|
|
- her izlenen filmden sonra karakter değişimine uğramak gibi bişiy...yüce kişi godfather izledikten sonra baba ...matrix izledikten sonra neo.. star wars izledikten sonra ışın kılıcı olur...izlenilen filmden çok etklienilmişse eğer olay iyice çığrından çıkabilir..
(bkz. pokemon ferhat)
- bazı arkadaşların itiraf ettiği ben hollywood yaramazlarında bilmem kimin yerine kendimi koyuodum o bilmemkimden ayrılınca üzülüodum diyerek ayrı bir boyut kazandırdığı eylem
- deli yürek ve bunun gibi dizilerden sonra insanların kendilerini miroğlu sanması
- özellikle olmak istenilen kahraman bir çizgi film karakteri ise çocukluğun vazgeçilmez eylemlerinden biridir. zamanında biz de arkadaşlarla izler izler gaza gelirdik dönemin efsanevi çizgi filmlerini voltron olsun, transformers olsun. kimi zaman ağzımızla transformers'ın şekil değiştirirken çıkardığı sesleri çıkartır, sözde arabaya dönüşürdük. yarışırdık mahallede. bazen voltron'daki aslanlar olur deli danalar gibi etrafta koşuşturur, "başını ben oluşturcam lan!" kavgası yapar, birbirimizin saçını çekerdik(şimdi olsa o başı oluşturmak için o kadar hevesli olur muyum hiç?). sonuçta hayal gücünün sınırı yoktu o zamanlar.
sonraları biz büyüdük ve değişti dünya. transformers ve voltron ekolü yerini pokemon ekolüne bıraktı. çocuklar kendi aralarında paylaştılar pokemon karakterlerini. hatta bir tanesi ileri gidip test etti bu durumu*. dünya değişirken belki de yeni sürüm çocukların hayal gücü de genişledi ya da televizyon gerçekten inanılmaz bir etki bırakmaya başladı çocuklar üzerinde. bizim küçüklüğümüzde "transformers olduğunu zanneden küçük m.m. bacaklarını kıçına soktu" ya da "voltron'u oluşturmaya çalışırken kafası arkadaşının poposuna sıkıştı" tarzı haberler dolaşmadı ortalıkta. belki biz küçük olduğumuz ve haber dünyası ile ilgilenmediğimiz için dikkatimizi çekmemişti. en azından benim o tarz bir çabam olmadığını biliyorum(ben genellikle mavi aslandım mesela. ama günlerce suyun altında kalmayı denemedim. imkanlarımız kısıtlıydı).
insan yaşlandıkça aklı geriye mi gidiyordur nedir anlamadım. şimdi heroes diye nalet bir dizi var, süper güçleri olan insanlar falan(biliyorum özünde bir çizgi film değil ama yapımcıların da söylediği gibi dizi çizgi roman konsepti üzerine çekiliyor). bir tek kıçından yıldırım çıkartan biri eksik, öyle bir kahraman bolluğu. işte bu diziyi izlerken insan istem dışı olarak "acaba benim de gücüm var mı lan?", "neden o yıldırım çıkaran ben olmayayım?" diye soruyor kendine. hiro gibi ıkınmaya çalıştım bir kaç kere, belki olay ondadır diye. hala donlarıma sıçabilme yeteneğimi koruduğumu farkettim. birazdan pencereden atlayıp uçup uçamayacağımı anlayacağım. eğer uçamazsam son şansım kendi kendi iyileştirme(rejenerasyon). eğer o da olmazsa bol bol dua edin benim için. biraz aklı kıttı ama iyi bir insandı deyin. belki de topraktan meşe odunu olarak yetişme gücüne sahibimdir.
yani sonuç olarak insan evladı değişmez. isterse kazık kadar adam olsun hala bir süper kahraman olabilme arzusunu içinde barındırır.
dede, kamerayı hazırladın mı atlıyorum bak?(ronn, 03.07.2007 14:42 ~ 31.12.2007 18:07)
- kurtlar vadisinden sonra oldukça yaygınlaşan psikolojik bir rahatsızlık. (bkz: delirmek)
(işte, 03.07.2007 16:30 ~ 16:32)
- (bkz: hayatımı yazsam roman olur anam)
|