doğal, tasasız, pozdan uzak bir efsane. rolling stones'un olaylı
altamont ücretsiz konserinde yaşananları, hiç yorum katmadan, çarpıcı bir şekilde gösteren
gimme shelterfilminde şöyle bir sahne vardır:
amerika turnesi devam ederken grup bir yandan da yeni şarkılarının demo kayıtlarını dinlemektedir.
brown sugar'ı dinlerler, mick'le keith odanın ortasında dans eder, gülüp eğlenirler. daha sonra
wild horses çalmaya başlar. kamera sadece, bir koltukta kaykılmış oturan, ayaklarını kaldırıp bir yere dayamış olan keith'i çeker. keith usul usul şarkıya eşlik etmektedir. kameranın farkında bile değildir. baştan ayağa bir kaç kez çekerler kendisini. o dönem yıllarca giydiği, dağılmaya yüz tutmuş botlarını görürüz, dalmış, kendini kaybetmiş şekilde şarkıya eşlik etmesini görürürüz... keith richards'ı en iyi anlatan anlardan biridir.
bir de vokalinde keith olup da, kötü olan bir rolling stones şarkısı yoktur. böyle bir olasılık söz konusu değildir.
you got the silver'dan
infamy'ye kadar, geçtiğimiz otuz yıl içinde kötü bir şarkı söylememiştir.