1. kişinin her gün aynaya baktığında kendine küfretmesini tetikleyen eylem. insanın bütün özgüvenini alır götürür. şekilci toplumda hiç bir şansı olmadığını anlar.
  2. özgüveni alıp götürmesi bakımdan çok önemli görünse de biraz mantıklı bakıldığında çok da hayati bir husus değildir aslında. insanın beğenilmeyeceği anlamına gelmez kendi tipini beğenmemek. aslında çoğu insan aynadaki görüntüsüne baktığında kendini beğenmez.tıpkı insanın kendi parfümünü duymadığı, kendi iyiliklerini bilmediği, kendi kötülüklerini farkedemediği vs. gibi. bunları farkedecek birileri vardır. kendi tipini beğenmeyenleri beğenecek birileri de. paranoya haline gelmeden evvel böyle düşünmek gerekir.
  3. aslen imkansız olan olay.bir insan kendini beğenmesse çatlarmış diye bir sözü koskoca atalar boşa mı sölemiş.
  4. özgüven eksikliğine neden olup, yalnızlığı tercihli yol misali tek alternatif haline getirebilir. eğer gerçekten beğenmemekte haklıysan, yani tipin genel göreceli kavramlara mantığa göre gerçekten kötüyse zaten çevrenden karşı cinsin ilgisinden bu daha da net anlaşılır. sevgili yerine arkadaş görmeler, platonik aşk cumhuriyeti kurmalar ve yalnızlığa dair bilimum aktiviteler geliştirilebilir. iş bu noktada olanı olduğu kabul edip, ziktir et demekten başka çare bulan atomu parçalamaktan daha büyük iş yapacaktır. son tahlilde bu konuyu kafaya takmamak mümkün olmasa da dengeli bir şekilde kafaya takmak (ben dedim sen anla) hasarsız bir yaşam sunabilir.