kişinin büyüdüğünü anladığı an  

(bkz: bana bir şeyler oluyor)

(bkz: tıpkı annem gibi konuştum)

araba camından gelen rüzgarın rahatsız etmeye başladığı andır.

kişinin eskiden kaldıramayacağını düşündüğü kadar ağır olaylar şimdi cereyan ettiğinde, beş dakikadan fazla düşünmediğini farkettiği andır.

(bkz: insanın yaşlandığını anladığı an)

eskiden elinde bonibonla eve gelen babanızın "oğlum şu arabayı almayı düşünüyorum, senin fikrin nedir?" dediği andır. tabi baba oğul ilişkisine göre değişik versiyonları da olabilir. "ulan eşşek kadar adam oldun hala bi boka yaramıyorsun" lafı da büyümeyi temsil ediyorsa da kişinin anlaması için biraz kasması gerekebilir. çünkü birinci durumda kişi büyüdüğünü anlar, ikincide baba tarafından telkin edilir.

kazandığı parayı başkası için harcadığı andır.

günü yaşamak yerine yarını düşünmeye başladığını hissettiği andır.

annesini anlamaya basladığını farkedip dehşete düştüğü andır.

para için endişelenmeye başladığın andır.

müzik dinlerken şarkının adı ve söyleyenin adı yeterken artık hangi ülkeden,kaçıncı albümü,kimlerle çalışmış,bu şarkı şunun coverı ...gibi ucu bucayı olmayan araştırmalara,muhabbetlere girildiği an

küçüklere bakıp da sen küçükken sana söylenenleri tekrarladığının farkına vardığın dakikadir!

*20 yaşına bi kaç sene kaldığını farkettiği andır.
*yoğurdun kaymağını paylaştığı andır
*tencerede arta kalan puding kalıntılarını sıyırmayı zaman kaybı olarak gördüğü andır.

beş on sene önceki dertlerinin şimdi çerez gibi geldiği, "o da dertmiymiş be" andır.

yine yanlış anladığı andır çünkü insan gerçekten büyüyünce büyüdüğünü anladığı bir an düşünmez

hala büyüyüp büyümediğini düşündüğü için aslında hiçbirşey anlamadığı bir andır. (bkz: yanılgı)

kişinin ıspanağı çikolotadan daha fazla tükettiğini farkettiği andır.

zaman akıp gidiyor , ne günlerdi, hey gidi gençlik gibi cümleleri sıkça söylediğini farkettiği andır.

kıyafetlerinin kol ve bacak boylarının kısa geldiğini gördüğü andır.

artık bazı şeylerin ağır geldiğini, kayıplarının arttığı, hayatın zorluğunu anladığı, sorumluluklar aldığı, bazen yorulduğu ama pes etmemesi gereken andır.

kişinin büyüdüğü an babam haklıymış dediği andır genelde insanlar bunu geç farkederler mesela ben hala farkedemedim

24 yaşında üniversiteden yeni mezun olmuş olup,karşı komşunuzun 17 yaşında üniversite 2'ye gitmesini öğrenmeniz,kendinizi birden herşey için geç kalmış hissetmeniz,iş güç derdine düşmeniz,bunların yetmeyip ablanızın evlenmesiyle ailedeki küçüklüğünüzün öğrenciliğinizin bitmesi büyüdüğümü anladığım andı.

otogara uğurlanmaya değil de uğurlamaya gitmek.

kişi, ancak anne-babası bu dünyadan göçtüğü vakit büyür/olgunlaşır imiş...

aileden birinin ölmesiyle, senelerdir süren kendi ailenden biri ölmeyecekmiş inancının çöktüğü* an