doom metalden progressive'e çok türlü parçaları bulunan rock the nationsa gitme nedeni vurur öldürür çoğu zaman.. alternatif anathemadır discouraged ones albümü
albümleri:
tonights decision albümüne kadar dinlediğinizde death/dark tadını bulduğunuz,clean vokale geçmeleri ile en azından benim için daha sevilir hale gelen,sözleri vurucu,yalnız kaldığınızda last fair deal gone down albümünü dinleyerek anathema'daki kadar çok bunalım olabileceğiniz harika doom grubu.
bence en karanlık ve sert ve en güzel ve en aşmış albümleri brave murder day albümüdür. katatoniayı katatonia yapan albümdür. bu arada her ne kadar kendileri kabul etmese de ilk albümleri dance of december soul black metal tarzına oldukça yakındır.
kaybedenler,tutunamayanlar,başaramayanlar,hayatın kıyısına sürüklenenler bağımsızlıklarını ilan edip bir ülke kursalar bu ülkenin milli marşı kesinlikle bu grubun şarkılarından birisi olur.
yıllar evvel denediğim(5-6 yıl evvel sanırım), dinlediğime dinleyeceğime pişman olduğum gruptur. hayatımın en bayık albümüydü. sidik sarısı bir kapağı vardı.
fakat görüyorum ki beğenenleri çok. özellikle lapsus referans olmuşsa bu elemanlar dinlemeye şayandırlar. herhalde küçükken neşeli çocuk ruhumuza hitap etmemiş bu grup.
normal bir insanın ne kadar dinlerse dinlesin ne kadar severse sevsin hiçbir zaman tam olarak anlayamayacağı tam olarak sindiremeyeceği bir grup. şimdilerde oldukça popüler olmaya başladıysa bile her zaman ama her zaman esas dinleyici kitlesinin belli bir kesim tarafından oluşturulacağı grup. peki kimler var bu grupta?
kaybedenler, yollarını bulamayanlar, belki de hiçbir zaman bir yol tutmamış olanlar, hayatın kıyısına sürüklenenler, inançsızlar, umutsuzlar, karanlıkta görmeye çalışanlar, birşeylere yetişmeye çalışmaktan bıkanlar, başaramayanlar,aşkı yüzlerine gözlerine bulaştıranlar ve tabi ki "cesareti kırılmışlar"
belki de bu yüzden çok sevdiğim, ayrılamadığım ve sürekli kulaklarımda müziklerinin yankılanmasını istediğim bir grup katatonia.
belki de sırf bu yüzden ölmeden önce dinlemek istediğim son şarkı (bkz: day)
belki de sırf bu yüzden kendimi sıkıntıdan patlayacakmış gibi hissettiğimde beni kurtaran şarkı (bkz: teargas)
belki de sırf bu yüzden içimden bağırmak hem de tükürükler saça saça,ortalığı darmadağın ede ede bağırmak geldiğinde sığındığım şarkı (bkz: tomb of insomnia)
belki de sırf bu yüzden birilerini öldürmek birilerinin acı çekmesini istediğim zaman beni durduran şarkı (bkz: we must bury you)
belki de sırf bu yüzden sokakta acı çeken bir hayvan gördüğümde dinlemek istediğim şarkı (bkz: deadhouse)
ama kelimeler yetersiz olduğunda,kelimeler anlamını yitirdiğinde,kelimelerden nefret ettiğimde beni huzura kavuşturan tek bir şarkı vardır herhalde (bkz: elohim meth)
her şarkısının benim için özel bir anlamı olan her şarkısı beni içten içe kemiren ve ölüme bir adım daha yaklaştıran bir gruptur katatonia belki de sadece bir grup değil azrailimdir kim bilir?
ps: bu sözlerin sahibi bir mesajla ona sahip olabilir.
son albümleri the great cold distance 13.03.2006 tarihinde piyasaya çıkıyor.albümde bulunan şarkılar
1. leaders
2. deliberation
3. soil's song
4. my twin
5. consternatıon
6. follower
7. rusted
8. increase
9. july
10. in the whıte
11. the itch
12. journey through pressure
jonas'ın konuşurmuş gibi söylediği şarkılar, hüzünlü gitar soloları, yumuşak fakat bir o kadar da vurucu davul ritmleri katatonia'yı rahatça anlatan özelliklerdir. alışması zordur fakat bi süre sonra insan aramaya başlar. albümlerinin birer başyapıt olduğunu görünce de, daha bi umutlanır ve heyecanlanır haliyle..
çok sevgili olmakla beraber izlediğim en kötü konser performansına sahip olan gruptur, rock the nationsta chrome'un çalmakta olduğunu bile bir süre sonra anlayabilmiştim çok sevdiğim ve bildiğim halde. gerçi bu da insanın kendisine daha yakın hissetmesiyle, sempatik şirin bulmasıyla, daha da bi sevmesiyle sonuçlanmıyor değil hani
brave-murder-day, discouraged ones ve tonight's decision albümleriyle yaralı yürekleri dağlayan, isveç'in doom-gothic metal üzerine müzik icra eden medar-ı iftiharlarından. teargas, tonight's music gibi şarkılarıyla insanı kendinden geçirir, başka boyutlara taşır.
kanımca tonight's decision albümünden sonra misyonunu tamamlamış isveçli grup. sen brave murder day , discoureged ones ve tonight's decision gibi albümler yap sonra saçmala. olmamış hiç olmamış.
minimalizm**den progressive*e uzanan en başarılı avrupalı gruplardan biri. üniversitem olsa kat 101 dersini koyardım herhalde, öyle bir grup. sadece mi* vurarak nasıl müzik yapılabilir? olay budur, saygıyla eğiliyoruz.
i am nothing şarkısı tam bir damar şarkı olan mükemmel grup.
yıllar sonra gelen gerçek: o değil de bu grubun toplasan 5 şarkısını ya biliyorumdur ya da bilmiyorumdur. ''biliyorum'' dediğime de bakmayın. nakaratlarında ''nııımmm neyaaa nımmmm'' diye eşlik ederim ancak. o kadar. üyelerinin yolda görsem tanımam, adlarını bilmem. öğrensem yarın unuturum. e ben ne skime mükemmel grup demişim ki buna?
