1. bu yıl vizyona girecek bahman ghobadi filmi.

    tahran’da bugün yeraltında yaşamaya mahkum edilen “batı” müziğine ilişkin bir belgesel/kurgu sunan film, ahlak polisinin gözaltı mahkumiyetinden çıkışlarında bir müzik topluluğu kurup yurtdışına kaçmak isteyen bir genç müzisyen çiftin hikayesini anlatıyor.

    tam vizyon tarihi fransa'da 23 aralık 2009 olarak belirtilmiş ancak türkiye için hiç bilgim yok.

    (bkz: no one knows about the persian cats)
    (bkz: iran kedilerini kimse tanımaz)
  2. kimsenin iran kedilerinden haberi yok. kimse iran kedilerinden bahsetmiyor.
    konusu gerçek bir öyküye dayalı filmde, iran'da muhteşem müzik yapan gruplar oldugunu hayretler içinde izlersiniz. bu arada yönetmenin özgürlüğü sanat özellikle müzik düzleminde anlattıgı ikinci filmi. niwemang'da da benzer bir konu işlenmişti.
  3. filmin ekstrasında iranlı yönetmen bahman ghobadi' 'why ı seed this movie?' başlığı altında şunları söyler:

    "hello my dear iranian people.
    i'm bahman ghobadi, director of this movie: on one knows about persian cats. i'm very proud of that you can watch my movie without pay any prices. it's solvent for you, and you can give it to everyone. it's because in iran our movies is forbidden to show in cinemas. so watch it! and i want you 2 things. first: watch it in larger monitors and better sound qualities. and second: if you know a person that he/she works for underground music like the children in this movie just support these children. they work in a hard situation in iran. without any support from the government and other organizations. the future of iran is in these children's hand and other artists with special thanks."
  4. filmin en başarılı yanı müzikleriydi. gerçekten çok kaliteli olmuş.
    yanıbaşımızdaki topraklarda olan bu vaziyet bize de çok çok uzak sayılmaz. onların yurtdışına gitme arzusu, anadolu insanının istanbul'a gitme arzusu.
    ayrıca yasakların hiçbir zaman insanların içine işleyemeyeceğini buyrun izleyin filmin her karesinde.
  5. kürt yönetmen bahman ghobadi filmi.

    ghobadi bu sefer iranlı genç müzisyenlerin rejim karşısındaki mağduriyetlerini anlatıyor. film iran da yasaklı ama göze sokulan abartılı bir sistem eleştirisi yok aslında. salya sümük küfrettirmiyor yani. belgesel tadında bir gerçeklikle ilerliyor film. zaten gerçek bir öyküyü gerçek oyuncular oynuyor. yer yer kullanılan hareketli kamera rahatsız ediyor. kasten derinleştirilmeyen, açıklanmayan sahnelerle de soru işaretleri bırakıyor. araştırma gereği uyandırıyor. bu da yönetmenin zaferi zaten.

    ayrıca ghobadi kaplumbağalar da uçar, sarhoş atlar zamanı ile sadece kürtlerin sıkıntılarına duyarlı yönetmen imajını bu filmle yıkıyor.

    bitirirken, tahran ın ara sokaklarını gören insanlarıyla diyalog kuran biri olarak söyleyebilirim ki film harika bir tahran manzarası sunuyor. tahran ki iran ın kalbidir işte tam da böyle bir şehir.

    film soundtrackinden,

    http://www.youtube.com/...