|
|
- "dünya malı dünyada kalır" sözüyle özdeş olan söz.
- ikea'nın kurucusu olan ama hala metroya binerek indirim kartından yararlanan adama kafasına vura vura hatırlatılması gereken söz.
- doğan grubunun idrak etmesi gereken söz.
edit: ama emin değilim aydın doğan diktirir belki
- bütün yapılan işlerin, gelinen mevkilerin, kazanılan zaferlerin anlamsızlığını anlatan cümle. arkadaşlar, dünya malı dünyada kalıyor, kimse yanında tek bir çöp bile götüremiyor, bırakın çöpü en sevdiklerini bile arkasında bırakarak göçüp gidiyor öbür tarafa. peki ne anlamı kaldı o kadar sene okumanın, eğitimin, öss sınavının, savaşların, paranın... boşverin arkadaşlar bunları hayat böyle işte, ne gelenin zamanı belli, ne gidenin, doğru olan tek şey ise insanın dünyaya tek başına gelip, dünyayı tek başına terkettiğidir. gerisi laftır.
(bkz: bunalım)
(bkz: boşvermişlik)
(bkz: hayattan beklentisi olmamak)
- zenginin zengin, fakirin fakir olarak kalmaya devam etmesi
- (şöyle bir hikaye ile anlatayım)
çok zengin bir adamcağız,ölümünün yaklaştığını hissedince,oğlunu yanına çağırmış.evvela en mühim vasiyetini bildirmiş.demiş ki:beni mezara çoraplarımla gömün. anlamamakla beraber kabul etmiş oğlu.adam bir de mektup tutuşturmuş oğlunun eline.ölümümden sonra, ilk başın sıkıştığında bu mektubu açarsın demiş sonra. ona da peki demiş çocukcağız.
neyse hak vaki olmuş,adam ruhunu teslim etmiş.eş dost toplanıp ağıt yakarken,oğlanı almış bir düşünce.ben şimdi bu adamı çoraplarıyla nasıl gömerim diye.bir hoca bulup sormuş acele tarafından.ama müspet cevap alamamış.olmaz demiş hoca,dinimizce uygun değil böyle bir şey.başka hocaya sormuş,o da olmaz demiş.çoçuk çaresiz,ölüyü de artık bekletmeden gömmek lazım. aklına birden babasının ilk başın sıkıştığında aç diyerek bıraktığı mektup gelmiş.hemen mektubu arayıp,bulmuş.mektupta şunlar yazılıymış.oğlum, gördüğün gibi ben bunca zenginliğime rağmen yanımda bir çorap bile götüremiyorum. sen düşün gerisini...
|
