kaybetmekten korkmak  

kazanmayı hiç bilemeyecek olmanın eş anlamlısı, sözcük öbeği.

(bkz: no pain no gain)
(bkz: @152295)

risk almaktan çekinmektir, niye yaşıyorsun o zaman demek istediğim insanın korkusu.

(bkz: sonunu düşünen kahraman olamaz)*

kaybetmeye sebep olur..

(bkz: kaybetmek için başlamak)

birşeyleri korumak adına yapılsa da insana sorundan başka birşey getirmez.

sebebi kesinlikle kaybetmeyi göze alamayacak kadar çok sevmek olan ve hatta sonucu da kaybetmekten başka bir şey olmayan korku.

kendine güvenmemek yada aşırı sevmek yüzünden ortaya çıkan durum..

yenilgiye alışmamış insanın kabusudur.

kendine güvenin olmalı, niye kaybedesin ki? kim seni alaşağı edebilir sen buna izin vermedikçe ve kim seni yok sayabilir eğer sen cesursan? hiç kimse! kimse sana bir şeyleri bağışlamaz. eğer sen yaparım diyorsan, kimse önünde engel duramaz.

durum bi insanı kaybetmekse yerinde olan korku biçimi...

yes i fear tomorrow i'll be crying

(bkz: epitaph)

seven insan herşeyi yapar...
gitmesin diye it olur tabiri yerindeyse...
(bkz: sevgilinin başka birini sevmesi)

(bkz: if you risk nothing you risk everything)

kaybettiği taktirde sonuçların sadece kişiyi değil sevdiklerini de kötü bir şekilde etkileyeceğini göz önünde bulunduran birinin karşı karşıya kaldığı ruh hali. sorumluluk bilincinin had safhaya vardığı bir an olarak da tanımlanabilir bu gibi özel durumlarda.

herşeyin er yada geç, o yada bu sebepten kaybedileceği gerçeğini idrak edememiş bünyelerin yapacağı eylemdir.

kaybetmeyi de tatmak gerekir.insan kaybettiklerinin yanında belki bambaşka birçok şey de kazanabilir.en azından kaybetmenin verdiği acı ve onun neden olduğu daha büyük bir azim çok şey katar insana.yani korkmayın derim ben,şahsen,bizzat,kendim.

bazı şeyler gelmiştir başınıza. korkutmuşlardır sizi herşeyden. sizin, kendinizin diye bildiğiniz şeyler vakitsizce, en ufak bir uyarı bile yapılmadan alınmıştır ellerinizden.
önce şaşırırsınız. nolduğunu anlayamazsıız. ona ulaşmaya çalışırsınız ama, o yoktur artık orda, ulaşamazsınız. o anda anlarsınız kimseye, hiç birşeye güvenemeyeceğinizi. hiç birşeye bağlanmamanız gerektiğini. can dündar'ın dizeleri gelir aklınıza..

"çok sahiplenmeden,
çok ait olmadan yaşayacaksın.
hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi,
hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.
ilişik yaşayacaksın.
ucundan tutarak..."

sonra biri çıkar karşınıza. aslında o hep ordadır da, siz geç fark edersiniz. önce inanmak istemezsiniz. isteseniz de inanamazsınız zaten. "bu devirde var mı böyleleri?"
inanmaya başlarsınız. yavaş yavaş kanınıza girmeye başlar. yaşarken cennetteyim sanırsız. “mutluyum, mutlusun, mutlu..” dilinize tekerleme olmuştur artık. yine de içinizdeki bir his, delice bir his kemirip durur sizi. kaybetme korkusu...
ya o da kayıp giderse ellerinizden..

bazen birini o kadar çok sever o kadar bağlanırsınız ki bir gün onsuz yaşayacağınız aklınıza gelince büyük bir endişe duyarsınız.öyle bir noktaya gelebiliriniz ki onu kaybederseniz hayatınızın anlamını da kaybedeceğinizi düşünürsünüz.kısacası onsuz yaşayacağınız yaşam için kaygı ve korku duymaktır.

insanlara çok mutlu olup bu sarhoşluktan kendini kaybetmesinler diye üretim esnasında konan bir devir kesici.

bir ilişki yaşıyorsunuz sürekli kaybetme korkusu ile birgün biteceğini düşünüyorsunuz e birgün öleceğiz o zaman hiç yaşamayalım ?
hakkatten insanı psikolojik olarak çökertecek ruh halini yok edecek bir hadise, temeli kendine olan özgüvensizliktir bir psikoga gitmekte ayıp değildir.

maddi çıkarımlar, çeşitli yatırımlar göz önüne alındığında, sosyal bağımlılığa düşmüş birisinin kaygısı gibi duran bu duyguyu zayıflık addedip,müptelasına hiçbirşey diyemezken;
ikili bir ilişkide diğer tarafın gitmesi,yitme tehlikesi karşısında hissedilidiğinde, yine müptelasına o'nu kazanmak için ne yapmıştın ki diye kızasım, kulaklarını çekesim, iki şamarlayasım gelir., hiçkimse hiçkimseye ait değildir bu dünyada.. ve hiçbirşey, birlikte yaşadıklarınız, geceleriniz, günleriniz, belki onlarca yılınız, kişi gitmek istediğinde o'nu sizin yanınızda tutmaya yeter değildir. gerekli sebep olamaz. herkes yalnız doğar.. ve yalnız ölür. nerde olacağını seçme hakkı da, o ana kadar kendisinde saklıdır.,
kaybetmekten korkmak, kendinizin kaybolduğunun bildirgesidir.

zaferin önündeki en büyük engel kaybetme korkusudur.

"başarının önündeki en büyük engel başaramama korkusudur."

(bkz: aşk belirtileri)

içinde bulunulan durumun alışılmadık bir şekilde güzel olması sonucu yaşanan duygu.

eğer çok seviyor ve değer veriyorsanız, normal olan durum.

her bir hücremle beraber eyleme geçirdiğim olaydır. kontrol edemediğiniz takdirde kanser gibi sarar sizi. ve evet içten içe de yer.. sürekli beyninizde "ya bir şey olduysa" ya da buna benzer cümleler uçuşur. bu korkunun azı sevdiklerinize sımsıkı sarılmanızı sağlasa da, fazlası da sizi yiyip bitirir.(en azından beni bitiriyor..)