kendini bilmek  

ilim ilim bilmektir,
ilim kendin bilmektir
sen kendini bilmezsen,
ya nice okumaktır.
yunus emrenin belirttiği gibi kendini bilmek, bütün bilmeklerin başında gelir. aksi durumlarda tüm çabalar haybeyedir.
(bkz: okuduğumuzu anladık mı cevap verelim)

(bkz: technologies of the self)

sınırlılıklarını, zayıflıklarını, ne istediğini, hayallerini, artılarını, eksilerini bilmek demektir.

bilgilerin en önemlisidir. insanların hayal kırıklığı yaşamasını azaltan bir boyuttur.

"haddini bilmek" kelimesi bu kelime yerine kullanılabilir.

yaşam boyu çabalanan şey.

her ne yaparsak yapalım, ne kadar hırs, şehvet, arzu içinde olursak olalım, öğrenmelerimizin tümünde hep bu yolda ilerleriz.

algılama üsluplarımızdan bağımsız olduğuna inandığımız nesnel dünya hiçbir zaman algıladığımızla tam olarak özdeş olamayacağından, her zaman bir ölçme hata payı bulunacağından, aslında nesnel dünyadaki gördüğümüz her şey, nesnel dünyaya verdiğimiz tepkidir, kendimizden kattığımızdır. bundan ötürü, öğrendiğimiz her şey kendimizdir.

gördüklerimiz, nesnel dünyanın kendi aslımıza olan izdüşümü olduğundan, her şeyi öğrensek bile bu bizden fazlası etmeyecektir.

kendini bilmek, kendi kabuğunu görebilmek, sonsuzlukta kendi ensesine bakan insan olabilmektir şahsi kanaatimce...

doğrusunun kendini öğrenmek olduğunu düşündüğüm yeti. hayatta karşılaşılan olaylar, kişiler, mutluluklar, özellikle acılar; insana yavaş yavaş kendini öğretir, içine ayna tutar; zira kişinin özünü görebilmesi için her zaman bir dış etmen gereklidir. tecrübeler çoğaldıkça kişi kendini daha iyi tanır ve artık kendine daha az zarar vermeye başlar. buna büyümek de denir ki bu büyümek hayat boyu devam eder.

soluk alıp vermek, yemek içmek ve üremek ile gerçekten yaşamak arasındaki ince çizgidir.

(bkz: insan inandığına denktir)

önemini tartışmaya bile gerek olmayan ilim.
ünlü türk düşünürü eski kimya hocama göre, insanları değerine göre 4 gruba ayırmak mümkündür:
1)bir işi doğru yapanlar ve kim olduğunun farkında olanlar (kendini bilenler)
2)bir işi yanlış yapanlar ve kim olduğunun farkında olanlar (kendini bilenler)
3)bir işi doğru yapanlar ve kim olduğunun farkında olmayanlar (kendini bilmezler)
4)bir işi yanlış yapanlar ve kim olduğunun farkında olmayanlar (kendini bilmezler)
en imrenilesi konum 1. grubun mertebesiyken, en tehlikeli, en lüfer, en sünek grub 4 numarada olandır derdi.
not:4.grub insanlarına bir yerlerden (en üst bir yerlerden) pek bir aşinayız ya neyse.

dün yazmaya başlayıpta gönderemediğim yazımı sildim attım çöp kutusuna, bu hayatta, başka biriymiş gibi yaşarken, ellerin klavye üzerinde kayıp gitmesi, aşk ve sevgi kelimelerinin kolayca çıkması mümkün olmuyor işte. bu yazılan satırların okunması sırf zaman geçirmek için mi, öylesine mi, gülmek için mi, bugün neler yazmış acaba demek için mi bilmiyorum ama yüreğimin çırpıntılarının oluşturduğu harflerin nereye ulaşabildiğini bilmek istiyorum. bu yaşamda her şeyi kuralına göre oynuyorsun, nefes almak, yemek, içmek, çalışmak, itaat etmek, yürümek, koşmak ama yüreğe kural koyamıyorsun, aşk söz konusu olunca kural falan yok oluyor. iş, duyguların aktarılması olunca ne yapacağını şaşırıyor insan, birebir hissettiklerini aktaramamak en korkuncu, ya sonra, güzel bir rüyadan uyanır gibi hayatın koşuşturmaları içerisinde buluyorsun kendini. ben kendimi hala anlatamadım, hala yüreğimdeki harflerle konuşamadım, ben kendimce, yüreğimce konuşamadım ama sen diğer konuşamadığım onca yıllarda da olduğu gibi şimdide bu evrendeki tüm boşluğu sevimli sevimli dolduruyorsun. bak bu kelimeleri yazarken şimdi gülümsüyorum, varlığını yeniden hissettim, varlığın beni gülümsetiyor, hemde içten, yürekten gülümsetiyor. ne düşünülürse düşünülsün, ben kendime sevgi insanı dedim, kimsenin değilse de sevgimin insanıyım. aşka inandığım, sevgiyi artık buldum dediğim andan itibaren, sanki kimseye ait olmayan topraklar üzerinde yaşıyormuş gibiyim. neden her şeyi bana gösteriyorsun diye güneşe kızmıyorum, gözyaşlarımla karışıp bedenimi şaşırtıyor diye yağmura küsmüyorum, hiç uzanamadığım çiçeklere daha yakınım, zamanla başkalarının hayatını yaşamaya alışmış olduğum gri yaşamda, ilk defa benimde kendim için bir şey yapmaya fırsatımın olduğunu bilmek istiyorum.inan kızmıyorum artık kendimle ve kendim için yapacaklarımla mutluyum.

