erdal erzincan'ın 22 temmuz 2006 itibariyle çıkan albümü.
(kasedi derdik eskiden; "len erdal'ın yeni kasedi çıkmış" derdik. albüm oldu sonra sonra...)
diğer erdal erzincan albümleriyle kıyaslarsak albümün kanımca en önemli özelliği bağlamada
do diyez notasına abone edilmiş
la karar sesinin artık bu abonelikten kurtulması, kimi türkülerde (türkünün yapısına daha yakışır bir biçimde) daha pes bir seste çalınıyor olmasıdır. üstelik bu, erdal erzincan'ın sesine ziyadesiyle yakışan bir özellik olmuş. o kadar tizden kulak yoran türkülerini hatırladıkça erdal erzincan'ın doğru adımlar attığını düşünüyorum.
albümde (diğer albümlerinde olduğu gibi) pek duyulmamış veya taze derlenmiş türkülere yer verilmiş. bir önceki albümde bol bol duyulan üflemeli çalgıların yerini bağlama arpejleri beklenenin aksine pek güzel doldurmuş. biraz kendinizi verirseniz
ali ekber çiçek, kendinizi parçalarsanız
neşet ertaş, sakin sakin dinlerseniz de
arif sağ tarzının izlerine rastlayabiliyorsunuz. tabi arak olarak değil; sentez olarak.
bu albümün erdal erzincan'ın 4 yıl arayla çıkardığı solo albümü olması nedeniyle bekleyeni çoktu. yer yer takip ettiğim kadar beğenilmiş, kimi heyecanlı bünyeler tarafından ise "beklediğimize değmedi" biçiminde yorumlar yapılmış. kanımca albüm, müzik anlayışı ve düzenlemeler bakımından halk müziğinde önemli kilometre taşlarından biri (hani ecnebiler "milestone" diyor ya; onun gudik çevirisi olan taştan). bütün türküler yorulmadan dinlenilebiliyor. bu, halk müziği albümlerinde çok az rastlanan bir özellik. en beğendiğim müzisyenlerin albümlerinde dahi "bu nasıl be" diyerek es geçtiği bir-iki türkü olurken, kervan albümünde beni yoran, bezdiren türkü olmadı.
halk müziği severlere tavsiyemdir. alın, dinleyin.
