yitip giden bir anda dudakların arasından çıkan sözcüktür çoğu zaman. bazen o kadar geç kalınmış olunurki. artık ne yaparsan yap esas yapılması gereken için çok geç kalınmıştır.
her bir yitip giden pişmanlığın arkasından
keşke ,
keşke dersin ama ne çağre(?) bir çağre bulamazsın, ben bulamadım da! bulanın olduğunu da düşünmüyorum. bu pişmanlık uzun bir süre aklında ,kalbinde, gözlerinde, hafızanda sürer gider..
bir süre sonra yenilersin kendini ve artık bu keşkelerin bir sonu olmalı diye düşünürsün. ben bu
keşkelerimi seninle birlikte gömüyorum ve yaniden başlıyorum. artık keşkelere , pişmanlıklara yer yok der durumda devam edersin yaşantına.
tek sen değilsin başlayan o da başlıyor. ama biz hep kendimizi düşünüyor oluyoruz. bu zaman dilimi içersinde.