atalarımıza göre bundan büyük irfan olamazmış.

artı eksilerinin farkına varıp, varamayanlardan baygınlık geçirmektir. anlaşılmaktan umudu kesip, anlamakla yetinmektir. kimin ne dediğinden çok, kendi keyfine bakmaktır. sonsuz mutluluktan vazgeçip, günü yaşamaktır. kendini bilmek, keşiftir, olgunluktur, komplekslerden arınmaktır, rezillikleri ve salaklıklarıyla eğlenebilmek çevresini de eğlendirmektir. sevilmek için sevmek yanlışından kurtulmak önce kendini sevmeyi öğrenmektir. güzeldir, biliniz, bilmeyenlere bildiriniz...

aşırıya kaçmayanların yapmış olduğu eylem.

kendinleyken (elindeyken) bilirsin, dışardayken asla.

id'i eline alır, ego'nun ışıklarını söndürür, boşalmanda onu kullanırsın. (ego açılımı: elektrik, ara gazı, orgazm)

süperego da karşıdan, sana seni anlatır.

bildin mi kendini; güldüm ben de,
.... sonrası .... aslolan inzal!

(bkz: psikolojik mastürbasyon)

(bkz: insan ol lahn biraz.löpçük!!!)

kendini bilmek çok yaralayıcı ve kötü birşey.bırakın yüzde yüz tanımayın kendinizi asla.ben çok biliyorum kendimi de ne oluyor.hala hala her an üstüne bindirmeye devam ediyorlar.

yamru yumruysan, pürüzsüz gibi davranmamaktır, yoksa biri kesiverir çıkıntılarını apaçık meydanda kalırsın. budur.

işin kötüsü kendini bilmeyen birinin kendini bilmediğini gerçekte gözüktüğü gibi olup olmadığından emin olamayacağı için bir başkasının bilmesi imkansızdır.

kendini bilen,
her an gönlünü yanılmadan kurtaran,
kendi sıfatlarının zatından kitap düzen
ve o kitabın fihristine de ben tanrı'yım adını takan
topluluğa kulum, kurbanım ben.

mevlana celaleddin-i rumi/divan-ı kebir'de yer almaktadır.

bi anda gelecekte hic bi zaman cocuk sahibi olmamaya karar vermektir. eğer ben benim gibi bi cocuk yetistireceksem, hic gerek yok üremeye. cok ciddiyim.

"ruh kendisine bir ayn'adan -dışarıdan- bakmazsa kendini bilemez; ruhun kendini tanıma çabası, doğru siyasal eylemin dayanağıdır..."

michel foucault'un "kendini bilmek" adlı eserinden iktibastır...

foucault, [ki kendisi beğendiğim bir irdeleyici ve yapısalcıdır] burada tam bir batı kafasının algılayış, düşünüş ve yorumlayışına enfes bir örnek sunuyor... zamanında yaşıyor olsa idim; "peki bireyin içindeki ayn'alar neyi bildirir?" diye sorardım...

hamiş: bırakın dışınızdaki ayn'aları, içinizdeki ayn'alarla kendinize, evrene ve bütün insanlığa ve tabii inandığınız mutlak'a kendi içinizden bakın...

....beşeriyet tarafından onaylanma ihtiyacı duymamak gibi bir his.

sen seni bil sen seni, sen seni bilmez isen patlatırlar enseni