kelime hazinesindeki sığlık  

sözlük yazarları açısından zoraki olarak düşürülen durumdur. zira geniş kelime haznesi olan yazarlarımız, gayet tabi olarak eski kelimeleri de kullanmaları hasebiyle dinci, yeşilci, islamcı, kasap, maydonoz gibi sıfatlarla anılmaktadırlar.

edit: ben değil onlar maydonoz diyorlar efendim. biz de biliyoruz maydunuz şeklinde söylendiğini. yanlış sahibine aittir.

(bkz: sözcük dağarcığı)

aciz olabilmeyi göze alabilmektir. çoğu zaman hayatı "ben, sen, televizyon, internet, sözlük, ben, istemek, yaşamak, okul, araba, gelecek, bugün, ben vs." kelimeleriyle anlayabileceğini sanırsın. bir gün biri kitabında birşey yazmıştır veyahut bir şey söylemiştir. içinde geçen bir kelime nedir bilmezsin. anlayamazsın sonuçta. yanında ne sözlük vardır, ne itü sözlük. o andaki boş bakıştır işte kelime hazinesindeki sığlık. konuyu değiştirme eğilimindir. ya da aklına gelen sıradışı bir düşünceyi, daha önce yaşamadığın bir duyguyu anlatmaya çalışırkenki "enteresan", "ilginç", "tuhaf" çözümleriyle geçiştirip kendini keşfetmeyi ertelemektir. bir kelime bazen hafızaya öyle bir kazınır ki, hatırlarsın. pek alışkın olmadığın şekilde hatırlar..

düşünce sığlığına neden olan durumdur..

türkçesini mi kullansam arapça-farsça mı kullansam yoksa batı dillerinden bir kelime mi kullansam derken ulan ne diyecektim ben diyerek dumur olma durumu.

(bkz: hazine)
(bkz: hazne)

toefl'a hazırlık kitaplarında vocabulary bölümleri vardı bir zamanalar; ben daha vocabulary'i doğru düzgün telaffuz edemezken... işte o vocabulary (bi de hikaye kitaplarının sonunda glossaryvardır) bölümleri, insana öğrenmeye çalıştığı dilde, içinde bulunduğu kelime hazinesinin sığlığını böyle böyle, yüzüne yüzüne vururdu.

sonra çok kitap okudum, geçti...
geçebiliyor yani uğraşılırsa...