kendini anlatan insan  

her insanın iyi ve kötü yanlarını gereği geldiği zaman bir anda anlatabilmesi , onun o an itibari ile iki niteliğini gösterir.birey karşısındakine güvenebiliyor , bir başka deyişle şüpheden uzaklaşabiliyordur.bir diğeri ise kişi artık kendini kamçılayabilecek kadar güçlü ve de gerçekçidir , şeytana uymak yerine usunu kullanır , usluca kendini mantıksal gerçekler ile irdeler.

"biraz kendinizden bahseder misiniz?" sorusuna muhattap kalmış insan

(bkz: açıklama yapmak)

gereksiz bir kendini ifade etme çabası içine girmiş insandır.hayattaki duruşuyla,olaylara yaklaşımıyla,içinde ''ben''kelimesini geçirmeden kurduğu diğer cümleleriyle zaten kişi kendini anlatır.ayrıca sırf kendini anlatmak için kullandığı cümleler ise nafile bir çabadan başka bişi değildir.

dünyanın en farklı insanı olduğunu düşünmektedir bu tip insanlar.konuya çocukluktan girerler.çocukken yaptığımız saçma sapan işleri sanki çok farklı birşey yapmış gibi anlatırlar.ben küçükkken bizim balkondan atladım sonra şöyle oldu böyle oldu...vıdıdıdıdı....diye devam eden konuşmalarına maruz kalırsınız.ayrıca genelde garip huyları vardır.mesela heycanla yiyeceğiniz kumpirin içerisindeki zeytin tanelerini takıp yemekten alacağınız hazzı minumum düzeye indirirler veya normalde takılmayacak şeyleri o kadar büyütürler ki sinir katsayınızı yüksek seviyelerde gezmesine yol açarlar.örneğin ben sıranın sağında oturamam kesinlikle solunda oturmalıyım yoksa şöyleydi böyleydi ...gibi.

özetle kendini bulana dek uzak durulması gereken insanlardandır bu tipler.

kendini anlatmak kanımca olmayan yönlerini gösterebilme çabasıdır.mesela benim hiç scuba yaptığımı,her kış kayak için aspen e gittiğimi,sarışın yeşil gözlü olduğumu,üniversiteyi 3 senede bitirdiğimi,pontiac arabam olduğunu duydunuz mu?duyamazsınız çünkü ben kendimi anlatmayı hiç sevmem.zaten tüm arkadaşlarım bu yönüme bayılır.aslında başka yönlerimede bayılırlar da o kadar çok arkadaşım var ki hangisi neyime hasta karıştırıyorum.aslında karıştırma sebebim unutmakta değil aksine zekam çok kuvvetlidir.bu kuvveti akdeniz tarzı beslenmem sayesinde kazanıyorum.ama sanırım sporcu ve atletik olmamın da etkisi vardır.

sözlük yazarlarının gece gündüz yaptıkları iş. çünkü, sözlük tanımlara dayanıyorsa eğer, çoğu yazar verdiği tanıma kendinden bir şey katar ve bu açıdan kendini anlatmış olur.

kendini bilmeyen insandır.

kendini anlatma işini sözle yapmak zorunda olmayan insandır.

(bkz: yazmak)
(bkz: çizmek)
(bkz: çalmak)

(bkz: zavallı insan)

.....
tanımak istediğim birine kendimi tanıtmak istediğimde,
aslında kendimi ne kadar az tanıdığımı bilmezden geldiğimde
....

(bkz: elif şafak)

'kendimden bahsetmeyi sevmem.evrenin mucizelerini görmeye çalışan küçük bi çocuğum.hayalleri severim ama yalandan nefret ederim.kimseyi üzmek kırmak istemem.kendimi insanlığın mutluluğuna adadım.kelebekleri severim;kendimi görüyorum onlarda ;renkli ve neşeliler..ne uğruna olursa olsun savaşlara karşıyım.her zaman paylaşımdan yanayım...'gibi bişey olsa gerek.kimse kendini anlatmayı sevmez aslında yalanı sevmediği gibi..ha bu arada hayaller hoşumuza giden yalanlar değil mi?yoksa ben bugün huysuz aksi bi ihtiyar mıyım?

maharet kendini anlatmakta değil kendini anlattırabilmektedir.

bide iş görüşmerlerinin kaçınılmaz muhabbetidir. iğrenç sorular zincirinin başını çeker.
(bkz: bize kendinizden bahseder misiniz)

(bkz: kendimden biliyorum)