|
|
- arada bir başıma gelendir.
kurgusu o kadar sağlam yalanlar söyledim ki zamanında, aralarında benim de inandıklarım oldu. olayları, kişileri, zamanı ve mekanı oturtup, senaryo yazar gibi yalan söyleyebiliyorum... kaabiliyet mi yoksa göt korkusu mu yaptırıyor bilinmez, çıkıyo işte öyle...
değerlendirsem oscar bile alırım.
edit: mitomani ne lan? hayır, ben mitoman değilim! valla değilim... öyle miyim?
- kendine karşı objektif olmayı ,üçüncü göz olarak hayatına bakabilmeyi bir türlü başaramayan insanların sıklıkla başına gelen durum.kibir burdan doğuyor.pek çok aşk da...
- kendini kandırmakla aynı şey olmadığını düşündüğüm durumdur.kendini kandırmak, eylemi baştan itibaren bilinçsiz olarak yapmayı gerektirir, söylediği yalana inanmaya başlayan kişi ise; başta yalan söylediğinin farkındadır ancak zamanla söylerken kafasında beliren durumlar,anılarına dönüşür.
|
