilen hayata yeni bir yön verilmesi gerekmektedir.

proje yaparken mouse u park edip tuvalet molası vermek...
vrnnn! vrnnnn!!! ikihiihihhhhiiiii!(acı fren sesi klavyeden çıkmıyor)

birine kâğıt üzerinde bişey anlatmaya çalışırken elinin mouse'u araması. hatta bulamayınca inatla eline mouse kavrama hareketi yaptırmak.

daha ileri vakalarda gece yatağa uzanınca başlat düğmesi aranır. oradan bilgisayarı kapat denir, ama heyhat kafayı çoktan yemişsinizdir, bi de üstüne kendi kendinize gülersiniz. ama sonuçta uyunur.

kişinin kahkahaları içinden gözyaşlarının sızmaya başladığı andır.
durum şöyle vuku bulur.arkdaşlarla dışarda biyerlerde içilir,içilir.aman sabahlar olmasın diyerekten topluca eve gidilir.hoş sohbet devam eder.aşktı,hayattı,evrendi,fizikti.gecenin sonunda(ki o vakit sabah olur)herkes bir köşede sızar.uyanılır,gecenin değerlendirmesi yaplılır,olum şööyle eğlendik,böyle eğlendik.bir ila iki espri arasında kahkaha atmaya başlanır.bir anda bi sancıyla ağlamaya döner durum.kontrolsüzlüktür,balataları yakmaktır,kişinin delirdiğini anladığı andır.bundan sonrası zaten kocaman bir muammadır....

(bkz: kendinle yüzleşme)

4 hafta üst üste izinsiz çalıştıktan sonra 5inci haftada da izinsiz olduğunu gördüğün andır.
(bkz: les ottomans)

yaşanma olasılığı çok düşük bir andır. kişi delirdiğini anlayabiliyorsa henüz delirmemiştir. ya da delirdiyse delirdiğini anlamaz. bu durum bazı "dahi deliler"* için geçerli olmayabilir.
(bkz: a beautiful mind)
(bkz: deliler ben deli değilim der)

(bkz: deşinin kilirdiğini almadığı an)

manisada 20 yıl geçirdiğini düşündüğü an bunlardan yalnızca biridir.

aşkından geberdiği hatun bir başkasıyla birliktedir ve bunu yeni öğrenmiştir ama vatandaş kuş gibidir, hiçbir şey hissetmiyordur.

iş hayatına (geçici olsa bile) atıldıktan bir hafta, bilemedin bi hafta sonrasıdır.

kişi delirdiğini anlayamaz. anlarsa deli olmaz.

hepimiz biraz deli değilmiyiz zaten,
değilmiyiz lan yoksa,
dur kafam karıştı.

kaybettiği çakmağı, google dan aramaya çalıştığı andır.

"ben deli değilim" diye sayıkladığı an. tıpkı "ben sarhoş değilim" demek gibi. öpüjem!

(bkz: bana bir hal geldi)

lise sonda bütün okulun bir şeyler karaladığ şu klasik yazılı olan gömleğimi ananemin kirli zannederek yıkadığını gördüğüm an.

(bkz: tutmayın lan beni)

yatağına oturup o gün yaşadıklarını kendi kendine anlatıp yorum yaptığın an

(bkz: şener şen cinneti)