kendine yalan söylemek  

herkese yalan söylemenin bir sonraki adımıdır. kendine yalan söylemekten sonraki adım ise kendine söylediği yalanlara inanmaktır. çok tehlikeli ve bir o kadarda vahim bir durumdur.

mütemadiyen yalan söyleyenlerin elbet birgün yapacakları faaliyettir. etraflarına o kadar çok yalan söylerler ki günü gelince bu yalanlardan kendileri de nasiplenirler. üstelik bu yalanlara inanmaya,onlarla birlikte yaşamaya başlarlar. en iyi,en inandırıcı ve en tehlikeli olan yalancılar kendilerine de yalan söyleyen ve bu yalanlara inananlardır.

geleceğe bakmamaya çalışmanın en kolay yoludur. yarın çok güzel olacak demek ve huzur içinde yatağa girmek. ya da böyle huzurlu olunacağını düşünmek. hep bir maskeyle dolaşmak. bir gün silkinip aynada yüzüne baktığında bu ben değilim dumuruna uğramak. ama maskeyide çıkaramamak. artık kendi kendine söylediğin yalan kuyusunun içinde daha da derinlere düşmek. ta ki yarın ben bir şeyler yapmaya başlamazsam bugünden ve dünden güzel olmayacak diyene kadar düşmeye devam etmek.

örnek olarak;

(bkz: sigarayı bırakmak)

ya da

(bkz: sigarayı azaltmak)

gösterilebilir.

tembellik ve umut kaynaklı yapılır genelde. yarın çalışırım, daha sınava çok var, o da beni sevebilir gibi çeşitleri vardır. ama genelde yalan yalandır. yalan olduğu açığa çıktığında ise göte giren şemsiye açılmaz, açılamaz.

çaresizliktir.

insan canı daha az acısın diye yalanlar söyler kendine, eğer ona bir gece inanabileceği yalanlar anlatabilecek bir sevgilisi yoksa.
ama bilmez yüzleşene kadar, kendine yalan söylediğinde daha çok canı yanar insanın.

yalan söyleme türleri arasında en kolay olanıdır..karşınızda çoğu zaman (gerçek dostunuz yoksa) yalanınızı yüzünüze vuracak bir kimse bulamazsınız..

- harbi yakışıklıyım..bu tipe vurulmayacak kızın alnını karışlarım..(ayna karşısında)
- yok abi.. bu böyle olmicak yarın yeni bir hayata başlıyorum...spor, kitap, sigaraya son..
- evet abi..aylin de kesin beni seviyo, yoksa niye o esprime gülsün!
- bundan sonra kendimi ezdirmicem..ne oluyosa iyi niyetimden oluyo..

(bkz: şimdi yatayım yarın erkenden kalkıp ders çalışırım)

kişinin kendine karşı yaptığı büyük bir saygısızlıktır..kendine güvensizlik nedenidir...

epik bir yaklaşım.

bu; öylesine hastalıklı bir perspektif ki, yalan kendinden gelen ve sonu olmayan bir olgu olduğu için, ya da en basitinden bir hududu olmadığı için gittikçe gidiyorsun. bunu bile bile bunun böyle olduğunu kendi kendine söylemenin ancak topluluk odaklı fikirde kendine yer bulabileceğine inanıyorum zira zaten kendine inanan birey (şimdilik kendine yalan söyleyen) ister istemez bu fikri esgeçiyor, hastırlıyor. yediğin yemeğin lezzeti, giydiğin kıyafetin şıklığı hakkında kendine yalan söyleyip söylemediğini garanti edemezsin. bikauz (çünkü) değer algısı farklıdır, ve doğruluğun kendisi de öyle. doğruluk ve yalanlık yoktur.

benim her gün kendime söylediğim kelimelerin toplamıdır.
örneğin; lan ben istesem aysun kayacı'yı bile ayarlarım.(amk.ondan dimi bir kıza tutuldum canımdan vazgeçtim)
bazen insanın kendini avutabilmesi için,kendisine yalan söylemesi gerekebilir.yoksa bu hayat geçmez.

öyle biran gelir ki,herkese söylediğiniz yalanı kendinize de söylersiniz. 'hayır artık sevmiyorum onu' dersiniz fakat içten içe ölürsünüz onun için.başkalarını inandırdığınız gibi kendinizi de inandıracağınızı düşünürsünüz fakat düşünemezsiniz canınızı daha çok acıtacagını bu yalanın.daha çok üzüleceğiniz gelmez aklınıza.her sevmiyorum dediğinizde daha cok bağlanırsınız ona.neden kendimizi kandırırız peki? neden daha cok acı cekmeye sebep yaratırız?beynimizi mi alıştırmaya çalışırız yoksa kalbimizi mi?

mümkün olmayan şeydir, insan kendine yalan söyleyemez ancak kendini avutur.

insanlar dizgelere, bir takım soyut kavramlara öylesine düşkünlerdir ki, mantıklarını haklı çıkarmak için gerçekleri bile bile değiştirmeye, gözlerini kapayıp kulaklarını tıkamaya dünden razıdırlar. ki böyle bir durumda karşısındakine ne pahasına olursa olsun yalan söyleyebilen kişi, yalanlarla dolu hayatında kendisine söyleyip içselleştireceği gerçekler bile belli bir safhadan sonra yalan olur.

kendini saf zannetmektir.

hayata karşı tükenen umutları yeniden yeşertme çabasıdır. olacak lan, başaracaksın. sen de onlar gibi tutunabileceksin bu yalan hayata. görmezden gelebileceksin tüm sahtelikleri, onların dediği gibi belki de, adam olabileceksin..

(bkz: tutunamayanlar)

*evet evet artık unuttum onu
*artık onu sevmiorum

(bkz: en büyük günah)

olanın gene yalan söyleyene olacağını cümle gelişinden ele veriyor. kendini kandırmaktan başka bi' boka yaramaz lakin bazen acı azalsın diye iyi gelir.
ağlarsam düşerim çünkü. ağlatmamak lazım o zaman bünyeyi, sığın yalana. ya sonra? alkol gibi geçici etki sonra gerçekler daha da vuruyor insanın her bi' yerine.

her insanın en iyi yaptığı iş.

hayata devam edebilmek için mecbur olunan eylemdir bu.

mecbursun arkadaş, bir şekilde kendini kandırmalısın. yoksa nasıl kalkabilirsin bu hayat yükünün altından? altında ezilmemek için bu yükün, bize güç verecek şeylere ihtiyaç vadır. işte bu işe yarar kendine yalan söylemek. yalan da olsa senin üzülmeni önlüyor ya, yalan da olsa seni biraz olsun iyi hissettiriyor ya, yalan da olsa canını sıkmanı önlüyor ya, yalan da olsa uyuyabilmeni sağlıyor ya geceleri, yalan da olsa gülümseyebilmeyi sana öğretiyor ya... önemli olan budur işte, varsın yalan olsun.

lamı cimi yok, hepimiz bir şekilde muhtacız bu yalanlara.

eğer söylenen yalan kabul edilemeyen çok ciddi bir gerçek konusundaysa gerçekle yüzleşilme anında depresyonun ya da ağlama krizinin kaçınılmaz olduğu durumdur.

başkasına yalan söylemekten daha zor olan şey.