kendini kötü hissetmek  

(bkz: ukte)

oluyor bazen. kendini kötü hissediyorsun nedensiz. hasta mıyım diyorsun yok değil. muayyen gün mü acaba tarihi kontrol ediyorsun yok o da değil. kötü oluyorsun ama. kalbin falan bir başka atıyor.
derken telefon çalıyor.
kötü haber.
ne desen bilemiyorsun.
daha da kötü hissediyorsun.
büzüşüyorsun bir köşeye. gün bitsin istiyorsun.
garip bir kusma isteği sarıyor dört bir yanını. üşüyorsun kimseleri istemiyorsun. zaman zaman nefes alamıyorsun. kendini çok kötü hissediyorsun.

nefes almak bile istemediğiniz andır,bazen sessizlikte bazende etrafınızdakiler yüzünden hissedersiniz kendinizi böyle.öyle içiniz acır ki,kendinizi kimsesiz hissedersiniz.bazende hiç kimsenin sizi anlamadığını düşünürsünüz.
bunları düşünmediyseniz bile,neden hayatımda gerçekten sevebiliceğim bir kadın yok diye düşünürsünüz.
bir şarkı açarsınız,tahminen sözleri sizin için anlamlıdır.canınızı yakar ama dinlemekten kendinizi alı koyamazsınız.sonra telefonunuza bir mesaj gelir.acaba kimden diye mutlu olursunuz...ve bir bakarsınız ki
operatörünüzden gelen bir mesajtır.işte kendini kötü hissetmek böyledir.

hissizlikten iyidir diyebildiğim durum .

bir kafesin içindeymişçesine, özgürlüğünün tamamen kısıtlanmış olduğunu hissettiğinde yanında eşantiyon olarak hissettiğin duygu.kötü.

gözünü açıncadan başlıyor. uyanıyorsun, bir baş ağrısı.
akşamdan kalmış gibisin sanki ama günlerdir içki koymuyorsun ağzına. bir sigara yakma isteğiyle paketine uzanıyorsun, bitmiş paket. boşluk içindeki kötü hissi daha da körüklüyor.
nedensiz bir his bu. telefon çalsa açsan, karşındaki nasılsın diye sorsa iyiyim demezsin şüphesiz kötüyüm desen, nedeni yok. devam etmez cümlelerin. boğazında bir düğüm ama ağrı gibi değil bademcik değil. bir şey var yutamıyorsun sanki. ağır bir şey kalbin sıkışıyor. bir garip atıyor. ellerin soğuyor. yorganına sarılıp biraz daha uyumak istiyorsun ama olumuyor.
kalkıyorsun. bu hali ruhiyeye teslim olmaya niyetin yok. perdeleri açıyorsun. hava kapalı. bütün sorumluluğu buna yüklkeyesin oluyor. havadan diyip geçesin geliyor. desen ne fayda çözüm olmuyor. hem zaten sonbaharı seversin ki. alışkınsın zaten. havaya suç atmak da neyin nesi?

çıkıyorsun odadan. koridorda daha da üşüyorsun ellerini önünde kavuşturuyorsun, kendine sarılıyorsun. bir sen varmışsın da kendi kendini teselli ediyormuşsun gibi. neyden bilmiyorsun. içinde bir üzüntü. kendini avutuyorsun. üzülme değmez diyorsun sıkma canını ama canın neye sıkılıyor hiç bir fikrin yok. kötüsün ama. kötü olmak ne demekse o durumdasın. elin ayağın buz gibi.

gidiyorsun salonda bir köşeye büzüşüyorsun. kalp çarpıntını dindirmeye çalışıyorsun. kendine daha çok sarılıyorsun, sakinleştirmeyi deniyorsun kendi kendini. kendi kendindeki boşluğa kendini koyuyorsun. gözlerin dalıyor uzak bir noktaya. miden de bi kasılma, bulantı ama tam adı yok. tanımlayamiyorsun tam. kelimelerin betimlemelerin hep kuvvetliyken, ilkokulda lise de kompozisyondan hep tam puan almışken ne durumdasın anlatamıyorsun hiç. kendin bile anlamıyorsun çünkü. kötüsün ama. karnında bir ağrı. bir şey olcakmış hissi. kötü bir his. tanıyorsun bu hissi.
kötü olmak.
ama nedeni yok.

kaşların çatık. içinde düşüyormuş hissi öylece oturuyorsun.
derken telefonun sesiyle irkiliyorsun.
nasılsın sorusuna vereceğin cevabı düşünürken telefonun yanıp sönen ışığına boş boş bakıyorsun kısa bir süre
açıyorsun.
karşında kötü hissettiği sesinden belli biri. hem de nedenli o. sormuyor sana nasılsın diye. hıçkırıyor bunun yerine.
adını söylüyor bir kez. kalbin eskisinden de kötü sıkışıyor. başka bir isim söylüyor, yanına hiç yakışmayan bir ölüm lafı. her yer soğuyor.
kendini kötü hissediyorsun.
bu kez nedenini biliyorsun.

gerçekten kötü hissetmek;

yediğiniz her lokmanın boğazınızda düğümlenmesidir.
duyduğunuz reklam müziğinden bile etkilenip ağlamaktır.
her dakika kendi kendine neden ben demektir.
asla kullanmayacağınız kelimelerle durmadan cümle kullanmaktır.
başka bir yerde başka biri olmayı her şeyden çok istemektir.

şu an içinde bulunduğum psikolojik durum.
ne yapmak istediğini bilemezsin.
acıkmışsındır ama canın yemek yemek istemez,ne uyumak ne uyanık kalmak istersin.
kötü bişey işte ya tarif edemiyorum.
zaten içinde bulunduğun durumu tarif edememek de bunun bir göstergesidir.

(bkz: depresyona girdim giricem)